Benigno Ramos 소설 & 이야기

tanong niya. "Kaya pa naman. Mabuti na lang at nandito si Diana at si Papa tuwing umaga, nakaka-idlip ako kahit paano," sagot ko. "Ikaw? Wala ka bang balak bumisita sa opisina? Sabi ni Atty. Ramos, may mga kailangang pirmahan na hindi pwedeng digital." "Pinapapunta ko na lang si Ben dito para dalhin 'yung papers. I don't want to leave you guys yet. Baka pagbalik ko, naglalakad na 'to," sagot niya, sabay tawa nang mahina.

Nanginginig siya parang isang dahon nang makita ang galit na galit na hitsura ng chief security. Yumuko si Britney at namutla ang kanyang mukha. "Bilisan niyo!" Muling sumigaw ang chief security. Maraming tao ang tumingin kay Benjamin na umaasang may magagawa siya rito. Napansin ni Benjamin ang isang lalaki sa likod ng mga security guard. Si Manager Ramsay mula sa Urasawa Restaurant. Agad siyang lumakad papunta sa kanya at sinabi, "Manager Ramsay, ako si Benjamin Smith mula sa Golden Light Group. Naniniwala akong hindi lang sila nagkaintindihan!"

wala sa sariling sabi ko pa. “Yes boss… pamilyar talaga ito sa iyo dahil nalaman kong ito ang tatay ni Stanley Ramos, yung isang negosyante na gustong kumuha ng malaking supply ng baril mula sa kumpanya mo… “ muling paliwanag pa ni Raven dahilan upang magkaroon nang unti-unting linaw ang lahat sa akin.

sambit ni Mariana sa tuwid na kulay. Mabangis na nagkunot ng noo si Principal Castro, " Ms. Ramirez, hindi ka maaaring mag biro tungkol sa problema na 'to. Kung tumanggi siya, bakit mo sinabi na sumang-ayon ka nang tawagan kita ngayong umaga? "

Nanginginig ang kanyang kamay na kinuha ito. Bakit hindi matandang lalaki ang kaharap ngayon!? Mas gugustuhin pang kaharap ni Carmela ngayon ang senior citizen kesa ang lalaking ka edad nya na nakaka intimidate kaharap. 'Axcel Mostrales'. Basa nya sa pangalan na nakalagay sa Card. Hindi lang yon! Dahil sya ang 'PRESIDENT OF MONTORO', Isa sa mga sikat na sasakyan ngayon.

"What did you do?" "Nasampal ko ang isa sa pinaka-VIP customer ng Bigneous club, Rhum." Rhum groaned. Mukhang sinasabi nito na deserved niya iyon. With his attache case on. Rhum Fortalejo, was one of the famous Attorney in the town. Iyon nga lang, tinanggihan ng binata ang tulong na hiningi niya dito.

Pero sa ilalim ng photo, may pangalang ibang-iba. “Director Leonardo F. Cruz — Former National Intelligence Director.” “Wait,” gulat ni Jun. “You mean… si Ramos, hindi totoong identity?” Specter nodded. “Ramos was just an alias. He was once part of the government. Siya ang unang nag-set up ng black ops fund na eventually naging sindikato. Valderrama only took over later, when Cruz faked his death.” Tahimik ang lahat. Parang nabagsakan ng mundo.

tawag ni Andra. Umupo ako sa tabi nila at tinuruan ko siyang gumuhit ng icing para sa “ilong” ng kanyang pancake-monster. May syrup sa buhok niya, may harina sa siko ko, pero wala akong pakialam. I felt complete. Our morning went that way, It was peaceful and full of love. “Alejandro,” tawag ni Ramos, ang chief of security, habang bitbit ang isang brown envelope.

paliwanag ni Miguel sa akin Biglang bumukas ang pinto at pumasok ang maputing lalake na medyo may pagka-chubby siya daw si Ramon Maraig. Kasunod naman niya ang isang moreno at astigin na lalake. Siya naman daw si Roberto Reyes. Mukha namang okay sila. Magaan naman pakiramdam ko habang kausap sila. “Pretty boy, dito kana sa deck sa itaas ko. Ito nalang kasi ang bakante” Sabi sakin ni Roberto habang tinuturo ang bakateng bed.

“I just don’t trust that person, hindi naman siya kilala ni Mommy at hindi natin alam kung saan siya nanggaling. Paano tayo nakakasiguro na mabuting tao nga ‘yon? Paano kung mapahamak si mommy? Anas ko. “Stop thinking negative cuz, hindi porke’t mahirap ang isang tao ay masama na ito agad. Kung tutuusin mas masama pa nga ang ugali ng ibang mga mayaman kaysa sa mga taong lumaki sa kahirapan.”