Iniwan 소설 & 이야기

Hinihingal pero nakangiti. Maingat na pinunasan ni Kaizan ang pawis sa kanyang noo. “Inara,” mahinahon niyang tawag, may halong lambing sa boses. Agad niyang inagaw ang tissue. “Kaya ko na.” Ngumiti lang si Kaizan. “Gusto mo bang sumakay sa Ferris wheel?” Agad lumiwanag ang mga mata ni Inara. “Sige!” Pagkasakay at pagkarating nila sa tuktok, tanaw nila ang buong siyudad, kumikislap sa ilalim ng mga ilaw.

Wala. *]:pointer-events-auto scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:0414cd21-24a6-462b-a8cc-40db77692008-5" data-testid="conversation-turn-12" data-scroll-anchor="true" data-turn="assistant"> “S-sorry… maiiwan ko muna kayo. May gagawin pa pala ako sa room.”

After 3 weeks napatawad ko na si Yuan, friends na ulit kame. Inaya niya naman ako mag gala as a Friend. Nandito kame ngayon ni Yuan sa secret place niya. Isa tong underground secret garden. Ang tawag niya dito? 'underground sanctuary' madalas siya dito simula pagkabata. Wala pang nakakarating dito kahit sino maliban saming dalawa. Sa sobrang laki at lawak nito aakalain mong paraiso. Sa ganda ng kapaligiran at ilog na may falls aakalain mong nananaginip ka lang. Kung gaano ito kalaki ganun din karami ang mga puno, bulaklak at halaman ang makikita dito.

Uuwi at uuwi sila sa araw na pag-uwi nila. "Uuwi na kami d'yan sa Pinas sa susunod na araw, bunso," anunsiyo ni Ivan sa kapatid niya na si Divine habang magka-video call sila. Umawang ang mga labi ni Divine sa sinabi ng Kuya Ivan niya at naaalala niya na mag-iisang buwan na nang umalis ito sa Pinas. Nawala 'yon sa isipan nilang dalawa ng boyfriend niya na si Marcus. Her eyes got bigger, too.

Iniabot ko ang nakuha kong P100 sa aking wallet at hindi na hinintay na masuklian iyon. Ang sabi ni Inay ay pupunta siya sa Municipal Tourism Office baka nandito pa siya. Kailangan ko siyang makausap para humingi ng kanyang payo sa kung ano ang dapat kong gawin. Naglakad ako papasok at ipinagtanong kung saan ang MTO. Ayon sa information desk ay nasa 3rd floor iyon kaya umakyat ako sa hagdanan. Mabuti na lamang flat shoes lang ang isinuot ko dahil kung hindi ay sasakit sigurado ang muscles ng legs ko. Pagkarating ko sa third floor ay hindi naman ako nahirapang hanapin ang MTO at agad kong nakita si Inay na nasa pinto at may kausap.

Muling hinawakan ni Thaddeus ang kamay niya saka sabay na silang naglakad papasok sa bukana ng bundok. Alam ni Maria na madalang lang ang mga umaakyat sa bundok Himalaya, ang iba ay kapag nagpapadasal ang mga ito o kaya ay nagpapagamot. Tahimik ang buong paligid, tanging huni ng ibon at mga tuyong damo na naapakan nila ang naririnig nilang ingay. Tahimik lang din sila ni Thaddeus at kapwang mabibilis ang mga hakbang nila na para bang takot na maabutan ng gabi sa daan.