"ยืนบื้อทำไมอีกล่ะ จะกลับไหม""...กลับค่ะ" สิ้นสุดคำตอบห้วนๆแข็งๆของเหมยหลินพีพีก็คว้าข้อมือเล็กของเหมยหลินไปจับไว้จากนั้นก็พาไปขึ้นรถที่จอดไว้ไม่ไกล หลังจากที่ขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้วพีพีก็ขับรถออกจากร้านมุ่งหน้าสู่คอนโดเอ็มของเหมยหลิน ระหว่างทางทั้งคู่ก็อยู่ในโหมดเงียบตลอดทาง ทั้งรถไม่มีใครปริปากพูดออกมาสักคำ กระทั่งที่อีกไม่นานจะถึงคอนโดพีพีจึงเป็นคนปริปากพูดก่อน"เมื่อกี้ยังไม่ได้กินอะไรใช่ไหม""ค่ะ""อยากกินอะไรไหม""อะไรก็ได้ค่ะ หลินกินได้หมด""เลือกกินบ้างก็ได้ กินอะไรที่มันให้ประโยชน์กับตัวเองอะ" คำว่ากินได้หมดเขาไม่อยากให้เหมยหลินกินอะไรก็ได้แค่เพียงทำให้ตัวเองหายหิวเท่านั้น เขาอยากให้เธอเลือกกินของดีๆ ที่ให้ประโยชน์แก่ตัวเองบ้าง ผอมลงขนาดนี้จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปทำงาน อีกอย่างเป็นคนบอกว่าเดือดร้อนเรื่องเงินเองแท้ๆ หลายคืนก่อนเขาก็เลยยกบัตรให้ไปใช้ แต่ปรากฏว่าไม่มีข้อความแจ้งเตือนว่าเงินในบัตรถูกใช้เลยสักครั้ง ดื้อชะมัด!"งั้นพี่เลือกให้หลินละกันค่ะ" คนตัวเล็กข้างๆ ตอบเสียงเรียบหน้านิ่งๆก่อนที่จะหันไปฉีกยิ้มบางๆในเวลาต่อมา ซึ่งนั่นก็แอบทำให้พีพีที่หันไปมองพอดีถึงกับใจหวิ
Terakhir Diperbarui : 2026-07-07
Masuk
