วาย

หนึ่งคนเฝ้ารอและรักษาคำมั่นสัญญา หนึ่งคนละเลยจนหลงลืม เพราะถูกบังคับให้แต่งงานแค่ผูกพันธะ และมีลูกด้วยกันให้มันจบ ๆ ไป 'เหมือนมือที่สาม แต่จะเรียกอย่างนั้นได้ไงในเมื่อมือที่สามอย่างเขาต้องมานั่งสมเพชตัวเองอยู่แบบนี้' 'แต่งกันรอวันหย่าสิเป็นภาพที่ชัดเจนมากกว่า' 'แค่ให้มันจบ ๆ ไปตามที่พวกผู้ใหญ่ต้องการ' 'ทั้ง ๆ ที่เขามาก่อน แต่ทำไมถึงต้องมาอยู่ในสภาพนี้' นิยายเรื่องนี้เป็นแนวคลุมถุงชน ดรามา รักสามเส้า พระเอกมีคนรักอยู่แล้วแต่ต้องถูกบังคับให้แต่งงาน เพราะฉะนั้นบางฉากบางตอนจะมีการบรรยายถึงการนอกกายและนอกใจ ในส่วนของการนอกกายนั้นจะไม่เขียนบรรยายชัดเจน เพียงแต่ให้เป็นไปตามบริบท ฉากการมีเพศสัมพันธ์ (NC) จะมีระหว่างพระเอกกับนายเอกเท่านั้น

นายน้อยตระกูลฉีแอบเข้าวังต้องห้ามเพราะความเป็นห่วงพี่สาวแท้ๆ ที่ถูกกำหนดให้แต่งงานเข้าตระกูลหลวง คือองค์ชายรองผู้มีชื่อเรื่องเจ้าสำราญ อันฉีหวังเพียงจะหาทางช่วยพี่ให้หลุดพ้นชะตากรรมนี้ ทว่าเหตุการณ์กลับตาลปัตร ไม่เพียงช่วยพี่สาวไม่ได้ เขากลับกลายเป็นชายาบุรุษขององค์ชายรองเสียเอง

“ผมชอบผู้จัดการนะครับ” อิศราพูดความรู้สึกของตัวเองออกมา เขาไม่ได้เมาจนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร อิศรามีสติรับรู้ทุกอย่าง “คุณเมาจนพูดไม่รู้เรื่องแล้ว” “ไม่ครับ ผมรู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่” พูดจบก็ย้ายก้นสวย ๆ ขึ้นมานั่งบนตักของรชานนท์ มือบางคล้องรอบคออย่างเหมาะเจาะ “คุณอิศรา!” “เรียกว่าอิงค์” คนบนตักสั่ง “คุณไม่ควรทำแบบนี้ คุณมีวีรภัทรอยู่แล้วนะอย่าลืมสิ” รชานนท์เตือนสติ ทั้งอิศราและเขาเองด้วย การที่ถูกอิศราคลอเคลียอยู่บนตักแบบนี้เขาเองก็หวั่นไหวไม่น้อยเลย “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพี่วี”

จ้าวเสี่ยวหมิงบุรุษที่ได้ขึ้นชื่อว่าเลวทรามต่ำช้า จากเด็กน้อยผู้ถูกไล่ล่า สู่ การเป็นจอมมารผู้สูงส่งแต่ชะตากลับพลิกผันจนต้องมาสิงสู่ในร่างของหลิวมู่เหยียน ดรุณตัวน้อยรูปร่างบอบบาง

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

แค่ส่งข้อความผิดคน ดันได้หัวใจรุ่นพี่วิศวะสุดนิ่งมาแทนทั้งดวงจากรอยยิ้มสั้นๆในแชท กลายเป็นรักใส ๆ ที่ค่อย ๆ ชัดขึ้นทุกวัน และไม่ว่าอุปสรรคจะหนักแค่ไหน เขาก็เลือกจับมือกันไว้ ไม่ปล่อย

เพราะรักคำเดียวทำให้ ‘หัสวีร์’ ถึงกับสูญสิ้นทุกอย่าง พ่อแม่จากไปด้วยอุบัติเหตุ ธุรกิจจากความรักของครอบครัวล้มละลาย น้องสาวที่ปกป้องจนวินาทีสุดท้ายทั้งที่เขาเคยใจร้ายขนาดนั้น เพราะรักที่มีให้ ‘สรัล’ เป็นได้แค่บันไดดอกไม้ให้เหยียบย่ำพยุงตัวไม่เหลือสักอย่างแม้กระทั่งลมหายใจ' จิตสุดท้ายที่ยังไม่ไปไหนทำให้ได้รู้ว่าพ่อที่แม่เคยบอกว่าเสียตั้งแต่เขายังไม่เกิดเป็น 'มาเฟีย' แถมช่วยเหลือในฐานะคู่ค้ามาตลอด เกิดชาติหน้าฉันใด ‘พุดซ้อน’ ดอกนี้ไม่ขอส่งกลิ่นหอมเพื่อใครและจะทำตนเยี่ยงต้นสลัดไดที่คุณมากมายแต่ก็ตายได้ถ้าไม่ระวัง ด้วยแรงอธิษฐานหรือแรงแค้นก็ไม่ทราบได้ทำให้เขาย้อนเวลากลับมาจัดการเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่พวกมันเคยทำและการใช้อำนาจในฐานะลูกชายมาเฟียมันก็ไม่ได้แย่หรอกนะ

หนังเรื่องเมือง มีอยู่ 1 เมือง เขาเล่ากันว่า มื้อนี้เป็นเมืองที่ทำอาหารกินเจริญรุ่งเรืองที่สุด เป็นเมืองที่เจ้าชาย สีน้ำเงินอยู่ ชายนี้ได้โดนต้องคำสาป เกี่ยวกับความรัก ดังนั้น เขาโดนสาปให้กลายเป็น คนจนยากไร้ เขาจึงคิดว่า การโดนดูถูกเหยียดอย่างนั้น ซึ่งมันเป็น ความรู้สึกที่แย่ สำหรับตัวเขา เท่านั้นจึงได้ หาค้นหาคิดวิธีโดยการไปทำบุญร่วมมนุษย์และกลบเกลื่อนกินหลายของตัวเองโดยที่ไม่ให้ประชาชนหรือชาวบ้านรู้ว่าเขาเป็นผู้ใดตามนั้นเขาจึงคิดว่าการไปอยู่บนโลกมนุษย์นั้นจึงทำให้เขารู้สึกว่า เขาคงยังพอมีความหวังที่จะหารักแท้หรือคู่แท้ เขาคิดว่า การปลอมตัวเป็นชาวบ้าน ธรรมดา 1 คน ซึ่ง ไปรับราชการโดยการ ไปสอบสงวน เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ดังนั้นเขาจึงไปสอบสงวนสิทธิ์อย่างที่ดังกล่าวแล้วเขานั้นจึงได้เข้าพระราชวังในแคว้นเมืองญี่ปุ่น เขานั้นได้ไป เข้าเฝ้าฮ่องเต้หรือองค์จักรพรรดิ ของไทยแขวนที่ชน เท่านั้รงทราบว่า ถ้าเขา ขอให้น้องเต้ ลงมีราชโองการกตลาดในอำเภอในเมืองแขวงยี่ชุน หลัง๑ถ ดังนั้นเขาจึงให้ประการพร ในการสอบสงวนสิทธิ์ ดังนั้น ติด

เพราะแม่ทัพเฉินคือชายที่เสี่ยวเม่ยมอบใจให้ ถึงจะต้องปลอมตัวเป็นนายคณิกา แต่ขอแค่ได้ใกล้ชิดอีกฝ่ายเขาก็ยอม แต่ความสัมพันธ์ของพวกเราเป็นเช่นนั้น เริ่มต้นด้วยความหลอกลวงอันเงียบงัน และจะจบลงอย่างไร้ร่องรอยราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้น

ผัวเบอร์หนึ่ง 'หล่อลากไส้' คำจำกัดความ 'โหด เจ้าเล่ห์ เถื่อน' เจ้าของโต๊ะบอลเถื่อนในมหาวิทยาลัยและการพนันออนไลน์ เอาแต่ใจเป็นที่สุด ไม่เคยปล่อยให้คนที่หยามรอดไปได้ ผัวเบอร์สอง 'หล่อคมเข้ม' คำจำกัดความ 'เลว หื่น เถื่อน' เจ้าของผับชื่อดังที่มีการให้บริการทางเพศกับแขกทั้งชายและหญิง กระทืบคนได้โดยไม่ต้องมีเรื่องกัน และไม่เคยปล่อยให้ใครมาต่อปากต่อคำ และเมียเบอร์หนึ่งและเบอร์เดียวของพวกเขา ผู้ชายตัวเล็กๆ ที่ถูกพรากความบริสุทธิ์ เพียงเพราะพวกเขา 'หื่นและเถื่อน' เท่านั้น ตำรวจหนุ่มที่บังเอิญมาเห็นการส่งมอบโพยบอล ก่อนจะแสดงตัวเข้าจับ แต่กลับกลายเป็นว่าถูกจับไปซะเอง ................ "อย่านะ.. พวกนายเป็นบ้าหรือไงฉันเป็นตำรวจนะ" "ถ้าไม่อยากตาย.. ก็หุบปาก เก็บเสียงไว้ร้องครางให้กูดีกว่า" #1 "อยากเจ็บตัวกว่านี้รึไงวะ.. กูบอกให้เงียบไง!!" #2

ไป๋เยว่หลิง เบื้องหน้า เขาคือคุณชายตระกูลใหญ่ สูง ขาว ผิวเนียน ดวงตาเรียวยาวราวภาพเขียน หล่อ ชุดขาวบริสุทธิ์(แซ่ไป๋(ขาว)) เป็นนักกระบี่อัจฉริยะในรอบร้อยปี แต่...หลังฉาก เขาเป็นลูกเลี้ยงที่ถูกกดขี่ดูถูกทุกอย่าง ถูกซ้อม วางยา ด่า เฆี่ยน และโดนขืนใจแบบวิปริต เขาจึงเป็นคนเก็บกด ไม่พูด แววตาเย็นชา และโดดเดี่ยว ....วันหนึ่งครอบครัวพ่อแม่เลี้ยงเขาถูกฆ่าล้างตระกูล แต่เขากลับหลงรักนักฆ่าคนนั้น....

พยัคฆ์ร้ายมากวิชา เลื่องลือโจษจัน เอามาอยู่ใกล้ตัว มันจะยอมเชื่องเก็บเล็บเก็บเขี้ยวจริงหรือ?

ด้วยหน้าที่การงาน และฐานะทางสังคม หรือจะด้วยอะไรก็ตามแต่ มันทำให้พวกเขาต้องเหินห่างและแยกย้ายกันไป ใช่ว่าคนทุกคนจะยอมรับและพร้อมจะเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาเป็น … ทามไท หนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลี ผู้เลื่องลือเรื่องความเจ้าชู้ เขาได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ซึ่งจริงๆตอนนี้ยังสบสนในเพศสภาพของตัวเองอยู่ว่าจริงๆเขานั้นชอบแบบไหน … เพทาย หนุ่มลูกครึ่งไทยสวีเดน พวกเขาต่างฮอตในหมู่สาวๆไม่แพ้กัน เขากับเพทายเคยเป็นคนรักกันอย่างลับๆเมื่อครั้งสมัยมหาลัย วันเวลาผันเปลี่ยนคนทั้งสองก็ต่างแยกย้ายกันไปเติบโต ทว่าในใจลึกๆแล้ว พวกเขายังคงนึกถึงกันและกัน คนทั้งคู่ต่างเป็นรักแรกของกันและกัน จนกระทั่งวันเวลาล่วงเลยผันผ่าน ก็ทำเอาคนทั้งคู่กลับมาพานพบกันอีกจนได้ ทว่าครั้งนี้พวกเขาต่างมีคนข้างกายกันอยู่แล้ว แต่ความสัมพันธ์ที่มันยังไม่ถือว่าจบดี และแล้วถ่านไฟเก่ามันก็เกิดคุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางความสับสนของคนทั้งสี่ การกลับมาเจอกันในครั้งนี้มันต่างเป็นข้อเครื่องยืนยันที่ว่า จริงๆแล้วพวกเขายังคงต้องการกันและกันอยู่หรือไม่!! เรื่องนี้ไรท์ยังคงคอนเซป มีเรื่องราวพ่วงมาด้วยความแซ่บและความตื่นเต้นท้าทายกับสถานที่ต่างๆเช่นเดิมนะคะ

อเล็กซานเดอร์ หรือ อเล็กซ์  ชายหนุ่มหน้าหวานราวกับผู้หญิงลูกครึ่งไทยรัสเซีย แต่เขามีร่างกายกำยำสมชายชาตรีและบุคลิกดี พูดจาไพเราะ เขามีอาชีพเป็นมัคคุเทศก์ชาวไทยเป็นเจ้าของบริษัททัวร์ในรัสเซีย อีกทั้งเป็นที่พอใจของบรรดาลูกค้าชาวไทยและชาวต่างชาติ ทำให้เขากอบโกยกำไลได้มากในแต่ละปี แต่ว่าการตายของเพื่อนเขาทำให้เขาได้ทำความรู้จักกับมาเฟียผู้กว้างขวางและเป็นที่ยำเกรงของผู้คนทั่วไป

จากแค่ "แอบชอบวัยเด็ก" กลายเป็น "วางแผนชีวิตร่วมกัน"แม้จะต่างวัย ต่างที่มา ต้องผ่านทั้งสายตาผู้ใหญ่ การพิสูจน์ตัวเอง และบาดแผลในอดีต แต่สุดท้าย... ก็เดินมาด้วยกันจนถึงคำว่า "แต่งงาน"

ปรมาจารย์ผู้เยือกเย็นดุจน้ำแข็งกลับได้พบกับ "มารน้อย" ผู้มาพร้อมรอยยิ้มงดงามที่ซ่อนคมมีดแห่งแผนการร้าย หนึ่งคือปรมาจารย์ผู้ไร้หัวใจ... หนึ่งคือจอมมารผู้ไร้ปรานี... เขาคือจอมมารผู้หมายจะช่วงชิงทุกสิ่ง แต่ใครเล่าจะรู้ว่าในเกมแห่งการล่อลวงจะกลายเป็นพันธนาการนิรันดร์ เมื่อบ่วงมารร้อยรัดดวงจิต ปรมาจารย์ผู้สูงส่งต้องเลือกว่าจะยอมจำนนต่อไฟพิศวาส หรือดับมอดไปพร้อมกับแผนการที่ถูกถักทอ

เปาโลเข้าทำงานเป็นพ่อบ้านที่คฤหาสน์ลูเชียนโน่ ที่ภายในคฤหาสน์มีแต่เรื่องประหลาด ทั้งคฤหาสน์มีเจ้านายเพียงแค่สองคน ที่เปาโลมารู้ที่หลังว่าทั้งคู่กำลังแข่งกันจีบชิงหัวใจพ่อบ้านอย่างเขา

มึงไม่ใช่กาแฟธรรมดา แต่มึงคือกาแฟที่มีค่ามากที่สุดสำหรับกูและมึงไม่ใช่กาแฟที่มีคุณค่า เพราะมึงเป็นมากกว่ารสชาติที่มันคู่ควร

เขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง เฮือก! กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว “แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้ “แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม

จากค่ำคืนที่แสนทรมาน ถูกทำร้ายและทุบตีจากเจ้าหนี้ที่พ่อของตนไปติดพนันบ่อนไว้ ชิงตายไปก่อนตัว แถมไอขุนเขาจะถูกฆ่าในคืนนั้นไปอีกคน ทว่าชีวิตของขุนเขาที่มืดแปดด้านก็มีแสงสว่างเข้ามาชุบชีวิตอย่างไม่คาดคิด ขุนเขาคนนี้ขอรับใช้และเป็นลูกน้องของนายหัวเขื่อนตลอดชีวิต เพราะเขาคือคนที่ช่วยชีวิตขุนเขาไว้ “ฉันรับเธอเข้ามาในเกาะไม่ได้ให้เป็นคนใช้ ฉันรับเข้ามาให้เป็นเมียของฉัน และหน้าที่ของเธอก็คือทำตัวน่ารักในตอนที่ฉันเหนื่อยก็พอ”