All Chapters of ชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ: Chapter 11 - Chapter 20

“แน่น...ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้” พอได้ยินคำพูดนี้ชายหนุ่มถึงกลับยิ้มร่าออกมา เหมือนกำลังภูมิอกภูมิใจกับขนาดเจ้าโลกของตน เนวินกัดฟันก่อนดันแก่นกายขนาดใหญ่เข้าไปในร่างกายของหญิงสาวจนสุด หญิงสาวที่กำลังนอนอ่อนระทวยสะดุ้งเฮือก แผ่นหลังโค้งขึ้นแขนกอดลำคอแกร่งเอาไว้ “อ๊าย...เจ็บ” “เจ็บเหรอ” เนวินตกใจเล็กน้อย อาจเพราะเขาใจร้อนเกินไป ก็เธอน่ารักขนาดนี้ ไม่ให้เขารีบได้ยังไงล่ะ คำตอบที่ชายหนุ่มได้รับคือการพยักหน้าเบา ๆ เนวินแช่กายเอาไว้...ให้ร่างกายของศกุนีปรับตัวใหญ่ชินกับเจ้าโลกของเขา ทั้งที่ทำแบบนี้เนวินก็ทรมานมากขนาดไหน ภายในกายสาวตอดรัดด้วยจังหวะถี่ ๆ “หายเจ็บยัง” ชายหนุ่มเอ่ยปากถามเสียงแหบพร่า เนวินตอนนี้เหมือนเขากำลังตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว เพราะศกุนีหน้าแดงพยักหน้าน้อย ๆ พอเผลอสบตากับเขา หญิงสาวก็ทำท่ามองไปทางอื่นทั้งที่กายของพวกเขายังเชื่อมตัวเป็นหนึ่งเดียว ทำเป็นไม่สนใจไปเถอะแม่คุณ...เดี๋ยวจะเอาจนร้องไม่ออกเลยล่ะ “อ๊ะ...ตาบ้า เบาหน่อย” “หือ...สร่างเมาแล้วเหรอ” เนวิ

สุดท้ายหลังจากกลับมาจากคอนโดของเนวิน นกก็ได้คำตอบว่า...เธอจะกลับบ้านไปพักตัวไปพักใจตลอดสองเดือน เธออาจจะได้คำตอบจากการทำงานก็ได้ การที่เหนื่อยมากขนาดนี้เธอควรหาธุรกิจของเธอเองได้แล้ว นกไม่ลืมโทรหาพ่อแม่ว่าจะกลับบ้าน ซึ่งพ่อแม่ของเธอดูดีใจอย่างมากที่ลูกสาวคนเดียวกลับบ้านมา เธอเก็บของบางส่วนใส่กล่อง พอแล้วกับที่นี่...ถ้ากลับอีกครั้ง นกคงยื่นใบลาออก พอแล้วทำดีแค่ไหน...ก็ไม่มีใครเห็นความดี เนวินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก เพราะตื่นขึ้นหวังว่าจะเจอหญิงสาวนอนอยู่ข้างกาย กลับเป็นหมอนข้าง แถมทิ้งความว่างเปล่าเป็นการเย้ยหยันว่า คนอย่างเนวิน ไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธ แต่สำหรับศกุนี เขาไม่เข้าใจแม่คุณจริง ๆ “หายไปไหนเนี่ยนก” ชายหนุ่มยกโทรศัพท์ขึ้นหาเธอทันที แต่เธอตัดสายเขา พอโทร.อีกครั้งก็ถูกปิดเครื่องใส่ ชายหนุ่มที่เคยได้ทุกอย่างมาตลอดชีวิต ถูกลูกน้องสาวคนสวยปฏิเสธก็รู้สึกปรี๊ดขึ้นมา เนวินได้แต่ให้เหตุผลตัวเองว่าเธอคงกำลังโกรธที่เขาสั่งพักงานเธอ ศกุนีไม่ใช่คนไร้เหตุผลขนาดนั้นในสายตาของเขา หรือเธอจะโกรธเรื่องเมื่อคืน...ก็ไ

ธุรกิจของครอบครัวเธอนะเหรอ คือ เลี้ยงควาย ซึ่งตอนนี้ก็ราว ๆ ยี่สิบตัวได้แล้ว นกอยากให้พ่อแม่ขายบ้างเพราะท่านทั้งสองก็แก่ชรามากแล้ว แต่ก็ทั้งสองคนก็ยังดื้อดึง ไม่ฟังเธอสักนิด หลังจากอาบน้ำเสร็จ นกก็ไม่รู้จะทำอะไร “นกอยู่เฮือนอยู่บ่ นก” เสียงตะโกนจากหน้าบ้านทำให้หญิงสาวที่กำลังหาอะไรกินในครัว เปิดประตูหน้าบ้านออกไปดู เห็นหนุ่มหน้าคมเข้ม ผิวสีแทน ตัวสูง กำลังส่งยิ้มมาให้เธอ นกถึงยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจที่เห็นเพื่อนเก่ามาเยี่ยมเยียนถึงหน้าบ้าน “ยา มาได้ยังไงเนี่ย” นกเอ่ยทักเพื่อนหนุ่ม “แหม ไปอยู่กรุงเทพตั้งดน บ่เว้าภาษาบ้านเฮาเลยเนาะ” ยาเอ่ยปากแซวเพื่อนสาวคนสวยที่กำลังเดินออกมาเปิดประตูให้เขา จากนั้นยาเข็นจักรยานเข้ามาภายในบ้านของหญิงสาว นกได้แต่ค้อนเพื่อนหนุ่มเบา ๆ เธอไม่ได้ลืมบ้านเกิดตัวเองเสียหน่อย แค่ชินเวลาพูดภาษากลางเท่านั้น ถ้าไม่ได้พูดกับพ่อแม่ เธอก็แทบไม่ได้พูดบ่อยเหมือนตอนอยู่กับพ่อกับแม่ “โอ๊ยเนาะ กะเว้าอยู่นั่นแหละ แต่ไปเป็นสาวกรุงเทพดนเกินไป มันล่ะติดมา เป็นแนวใด๋มื้อนี้

วันถัดมา....... นกเตรียมตัวสำหรับไปไร่สวนตามแบบฉบับสาวแซ่บเพราะตาบัวกับยายแก้วจะไปงานบุญเลยไหว้วานลูกสาวคนสวยไปเลี้ยงน้องควาย... มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับนกอยู่แล้ว เธออยู่กับไร่กับนามาตั้งแต่เด็ก การอยู่กับวัวกับควายมันไม่ใช่ปัญหาเธอ แค่อยากแต่งตัวสีจัดเท่านั้นเอง นกยืนมองตัวเองหน้ากระจกสวมเสื้อแขนยาวสีแดงดำสวมกางเกงขายาว ใส่หมวกปีกกว้างก็ดูดีไม่น้อย เอาล่ะศกุนีการมาเริ่มต้นใหม่ที่บ้านเกิดมันก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีไม่น้อย ศกุนียอมรับว่าเธอเป็นคนมองโลกตามความเป็นจริง พยายามยอมรับในสิ่งที่เป็น แม้ภายในใจจะรู้สึกสับสนขนาดไหน สิ่งที่เธอควรคิดมากที่สุดคือการคิดว่าจะเอายังไงดีกับชีวิต ตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้จิตใจของเธอมักคิดถึงเจ้านายของตัวเองที่เผลอนอนด้วย หญิงสาวพยายามไล่ชายหนุ่มออกไปจากความคิด ก็เหมือนสวรรค์แกล้งพอยิ่งคิดเธอก็ยิ่งเห็นภาพเขา จะบ้าตาย เธอไม่ได้รักใคร่อะไรเนวินเสียหน่อย ตลอดระยะเวลาที่ทำงานเขาก็ไม่เคยเห็นหัวเธอด้วยซ้ำ ทำไมเธอต้องคิดถึงเขาด้วยเนี่ย ระยะเวลาสองเดือนนับจากนี้ มันคงมากพอที่ทำให้เธอไม่ต้องคิดถึงเขา ทำไมต้องคิดถึงด้วย

นกอ้าปากค้าง กะพริบตาถี่รัวอย่างไม่เชื่อสิ่งที่ชายหนุ่มพูดออกมา เหมือนเนวินจะกลายเป็นคนที่เธอไม่รู้จักไปเลย “...” “ผัว เข้าใจไหมครับ ว่า ผัว ผัว ผัว หรือ เรียกอีกแบบว่า สามี ก็ได้” “คุณผีเข้าหรือไงคุณเนวิน ใครเป็นผัวเป็นเมียกับคุณเนี่ย” นกอยากจะร้องกรีดออกมาเสียงดังกับการตีหน้าซื่อตาใสใส่เธอ ทั้งที่เธอก็รู้พื้นเพของชายหนุ่มอยู่แล้วว่าทำงานเคี่ยวกับเธอจะตาย เธอไม่เชื่อหรอกนะว่าการนอนด้วยกันแค่คืนเดียวจะสามารถเรียกเป็นผัวเป็นเมียได้ มันก็แค่อุบัติเหตุ ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้นก็เท่านั้น อีกอย่างเนวินทำให้เธอทำใจหลายเรื่อง คิดว่ามาง้อถึงที่นี่เธอจะให้อภัยเขาง่ายอย่างนั้นเหรอ ฝันหวานไปเถอะค่ะคุณเนวิน “ฝันไปเถอะ ใครเป็นเมียคุณ แล้วอีกอย่างนะคุณเนวินเอากันแค่ครั้งเดียว นกไม่เคยนับว่าเป็นผัวขา มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ” “นกไม่ใช่อย่างนั้น ผมตั้งใจมาที่นี่ก็เพราะผมตั้งใจมาง้อคุณ” ชายหนุ่มละล่ำละลักอธิบาย แต่หญิงสาวก็ส่ายหน้าค้านจะฟัง เดินไปตามเจ้าควายที่พากันเดินออกห่างเธอเรื่อย ๆ แดดก็แดด