All Chapters of ชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ: Chapter 51 - Chapter 60

เมื่อมาถึงห้องของศกุนียังไม่ทันชายหนุ่มก็เข้ามาสวมกอดเธอซุกไซ้ซอกคอระหงก่อนกลิ่นกายหอม ๆ เรือนกายของหญิงสาวกระตุ้นอารมณ์ เนวินพยายามกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองมาตั้งแต่อยู่ในรถ ศกุนีทำให้เขารู้สึกเสพติดเซ็กซ์อย่างไม่เคยคิดมาก่อน ชายหนุ่มอายุสี่สิบปียังชื่นชอบการมีเซ็กซ์ แค่นั้นเขาก็มั่นใจแล้วว่าตัวเองไม่ได้อารมณ์เหมือนอย่างเมื่อก่อน เสื้อผ้าของหญิงสาวถูกปลิวลงบนพื้นชายหนุ่มแทบจะไม่สนใจไร้ไยดี “คุณเนวิน” “ผมไม่ไหวแล้วที่รัก ขอเถอะนะครับ อมให้หน่อยได้ไหม” เสียงแหบพร่าจัด บ่งบอกอารมณ์ชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี เนวินทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงกว้างก่อนจะถลกกางเกงของตัวเองออกไปเร็ว ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ดีดออกมาทักทายหญิงสาว นกถูกดันร่างให้มานั่งอยู่กลางหว่างขาของชายหนุ่ม ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้านายหนุ่มตอนนี้แดงจัด นกเบะปากน้อย ๆ ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะเซ็กซ์จัดขนาดนี้ มองเจ้าท่อนร้อนที่กำลังผงกทักทายเธอต้องหน้า คงหนีไม่พ้นแล้วแหละ อีกอย่างเจ้าท่อนเนื้อขนาดใหญ่สีแดงอยู่ในมือเธอพอยิ่งจับมันยิ่งขยับขยายขึ้นเรื่อย ๆ นกไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครมาก่อน ลิ้นน้อย ๆ ค

หลังจากการเปิดตัวแบบยิ่งใหญ่ของว่าที่ลูกสะใภ้ของคุณหญิงโสม ศกุนีก็ไม่เคยกลับเหยียบบ้านหลังนั้นอีกหลายวัน วันนี้เธอคิดว่าคงเป็นวันนี้สำหรับทำขนมไปเยี่ยมเยียนคุณแม่สามีเสียหน่อย อยากจะขอโทษเมื่อหลายวันก่อนทำตัวเสียมารยาทไปหน่อย การเป็นศัตรูกับว่าที่แม่สามีคงไม่ดีเท่าไหร่ ศกุนีนึกแปลกใจเล็กน้อย มาครั้งก่อนบ้านของเนวินไม่ได้เงียบขนาดนี้ แล้วเด็กรับใช้หายไปไหน นกไม่ลืมหยิบขนมที่เพิ่งทำเสร็จติดมือไปด้วย พอเข้ามาเท่านั้นล่ะ ศกุนีเห็นว่าที่แม่สามีของตนนอนลงกับพื้น เธอรีบเข้าไปประคองคุณหญิงโสมที่นอนไม่ได้สติ ตกใจไม่น้อยว่าเด็กรับใช้หายไปไหนหมด แล้วปล่อยให้คนแก่อยู่คนเดียวแบบนี้ได้อย่างไร “คุณ คุณ” นกเรียกคุณหญิงโสมให้ได้ สุดท้ายด้วยความร้อนรน ศกุนีประคองร่างไร้สติไปที่รถ โชคดีที่คุณหญิงโสมตัวไม่ได้ใหญ่ ทำให้หญิงสาวสามารถพาร่างไร้สติมาที่รถได้ เรื่องที่ปล่อยให้คนแก่อยู่คนเดียวไม่สำคัญเท่าพาไปโรงพยาบาลตอนนี้ดีกว่า นกไม่ลืมหยิบโทรศัพท์ติดต่อหาเนวินทันที “คุณเนวิน แม่คุณเป็นลม ไม่ต้องห่วงนะคะเดี๋ยวฉันกำลังพาไปโรงพยาบาล” หญิ

“เออ...เรื่องนั้น แม่คง...” “ทำไมล่ะคะคุณแม่ คุณแม่ก็อยากให้พี่เนย์เขาแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ หรือคุณแม่ไม่เอ็นดูแพรเหมือนเมื่อก่อนแล้ว” แพรนวลยกมือขึ้นมาเช็กน้ำตาตัวเอง พยายามตีหน้าเศร้าที่สุด อย่างไรแล้วคุณหญิงโสมก็เอ็นดูเธอมาตั้งแต่เล็ก จนถึงขั้นออกปากให้เกิดการหมั้นหมายระหว่างพวกเขา “แม่ว่าเรื่องนี้...แม่ไม่อยากจะยุ่งเสียเท่าไหร่ แพรแม่ถามหน่อยได้ไหมลูก หนูรักตาเนวินจริง ๆ เหรอ” คุณหญิงโสมเอ่ยปากถามแพรนวล “รัก หนูรักพี่เนย์ คุณแม่ช่วยหนูนะคะ หนูไม่อยากถอนหมั้น” แพรนวลส่ายหน้ารัว แกล้งเล่นละคร “เฮ้อ...เรื่องความรักช่างเป็นอะไรที่คนแก่ไม่เข้าใจเสียจริง” คุณหญิงโสมนึกปวดหัวมา เธอเองก็ไม่อยากให้เรื่องมันเป็นเช่นนี้ เธอก็ยังอยากได้แพรวนวลเป็นลูกสะใภ้ แต่ลูกชายเธอไม่ได้รักไม่ได้ชอบแพรนวลอีกแล้ว คนแก่อย่างเธอก็ไม่อยากบังคับ “คุณแม่พูดแบบนี้หมายความว่าคุณแม่จะไม่ช่วยแพรเหรอคะ” แพรนวลเอ่ยปากถาม คำตอบก็เด่นชัด เพราะใบหน้าคุณหญิงโสมดูลำบากใจไม่น้อย แค่นั้นเธอก็รับรู้แล้วคนที่คิดว่าเธอจะพึ่งได้กลับแปรเปลี่ยนไปแล้ว แพร

หลังจากย้ายข้าวของไปอยู่บ้านหลังใหญ่ของเนวิน แทบจะไม่มีโอกาสมาที่คอนโดตัวเอง ศกุนีเลยใช้โอกาสนี้กลับไปเก็บข้าวของที่ห้องเธอ โดยไม่ทันสังเกตว่ามีรถคันปริศนาตามเธออยู่ไม่ห่าง ศกุนีแม้จะรู้สึกไม่ชินกับบ้านหลังใหญ่ของเนวินเอาเสียเลย เลยคิดถึงที่นอนนุ่ม ๆ ที่ห้องของตัวเอง หลังจากคุณหญิงโสมปล่อยให้เด็กในบ้านลากลับบ้านไป เด็กก็กลับมาทำงานเหมือนเดิมแล้ว เธอก็เลยขอมาพักที่ห้องตัวเองดีกว่า แน่นอนว่าถ้าหญิงสาวยืนยันแบบนั้นคนที่ตามด้วยก็ต้องเป็นเนวิน จนผู้เป็นแม่เอ่ยแซวจากพ่อหนุ่มบ้างานกลายเป็นคนคลั่งรักไปแล้ว... พอมาถึงลานจอดรถยังไม่ทันไร นกฮัมเพลงไปด้วย ชายหนุ่มสองคนที่ตามมาไม่ห่างพร้อมกับผ้าขาวเจือปนยาสลบไว้ในมือ ชายปริศนาส่งสัญญาณมือให้ชายอีกคนไปดักหน้าหญิงสาวเอาไว้ “พวกแกเป็นใคร” นกตกใจไม่น้อยจู่ ๆ มีชายชุดดำปิดหน้าปิดตา พยายามวิ่งหนี กลับถูกชายอีกคนรั้งตัวเอาไว้ เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอไม่อาจจะสู้แรงพวกนั้นเอาได้ กำลังจะอ้าปากตะโกนขอความช่วยเหลือจากคนในละแวกนั้นก็ไม่ทันเสียแล้ว สติของเธอเลือนหาย...ก่อนจะสลบเหมือดในอ้อมกอดของชายคนนั้น

“ค่ะ แพรดูแลผู้หญิงคนนั้นอย่างดีจนพี่เนย์คิดไม่ถึงเลยล่ะคะ มาเจอกันที่ XXX มาคนเดียวนะคะพี่เนย์ แพรไม่รับประกันว่าผู้หญิงของพี่จะปลอดภัยหรือเปล่า ถ้าพี่เล่นไม่ซื่อล่ะก็ แพรบอกเลยว่าพี่คงได้กลับไปแค่ร่างของแฟนพี่เท่านั้นแหละ” หลังจากตกลงกันเรียบร้อย แพรนวลก็วางสาย เดินมาหาหญิงสาวที่ถูกผูกติดกับเสาไม้เก่า ๆ ย่อตัวลงยื่นมือไปสัมผัสคางศกุนี พยายามเพ่งมองหน้าชัด ๆ “อดทนหน่อยนะ อีกเดี๋ยวแฟนเธอก็มาช่วยแหละ จากที่คิดว่าจะได้แต่งงานกับนักธุรกิจพันล้านอย่างเนวิน ความฝันของฉันดับวูบเพราะเธอ...” แพรนวลพูดจบก่อนกจะหัวเราะเสียงดังอย่างสะใจ ถึงเธอจะไม่สมหวังก็ขอทำให้เนวินรู้สึกเจ็บช้ำ แค่นั้นเธอก็พอใจแล้ว เพราะความใจร้อน...เนวินไม่อาจทนได้อีกต่อไป แม้เพื่อนที่เป็นตำรวจก็ห้ามปราม เขาก็เลือกที่จะมาตามนัดของแพรนวลอยู่ดี เขาอดทนต่อไปไม่ไหว... ศกุนีต้องมาเดือดร้อนก็เพราะเขา เขาไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นเด็ดขาด ภายในหัวของจินตนาการว่าหญิงสาวถูกทำร้ายต่าง ๆ นาน ความกลัวไม่เคยพบพานมาก่อนทำให้เขารู้สึกไม่เป็นตัวเอง อยากไปช่วยศกุนีแทบทันทันใด เนวินมา