Novel & Cerita Benigno Ramos

Ramos sa korte, lalo na't nakasaad doon na pansamantala akong nananatili sa Maynila para sa kaligtasan namin ni Zion. Nag-type ako nang dahan-dahan sa keyboard. Ramdam ko ang kaunting pag-aalinlangan sa bawat letra ng Forbes Park address na inilalagay ko. Ang hirap talaga kapag ang buhay mo ay nakasabit sa pagitan ng pag-unlad at ng pagtatago. Gustong-gusto ko nang maging independent, pero ang unang hakbang ko sa kalayaan ay kailangan pa ring dumaan sa bakod na itinayo ni Azriel para sa amin. Tumingin ako sa salamin na nasa gilid ng cabinet ko. Medyo may kulay na ang mga pisngi ko ngayon, hindi katulad nung unang buwan na halos multo ako sa takot dahil kay Zander. Nababago na ba ako ng luga

—Vector Ramirez Kahit siya ay mas bata kay Mr. Ron, ang kaniyang posisiyon ay mas mataas kaysa kay Mr. Ron. Minsan ay pinamumunuan niya ang mga espesiyal na puwersa upang tapusin ang hindi mabilang na panganib na mga gawin at kinilala bilang isang maalamat na pigura tulad ng isang 'tiger general'.

si Seig na ang sumagot. "Anton, the president of one of the famous resorts in Cebu? Anton Ramos?" Tumango ang esposo ko, bahagya ang pagkislot ng panga. Tinapik pa niya ito sa balikat, "Dude, we've already met! Hindi mo lang siguro tanda dahil marami ka nang nakasalamuhang tao. World Luxury Hotel Awards, does it ring a bell?"

Pinapasok ni Matt ang mga bisita sa loob ng unit at pinaupo sa sofa "Kamusta Sir?" ani ni Matt "Ano po ang balita?" "Sir Ledesma, nakuha na po naman ang identity ng taong nagpadala ng video sa asawa niyo, Joel Ramos ang pangalan niya, may kilala po ba kayong Joel Ramos?" "Isang Joel Ramos lang po ang kilala ko, yung dating officemate po namin"

"Ay, I'm sorry. I'm Trina Mercado, and you are?" "I'm Nicholas Buenaventura at your service." binigyan ko siya ng pamatay kong kindat at iniabot ang kanang kamay ko para makipag shake hands bilang tanda ng pakikipagkaibigan ko sa kaniya. "What are you doing?" saad niya. So weird hindi niya ba alam ito? Makikipag kamay lang hindi pa niya alam. Maganda nga boba naman tch!.

Isinama ko rin sina kuya Pako at kuya Kiboy, mga pinsan ko, para may backup ako dahil sabi ni Fatima na huwag na ako umasa na sasama sakin ang lalaking nakabuntis sa kanya, lalo na kung ako lang mag-isa ang makikipag-usap. Kita ko ang isa-isang pagsidatingan ng mga tao na dadalo sa kasal. Halos lahat ay nakasakay sa magagarang sasakyan. Nanlaki pa ang mga mata ko ng makita si Senadora Rhea Alcaraz, ang isang senador na inindorso siya ng Papa ni Gabbi noong eleksyon. Isa rin siya sa mismong namigay personal ng relief noong binagyo ang provinsya namin. Nakipag-beso si Senadora sa ilang kababaehan na nasa labas bago pumasok sa loob ng simbahan.

Umiling si Hariya Ramirez at sinabing, "Hindi pa, ngunit isang bagay ang kakaiba. Siya ang nagmamay-ari ng Banal na Chestnut, at...” “Ano ba—" bago matapos magsalita si Hariya Ramirez, tuwang-tuwa si Jamie Rocero. Dahil ang dalawang salitang Big King Statue ay parang pinakamahalagang kayamanan sa mundo para sa kanya.

Pagkasabi pa lang ng pangalan niya, may isa pang boses ang tumawag mula sa likuran ni Lisa. “Mr. Romero! Why didn’t you let us know you were coming? I would have arranged special seating for you. How terribly rude of us!” Ang lalaki na papalapit ay si Rey Vasquez, primary sponsor ng benefit concert. Bahagyang pumuti ang mukha ni Lisa—klaro na naintindihan niya na kumplikado na ang sitwasyon.

"Sinong Mr. Salgado ang kausap mo sa cellphone?" Kinakabahan niyang tanong. "Si Rameses Vin Salgado yong famous CEO at yong nag step down bilang CEO ng agency ninyo, sayang nga, e. Kung bakit siya nag step down, malaki ang impluwensiya non" Pagmamayabang pa nito sa kanya ng nobyo. So it was Ram? Malakas ang pintig ng puso niya pagka banggit pa lang sa pangalan ng lalaki. Bakit ito ang nararamdaman niya, tila may kakaiba sa mga pangyayari.

Bahagyang umangat ang labi niya sa mapanuyang ngiti. Sa isip niya, nagdu-duet pa talaga ang mag-ina sa harap niya: isang kontrabida, isang nagbabait-baitan. Perfect combo. “Mrs. Ramos,” putol ni Bettina, “sa harap ng batas, walang tinatawag na ‘pagbigyan na lang.’ Alam ni Agatha ang ginawa niya, at magsasalita rin ang ebidensya. Tungkol naman sa kung masisira ang buhay niya…”