All Chapters of ชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ: Chapter 31 - Chapter 40

“นก คือมองเฮาแนวนั่นล่ะ” ยาเอ่ยปากถามเมื่อเห็นสายตากรุ้มกริ่มของเพื่อนสาวมองมาที่เขา “แหม เดี๋ยวนี้หวงน้องไก่จนแสดงออกชัดเชียวนะ” “บ่” ยาปฏิเสธหน้าสั่น แต่เพื่อนสนิทสาวกลับหัวเราะ จนคนน้องที่โดนนินทาก็ถือขวดเบียร์กับบน้ำอัดลมออกมา “หัวเราะอะไรกัน ไม่ใช่นินทาไก่อยู่ใช่ไหม” ไก่ถาม พลางส่งสายตาไปหาคนพี่ “เว้าพื้นมึงนั่นแหละ คนอิหยังผอมกะผอม บ่คือกูกล้ามนิใหญ่เท่าเสาไฟ” ไม่พูดเปล่า ชายหนุ่มก็ทำท่าทางเบ่งกล้ามโชว์เด็กมันเสียหน่อย ผลที่ได้นอกจากน้องมันจะเป็นไม่สนใจแล้ว ยังส่ายหน้ารัว “ทะเลาะกันตลอดเลยคู่นี้เดี๋ยวก็มีลูกหัวปีท้ายปีแน่ ๆ” นกแซวไม่ได้จริง ๆ “บ่แน่ ๆ ไผสิเอาเป็นเมีย” ยารีบโต้ แต่กลับหูแดงอย่างเห็นได้ชัด “แหม พูดกับตัวเองหล่อตายแหละ ไก่ไม่ได้อยากเป็นเมียพี่ซะหน่อย” ไก่หนุ่มน้อยก็เบะปากใส่พี่หนุ่มผิวเข้ม บางทีไก่ก็แอบคิดว่าพี่ชายคนนี้คิดกับเขามากกว่าพี่น้อง บางครั้งก็เหมือนเขาคิดไปเอง ทั้งที่ก็รู้ว่าพี่ยาชอบพี่นกมาตั้งนาน แล้วครั้งนี้พี่นกจะมาอยู่ที่นี่แล้ว

“งอน?” ไก่เอ่ยขึ้น มองหน้าหนุ่มหล่อผู้มาใหม่สลับกับพี่สาวคนสวยที่นั่งข้างกัน ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับลูกน้องดูท่ามันจะมากกว่านั้น “พี่นก พี่ตอบมาเลยว่าหนุ่มหน้าหล่อคนนี้เขาเป็นใคร แฟนเหรอ?” ไก่ถามต่อ คำว่าแฟน ไม่เพียงทำให้นกสะดุ้ง ยังทำให้ยามีสีหน้าที่เคร่งขรึมมองเนวินที่ส่งสายตาอาฆาตมาให้เขาเช่นกัน “ไอ้ไก่ จะอยากรู้เรื่องอะไร มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ...” “ผมเป็นแฟนนกครับ ไม่ได้เป็นแค่เจ้านายลูกน้องเท่านั้น พอดีนกเขางอนผม ผมเลยต้องมาง้อ” เนวินแย่งหญิงสาวพูดขึ้น พร้อมแสดงความเป็นเจ้าของโดยการโอบกอดสาวขี้เมา “หา/ห๊า” “อิหลีบ่นก เฮามักนกมาตั้งดน” ยาตบเข่าตัวเองแรง ๆ แม้จะรู้ว่าเพื่อนสาวที่โตมาด้วยกันมีคนอื่น แต่หัวใจของยากลับไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไร มันกลับรู้สึกแค่แปลกใจแค่นั้น หรือเขาไม่ได้ชอบนก อย่างที่เขาพยายามหลอกตัวเองมาตลอด... “ผมเป็นแฟนนกครับ แล้วผมก็ไม่ยอมให้ใครมาชอบนกด้วย” เนวินกระชับเอวบางของสาวขี้เมาใกล้ ๆ จนแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว “คุณ” “ไม่ต้องพูดเลยที่รัก”

วันนี้นับว่าเป็นวันที่อากาศแปรปรวนเช้าแสนจะสดใส กลางวันก็ยังอากาศดีพอตกเย็นเท่านั้นล่ะฝนก็เริ่มตก พ่อตากับแม่ยายเขายังไม่กลับมาสักที ส่วนนกนะเหรอ นอนคอพับอยู่บนเตียง ส่วนเขาก็มานั่งมองฝนตก ไม่นานก็เห็นพ่อตากับยายแก้วใส่เสื้อกันฝนจูงจักรยานมา เขารู้สึกทึ่งในความแข็งแรงของสองตายายเหลือเกิน รู้สึกผิดนิด ๆ ที่ซื้อควายมาหลายตัวต้องทำให้พ่อตาต้องลำบากเพิ่มขึ้นอีก แต่พอเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจมันก็ทำให้เนวินรู้สึกใจชื่นไม่น้อย มันอดทำให้เขานึกถึงแม่ตัวเองที่เขาพยายามขนาดนี้แล้ว แม่ของเขาก็ยังไม่พอใจสักที... “อ้าว คือมารออยู่นี่บักหล่า แล้วนกเด้” ยายแก้วเป็นฝ่ายเอ่ยทักลูกเขยที่นั่งรอพวกเขาอยู่ “อ่อ นกเมาครับ พอดีเพื่อนมาหาเลยเมา” เขาตอบ “นกหนอนก เป็นคนบ่เป็นตาแท้ ให้ผัวดูแล อย่าถือความมันเลยนะลูก นาน ๆ มันเมา แล้วมื้อใดมันดื้อก็ช่วยดุมันหน่อยนะ” ยายแก้วส่ายหน้าเอือมระอากับลูกสาวที่ชอบกินเหล้า พอกินเหล้ากินเบียร์ครั้งไหนก็เมาหัวราน้ำครั้งนั้นเลย แล้วดูหนุ่มเมืองกรุงคนนี้สินั่งตาแป๋วเชียว ไม่รู้หลงอะไรนกมันนักหนา ลูกสาวเธอไม่มีอะไรให้น่

ศกุนีตื่นขึ้นมาในช่วงสองทุ่ม ท้องฟ้ามืดค่ำไปหมดแล้ว แม้แต่ห้องของเธอ กลิ่นเสื้อผ้าชุดใหม่ก็รู้ได้ทันทีว่าภาพเบลอที่เห็นว่าหญิงสาวอาบน้ำพร้อมกับชายหนุ่มไม่ใช่ความฝัน พอเปิดประตูออกมาจากห้องก็เห็นแม่ที่กำลังดูโทรทัศน์ช่องโปรดอยู่ “แม่ เห็นคุณเนวินไหม” “ไปก้านกบกับพ่อมึงแล้ว” “อะไรนะ :}” หญิงสาวอ้าปาก ไม่คิดว่าตาบัวจะพาคุณชายอย่างเนวินพาไปทำกิจกรรมสุดเหวี่ยงขนาดนั้น ภายในใจของหญิงสาวรู้สึกเป็นห่วงเขาทันควัน เนวินไม่เคยออกไปตากฝนแบบนี้ก็อยู่ว่าคนอย่างเนวินไม่เคยต้องมาตากแดดตากลมแบบนี้มาก่อน กลับมาต้องว่าตาบัวเสียหน่อยที่ทำเช่นนี้ ถ้าเกิดเนวินเป็นอะไรขึ้นมาหญิงสาวต้องรู้สึกผิดไปตลอดแน่ ๆ “สิร้องเฮ็ดหยังล่ะ พ่อล่ะถืกใจลูกเขยแท้ ทั้งหล่อทั้งเก่ง ลูกนะมีแต่เมาเหล้า ใช้บ่ได้เลยอิหล่า” ยายแก้วหันมาบ่นเธอเรื่องกินเหล้าเหมือนเคย เธอก็ไม่ได้ตั้งใจให้เมาเสียหน่อย...พอมีเหล้ามีเพื่อนมันก็กินได้เรื่อย ๆ พอรู้ตัวอีกทีก็โดนจับแต่งตัวใหม่เสียแล้ว “โอ๊ย..เกิดเพิ่นเป็นไข้ขึ้นมาล่ะจะเฮ็ดแนวใด๋” “ไสว่าเป็นเ

เช้าวันถัดมาเมนูมื้อเช้าคงหนีไม่พ้นผัดเผ็ดกบ และเนวินก็ดูภูมิอกภูมิใจกับเมนูที่ยายแก้วเป็นคนทำเสียเหลือเกิน แล้วก็เป็นเนวินเองที่เจริญอาหารกว่าใคร ถึงจะเป็นการลองกินกบเป็นครั้งแรกที่พ่อคุณก็บอกว่ามันอร่อยมาก ถึงจะจับได้แค่สองตัวนอกนั้นคุณพ่อตาเป็นคนจับหมด “อร่อยบ่” ตาบัวยิ้มแย้มใหญ่ เอ่ยปากถามลูกเขยที่กำลังตั้งหน้าตั้งตากินข้าวยกใหญ่ “อร่อยมากครับ ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน” ชายหนุ่มหยักหน้าหงึกก่อนจะตักข้าวเข้าปากอย่างอร่อย โดยไม่ลืมตักให้หญิงสาวข้างกาย “เดี๋ยวเทื่อหน้าสิพาไปอีก” “พ่อ!” “เออ ไม่พาไปหรอกน่า” “พ่อก็เหมือนกัน อายุเยอะแล้วนะชอบออกไปแบบนั้นเดี๋ยววันไหนลื่นล้ม หนูกับแม่ไม่พร้อมขาดพ่อไปหรอกนะ อยู่กันไปนานนะรู้เปล่า” นกพยายามดุผู้เป็นพ่อที่อายุเพิ่มขึ้นขนาดนี้แล้วยังชอบทำอะไรโลดโผน แถมช่างชอบช่วยคุณชายอย่างเนวินที่ตอนนี้เปลี่ยนตัวเองมาเป็นคุณชายติดดินแล้วซะแล้ว “เออ พ่อฮู้อยู่ดอก” “ให้มันจริงเถอะพ่อ” ศกุนีอดค้อนพ่อตัวเองไม่ได้ จนผู้เป็นพ่อจนใจก็พ