Ipinanganak Novels & Stories

"Hindi ba’t magaan lang ito? Ito na ang modernong world of parenting!" Si Anastasia, na karaniwang tahimik pero laging may mga kakaibang ideya, ay nagbigay ng maliit na kahon na may kasamang maraming tiny knives at mga swords. "Para sa mga bata, in case may mga intruders na dumating. Kakailanganin nila ang defense skills mula sa batang edad!"

Andromeda Ang batang walang kamalay-malay sa mga nangyari, sa mga nangyayari at sa mangyayari pa. Nasa bisig pa rin ni Cain ang kaniyang asawa. Hindi man niya marinig ang paghikbi ng kaniyang asawa ay dama naman niya ang pagyugyog ng katawan nito dahil sa tahimik na pag-iyak. Napakalalim ng bawat paghugot niya sa kaniyang paghikbi. "Cain. Tinapon nila yung mga-mga inipon ko. Wa-wala na ca-cain."

BARBARA POV Anak natin? Kay sarap pakingan. Nakakataba ng puso. Sana lang talaga at tunay na itong ipinakitang pag-aalaga ni Charles sa akin. Masakit kasi talaga ang umasa eh. Natupad ang nais ni Charles na pumunta kami sa pang infant section para tumingin-tingin ng mga gamit ni Baby. Bilang malapit nang maging Ina, hindi ko din naman mapigilan ang makaramdam ng matinding excitement lalo na nang makita ko ang mga nagagandahang mga gamit pambaby. Hindi ko mapigilan ang mangarap na sana mabili ko lahat ng mga ito para sa anak ko. Lahat naman siguro ng Ina, nangangarap na mabigyan ng lahat ng gamit ang anak diba?

"Sshh....'Be brave,little one....'kanta Niya. '''Make a wish for each sad little - Mya kumatik sa pinto. Napakunot- noo Siya.May Isa pang pinto bago ang pinto ng NICU,ngunit nasa pinto ma niya ang kumakatok; ibig sabihin,pumasok ito nang walaang pahintulot sa unang pinto.Imposibleng kasamahan niya ang kumakatok dahil hindi na nila ginagawa iyon; basta nalang Sila naglalabas masok doon.

Ewan ko pero noong malaman kong buntis ako ay inisip ko kaagad ang kinabukasan ng anak ko. "Ako ang bahala, wifey ko. Dont worry, I will provide all your needs and to our baby." KINABUKASAN Same daily routine. Maaga akong gumising para ipaghanda ng almusal si Nikko. Mahilig sya sa matamis na kape. Gusto nya ng maraming cream. Mas gusto nya ring tinapay ang kinakain sa umaga at pinapalamanan ng itlog. At ang kumukumpleto talaga sa umaga ko ay ang mainit nyang halik na syang pinaka good morning nya sa akin.

Shit! Pinanganak na ata akong may kakambal na kamalasan. Sana pala hindi nalang ako naipanganak! Sana pala hindi nalang ako binuhay pa ng walang puso kong ina na ibinenta lang naman ako! Hanggang kailan ba matatapos ang sumpa na ito? Hanggang kailan ba matatapos ang paghihirap ko? ********

Pero isang araw, biglang nag-iba ang lahat. Nagpunta ako sa classroom niya para dalhan siya ng ointment sa paso, pero narinig kong nagsasalita siya sa mga kaklase: "Aksidente akong napaso ng ate ko," malambot at paawa niyang boses. "Ako talaga ang may kasalanan—hindi ko dapat binigay sa kanya ‘yung sobrang init na inumin."

Huminto siya sandali, at huminga nang malalim bago nagpatuloy. "Pero gusto kong malaman mo sa bawat pagdududa, sa bawat takot, at sa bawat pagkakataong mararamdaman natin na mahirap. Mananatili ang pagmamahal ko sa iyo, at ang pagmamahal ko sa pamilyang itatayo natin. Ang batang ipapanganak ay hindi lang basta isang bata. Siya ay bahagi ng atin. Siya ay magdadala ng ating mga pangarap, ng ating pagmamahal, at ng ating kasaysayan. At kahit na hindi ako ang nagdala sa kanya sa loob ko, ang pagiging ina ay hindi nasusukat sa kung sino ang nagbuntis. Ang pagiging ina ay nasusukat sa kung sino ang nagmamahal nang walang kondisyon, sa kung sino ang nag-aalaga nang buong puso, at sa kung sino ang

Ipinikit niya ang mga mata at inaalala ang nakaraang kasama pa ang ina. "Mga anak, ang kuwentas na ito ay simbolo ng pagmamahal ko sa inyo. Magsisilbi rin itong protection ninyo. Kapag nasa panganib kayo ay pindutin lang ang maliit na button at naka connect iyan sa akin. Kapag may nais naman kayong e record ay maari niyo ring gawin at ito ang pindutin ninyo."

Alexandria's POV IPINARADA ko sa ang motorsiklo sa garahe pagkarating sa bahay. Agad na binuksan ko ang main door gamit ang duplicate key. Pagpasok ko sa loob ay madilim na ang buong kabahayan maliban sa liwanag na nanggagaling sa kusina. Doon ako dumiretso upang magtimpla ng kape. Katulad ng dati, laging may tirang pagkain si Papa sa lamesa ngunit muli, hindi ko iyon ginalaw.