KABANATA 5: MULA SA MGA ABO

Tatlong linggo matapos ang kaniyang pagdating sa America, muling bumalik si Rachel sa Pilipinas.

Hindi dahil handa na siyang harapin si Harvey. Kundi dahil wala siyang pagpipilian.

Tahimik siyang nakaupo sa likurang bahagi ng kaniyang sasakyan habang pinagmamasdan ang mga gusaling dinaraanan nila. Sa kaniyang kandungan ay nakapatong ang isang makapal na folder. Mga financial reports. Mga quarterly projections. Mga client assessments. At lahat ng iyon ay nagsasabi ng iisang bagay. May problema ang Specter Ross. Isang malaking problema.

"Ma'am?"

Napatingin siya sa driver.

"Malapit na po tayo sa opisina."

Tumango lamang si Rachel. Muli niyang binuksan ang financial report. At sa bawat pahinang kaniyang binabasa ay mas lalo siyang nababagabag. Tatlong pangunahing kliyente ang umatras. Dalawang major acquisitions ang bumagsak. Mahigit isang daang milyong piso ang nawalang potensyal na kita. At higit sa lahat… Bumaba ang kumpiyansa ng mga investors.

Hindi niya gustong aminin. Pero alam niya ang katotohanan. Malaki ang naging epekto ng pagkawala ni Harvey. Galit siya rito. Nasusuklam. Ayaw niya itong makita. Pero hindi niya maaaring ipagkaila ang kakayahan nito. Si Harvey ang isa sa pinakamagaling na corporate lawyers sa bansa.

At ngayong wala na ito sa Specter Ross, parang may nawawalang haligi sa pundasyon ng kompanya.

Ipinikit ni Rachel ang kaniyang mga mata, at walang kibo niyang hinawakan ang kaniyang tiyan. Bahagya na itong nakaumbok. Hindi pa Ito gaanong halat, ngunit sapat na para mapansin ng mga mapagmasid.

"Konti na lang," bulong niya sa sarili. Hindi niya alam kung ang kausap niya ba ay ang sarili niya o ang batang nasa kaniyang sinapupunan. Ngunit alam niyang kailangan niyang lumaban.

Para sa kompanya.

Para sa kaniyang ama.

At para sa kaniyang anak.

Makalipas ang ilang oras ay nakatayo na si Rachel sa loob ng Grand Monarch Hotel, isa sa pinakamalaking convention venues sa bansa. Ngayong gabi ay gaganapin dito ang taunang pagtitipon ng pinakamalalaking kumpanya sa Pilipinas. Dadayo ang mga negosyante, mga investors, mga CEO, at mga abogado. Mga taong may sapat na kapangyarihang magtayo o magwasak ng imperyo.

"Rachel."

Napalingon siya at nakita niya si Louis na nakasuot ng itim na suit habang nakangiti. Halatang may pag-aalala sa mga mata nito. "You sure about this?"

Tumango si Rachel. "I don't have a choice."

Lumapit si Louis. "Hindi mo kailangang patunayan ang kahit ano sa kahit kanino."

"Alam ko."

"Then why are you here?" Huminga nang malalim si Rachel. "Dahil hindi mamamatay ang kompanyang iniwan ng tatay ko."

Tahimik na tumango si Louis. Alam niyang hindi niya maaaring gatungan pa ng apoy ang naglalagablab nang apoy. Alam niyang kapag ganoon na magsalita si Rachel, wala nang makakapigil dito.

Maya-maya ay bumukas ang malalaking pinto ng ballroom at isa-isang nagsimulang pumasok ang mga bisita.

Naghalo ang tunog ng tawanan, usapan, musika, at mga kalansing ng mga wine glass.

Tahimik lamang na naglalakad si Rachel sa gitna ng karamihan. At habang marami ang bumabati, nakikipagkamayan, nagtatanong kung kumusta na siya,  limitado pa rin ang kaniyang mga ngiti.

Hindi siya narito para makipagsosyalan. Narito siya para iligtas ang Specter Ross. At pagkatapos noon…Mawawala siyang muli.

Sa kalagitnaan ng pakikipagsapalaran, may kung anong pamilyar na boses siyang narinig. 

Sa loob lamang ng isang segundo ay biglang nanigas ang kaniyang buong katawan. Dahan-dahan siyang napalingon. At doon niya nakita ang lalaking pilit niyang tinatakasan sa nakalipas na mga linggo.

Si Harvey.

Nakatayo ito sa kabilang bahagi ng ballroom. Nakasuot ng mamahaling navy blue suit. Perpekto pa rin ang postura. Punong-puno ito ng kumpiyansa. Perpekto pa rin ang nakakairitang mukha nito.

Nakahawak sa kaniyang braso ang isang pamilyar na imahen ng babae. Si Donna. At sa kaliwang kamay nito...May singsing.

Nagkasalubong ang dalawa sa gitna ng red carpet na nakalatag sa hallway. Nanlaki ang mga mata ni Rachel.Samantalang tila natigilan din si Harvey.

Nagtagpo ang kanilang mga tingin. At sa loob ng ilang segundo... tila naglaho ang buong ballroom. Walang musikang maririnig, walang taong nag-iingay, at higit sa lahat, tila bang sila lamang dalawa ang nasa paligid. 

Hanggang sa ngumiti si Donna. At doon tuluyang nabasag ang sandali.

"Rachel." narinig niya ang boses ni Harvey mula sa kaniyang likuran. 

Agad niya itong nilingon at napansing papalapit ito sa kanya kasama si Donna. 

"Long time no see," bati ng kaniyang ex-fiance. 

"Not long enough." Napakagat si Donna sa kaniyang labi.

Samantalang bahagyang natawa si Harvey. Mukhang hindi nito inaasahan ang sagot. "You look well," balik pa nito.

Napangisi lamang si Rachel. "You don't."

Tumaas ang isang kilay ni Harvey. Mukhang napansin na rin nito ang matalim na tono ng kaniyang boses. Samantala ay yumakap si Donna sa braso ng lalaki.

Napansin ito ni Rachel. "Congratulations," saad niya sabay titig sa singsing sa kaniyang kanang kamay. 

Ngumiti si Donna. "Thank you."

"I knew you were into cheap items but I wasn’t certain you were going to go this low," banat pa ulit nito. 

Biglang naglaho ang ngiti sa mukha ng babae. Napatingin ito kay Harvey. Napatingin naman si Harvey kay Rachel. At sa unang pagkakataon ngayong gabi...May bakas ng galit sa kaniyang mga mata.

"That's enough!"

"Why?" tugon ni Rachel. "Totoo naman."

Humigpit ang panga ni Donna. "At least he chose me."

Napangiti ulit si Rachel. "Again, congratulations." Tumango siya. "Nanalo ka ng cheater."

Halos mawalan ng kulay ang mukha ni Donna, samantalang ang lalaki sa kaniyang tabi ay tahimik lamang na nakatitig kay Rachel.

Akmang may sasabihin sana si Harvel pero hindi ito natuloy dahil may iba itong napansin. Unti-unting bumaba ang tingin nito sa tiyan ni Rachel. At matapos mapansin ang umbok, biglang nagbago ang ekspresyon nito. "Ano..." Hindi natuloy ang sasabihin niya.

Muling napatingin si Harvey sa tiyan. Pagkatapos ay sa mukha ni Rachel. At muli sa tiyan. Nanlaki ang kaniyang mga mata. "Rachel..."

Agad na sumikip ang dibdib ni Rachel. Alam niya ang tinging iyon. Alam niya kung ano ang iniisip nito. At alam niyang wala siyang balak sagutin iyon.

“Don't even dare to say anything.” 

“You're pregnant.”

Naramdaman ni Rachel ang paglapit ni Harvey. Sa bawat hakbang nito ay may kung anong tali na sumisikip sa kaniyang sikmura. 

Pero bago pa man din tuluyang makadikit si Harvey kay Rachel ay biglang pumagitna sa kanilang dalawa si Louis. "Back off." Malamig ang boses nito.

Napatingin si Harvey. "Move."

"No."

"Louis."

"Back off."

Tahimik na nagtitigan ang dalawang lalaki. Parang dalawang mababangis na hayop na naghihintay kung sino ang unang aatake. Napansin ng ilang bisita ang tensyon. Unti-unti silang napapalingon. Unti-unting tumatahimik ang paligid.

"Louis," muling sabi ni Harvey.

"Kailangan kong makausap si Rachel."

"Too bad."

Humakbang si Louis palapit. At sa unang pagkakataon… Hindi siya mukhang sekretarya. Hindi siya mukhang abogado. Mukha siyang bagong Name Partner. Mukha siyang taong handang ipaglaban ang kompanya. At ang kaibigan niya. "You're not talking to her."

Nagkiskisan ang mga panga ni Harvey. "Who the hell are you to stop me?"

Napangiti si Louis.  "I'm the new Name Partner."

Nanigas si Harvey. "Excuse me?"

"You heard me. "I replaced you."

Parang may bombang sumabog sa pagitan nila.

Napatingin si Donna. Napatingin ang mga bisita. Napatingin si Harvey kay Rachel. "Is that true?"

Hindi agad sumagot si Rachel. Ilang segundo siyang nakatitig sa lalaking minsan niyang minahal. 

Sa lalaking muntik na niyang pakasalan.

Sa lalaking sumira sa kanilang pamilya.

At sa lalaking hindi kailanman makakakilala sa anak na dala-dala niya ngayon.

Pagkatapos ay tumango siya.

"Yes." Walang emosyon ang kaniyang mukha. "Wala ka na sa Specter Ross."

Parang may kung anong namatay sa mga mata ni Harvey. Ngunit hindi pa tapos si Rachel. "And you’re no longer part of my life as well. Dahan-dahang hinawakan ni Rachel ang tiyan niya at umatras kasama si Louis. 

Habang nakatayo lamang sina Harvey at Donna sa gitna ng ballroom. Naiwang tahimik.

Bago tuluyang tumalikod si Rachel ay muli siyang nagsalita sa kaniyang ex-fiance.  "Enjoy your engagement, Harvey." Huminto siya at saka tumawa. "Because that's the closest thing you'll ever get to a family,” aniya sabay talikod muli at iniwan ang lalaking hindi alam na ang anak na pinapangarap niyang mabuo noon...

Ay buhay pa pala.