Semua Bab เกมรักนายวิศวะอันตราย: Bab 41 - Bab 45

หลายชั่วโมงต่อมา...ด้านเหมยหลิน"หลินวันนี้พี่พีไม่มารับเหมือนเดิมใช่ปะ" ดาด้าที่กำลังเก็บอุปกรณ์ต่างๆ ที่นำเอามาทำป้ายผ้าเอ่ยถามเหมยหลินที่กำลังเก็บอุปกรณ์อีกฝั่ง ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มเดิมทีวันนี้รุ่นพี่แจ้งว่าจะปล่อยเด็กปีหนึ่งกลับดึกเพราะต้องเร่งทำอุปกรณ์ที่ต้องใช้ในวันกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่จู่ๆ ตารางก็ถูกเปลี่ยนกะทันหันก็เลยได้กลับก่อนเวลาหลายชั่วโมงวันนี้เหมยหลินได้เล่าเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ดาด้าได้ฟังรวมถึงเรื่องที่สกายเป็นคนมารับเมื่อวานด้วย ดาด้าได้ฟังก็รีบออกความคิดเห็นทันทีว่าพีพีทำเกินไปแล้ว จะโกรธจะงอนกันแค่ไหนก็ไม่ควรทำกันขนาดนี้ เมื่อกี้เธอเลยตั้งคำถามแบบนั้นขึ้นมาเพราะตอนนี้นักศึกษาก็เริ่มทยอยกลับกันบ้างแล้ว แต่เสียงข้อความหรือเสียงโทรเข้าในโทรศัพท์ของเหมยหลินก็ยังไม่ได้ยินสักแอะเดียวถ้าเป็นวันปกติเธอจะได้ยินเสียงข้อความและเสียงโทรศัพท์จากเครื่องของเหมยหลินแล้วเพราะพีพีจะคอยโทรถามว่าเลิกกิจกรรมตอนไหน แต่พอทั้งสองคนมีปัญหากันโทรศัพท์ของเหมยหลินก็เงียบเป็นเป่าสากเลย"คงงั้นมั้งแก เขายังไม่หายโกรธอะแต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันนั่งรถแท็กซี่

เป็นเวลานานนับนาทีที่พีพีเอาแต่จูบเหมยหลินด้วยความละมุนอ่อนโยน ยืนแลกจูบด้วยความรักและความโหยหากันทั้งสองฝ่าย การจูบครั้งนี้จึงเต็มด้วยความหวานแต่แฝงไปด้วยความคลั่งไคล้นัวเนียกันจนพีพีอดไม่ไหวต้องผละออกมาแล้วอุ้มเหมยหลินขึ้นชั้นสองที่เป็นห้องนอนของตัวเองแทนทันทีที่ถึงเตียงกว้างพีพีก็วางร่างเล็กของเหมยหลินไว้บนเตียงอย่างเบามือ ยัดกายขึ้นถอดเสื้อตัวเองออกเผยร่างกายสมบูรณ์แบบที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างคนสุขภาพดีแต่ก็แอบดูเซ็กซี่ยั่วยวนสายตาเด็กสาวอย่างเหมยหลินที่กำลังจับจ้องจนออกอาการกลืนน้ำลายลงคอหน้าแดงอย่างเลี่ยงไม่ได้เหมยหลินไม่กล้ามองกล้ามหน้าท้องบางๆ ที่ดูเซ็กซี่นั่นอย่างตรงไปตรงมา เพราะยิ่งจ้องมันก็ยิ่งทำให้เธอทำตัวไม่ถูกใบหน้าเห่อร้อนท้องน้อยร้อนวูบวาบหัวใจสั่นรัวแรงจนเธอนึกอายขึ้นมานี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเห็นร่างกายสมบูรณ์แบบนั่นของพีพีแต่ไม่รู้ว่าทำไมคืนนี้ถึงได้ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวได้ขนาดนี้"จ้องเหมือนกับว่าเธอเพิ่งเห็นร่างกายผัวตัวเองครั้งแรก...ทำไม ฉันยั่วใจเธอเกินไปใช่ไหม"จุ๊บ!"อื้มม" ถามคำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบด้วยสายตาเจ้าเล่ห์จบริมฝีปากร้ายของพีพีก็ฉกจูบริมฝีปาก

@ลานไอซ์สเก็ตหลังจากที่ฉันกับดาด้าทานข้าวเที่ยงเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราสองคนก็รีบมาที่ลานไอซ์สเก็ตต่อทันที ฉันมาที่นี้ไม่ได้โทรบอกพี่พีก่อน มาโดยเงียบๆ กับดาด้าสองคน ตอนถึงลานฉันก็เดินไปด้วยมองลานไอซ์สเก็ตข้างล่างไปด้วย ตอนนี้ในสนามน้ำแข็งสีขาวมีนักกีฬากำลังซ้อมกันหลายคน แต่จะมีอยู่หนึ่งคนที่ฉันจำรูปร่างเขาได้เป็นอย่างดีถึงแม้ว่าชุดที่ใส่มันจะดูพองใหญ่เพราะป้องกันการกระแทกและการบาดเจ็บสวมหมวกปิดบังใบหน้าแต่ไม่ได้กลบความหล่อให้หายไปเลยสักนิด เลขชุดที่ใส่ก็คือเบอร์เก้าสิบเก้า เขาคือพี่พีอดีตนักกีฬาทีมชาติที่ฉันเคยติดตามเป็นแฟนคลับของเขา วันนี้ได้เห็นเขาลงสนามอีกครั้ง และใช่ เขายังเท่ห์เหมือนเดิมเวลาที่อยู่ในสนามเลยละ"นั่นไงพี่พี เวลาอยู่ในสนามเขายังเท่ห์เหมือนเดิมเลยอะ" ความคิดเห็นนี้ของดาด้าฉันเห็นกับมันด้วยล้านเปอร์เซ็นต์ เวลาที่พี่พีอยู่ในลานน้ำแข็งสีขาวเขาจะเท่ห์และโดดเด่นเสมอ ความเก่งความสามารถของเขาทำให้ทุกคนต้องยอมรับ แต่มีอีกเรื่องที่จะเด่นขึ้นมามากๆ เวลาที่พี่พีเล่นคือ เขาจะไม่ค่อยยอมใครสักเท่าไหร่ พร้อมใส่เต็มที่ ดุดันและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน ซึ่งมันเหมือนเป็นเสน่ห์อีกอย่า