Withered Rose 소설 & 이야기

Sementara Greta, perawat dan para penjaga beberapa meter di belakang mereka. Pasangan itu menyusuri jalur batu berlapis kerikil putih yang membawa mereka ke taman. Wangi rosemary dan mawar liar menguar dari sisi jalan, tapi tak mampu menenangkan kerenggangan di antara keduanya. “Pantas saja... tempat ini tidak akan mengajarkan seseorang untuk bertobat,” ucap Grassiela, lirih namun tajam. James tertawa kecil, menoleh padanya. “Bertobat? Untuk apa? Aku lebih suka menyebut ini… hibernasi berbayar.”

But for now, gusto ko munang lumayo mula sa mga bagay na makakapagpaalala sakin ng lahat ng sakit. Makulimlim ang panahon ngayong araw, malamig ang hangin at tila kahit anong oras ay uulan. Naupo ako sa tabi ng puntod ni Isabel at inilapag ang dala kong rosas. Hindi ko rin napigilan ang luha na kumuwala sa mata ko, sariwa pa ang lahat kaya sobra parin akong nasasaktan.

Sa pangalawang pagkakataon, pinayagan siya ni Winson—hindi dahil sa kagustuhan nito, kundi dahil sa paulit-ulit na pagnanais ni Meredith na makita at makasama ang binata. Pagdating ni Wade, agad siyang nagtungo sa hardin. Doon niya nakita si Meredith, nakaluhod sa lupa, marahang inaayos at muling binubungkal ang paligid ng mga rosas. Ang mga kamay ay may bahid ng putik, ngunit hindi ito nandidiri, sa halip ang kilos nitong may bahid ng elegante. “You must really love roses,” malumanay na saad ni Wade, may halong kaba at pananabik sa kanyang tinig.

Maging si Chief Knight Lyte, nagbigay na ng senyas na simulan na nila ang pagkilos. “You heard her,” Merlin even said as he wiped the tear that formed on the corner of his eye. Then, he held his staff as if he’s about to cast a spell. “O benedici natura... Terebrare.” After Merlin casted the spell, huge roses stems and branches appeared but no flowers existed. Instead, just the tiny and sharp thorns. It enveloped the entire room but still adjusted so that all of them would be able to move according to their own likings.

sagot naman nito at mabilis na itong naglakad paalis Hindi naman mawala-wala ang ngiti sa labi ni Vanilla nang muli niyang isinara ang gate. Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng kilig na naglalakad siya papasok ng bahay. Yakap-yakap niya ang red roses na padala para sa kanya ni Zakari

It was like the world inside the mirror bloomed dramatically after our first time together. Biglang nagkaroon ng buhay ang buong paligid ng mansyon. Pagkagising ko kasi kinaumagahan ay nagulat ako nang makita ang lively atmosphere ng mansyon. May naamoy pa ako na bango ng bulaklak kaya sinundan ko ang pinanggalingan 'nun. Animo itinulos ako sa kinatatayuan ko pagkakita sa hardin. Ang mga bulaklak na nakikita ko ay puro rosas at namumukadkad pa. The conspicuous things I instantly saw were the thorns and petals of the rose. The petals were crimson red like blood and the thorns were not the normal thorns of a rose.

She worked slowly, methodically — pruning, clearing, planting. Each flower she placed in the soil was a quiet rebellion. A whisper of who she used to be. Who she still was, somewhere beneath the bruises and silence. Hours passed. Her hands were dirty, her knees sore, but her heart beat steadier. She didn’t hear Hades return. But when she looked up and saw him watching her from the balcony, arms crossed, expression unreadable — her breath caught. He didn’t speak. Just stared evily. She lowered her gaze and already expecting a punishment.

Por otro lado. Jeceline miró un ramo de rosas rojas que Willy le había enviado. No sabía, en realidad cuál era el propósito de Willy al enviar un ramo de rosas rojas cuyo significado seguramente todos ya conocen, ¿verdad? "¿Realmente se ha vuelto loco?" Murmuró Jeceline molesta al ver el ramo de flores. Jeceline decidió tomar el ramo de rosas rojas y tirarlo a la basura para no tener que volver a ver esas rosas en su escritorio.

Bisa-bisanya membuat Rose tumbang sampai pingsan. Sign, Pee🍂

Kau tahu ada apa dengan gugurnya bunga mawar? Karena saat pertama kali mekar, dia terlalu indah. -Theodore Witson. -------------------------------- “Rose, sekali lagi terima kasih. Aku tidak tahu akan jadi seperti apa hidupku tanpa bantunmu.” Kupeluk erat – erat tubuh wanita cantik, yang saat ini membalas kehangatan dariku. “Sama – sama,” bisik Rose sembari mengusap naik turun pundakku pelan.