Share

Chapter 2

Author: Cathy
last update publish date: 2026-07-27 11:25:09

CHLOE POV

At ganoon na lang ang pamimilog ng mga mata ko sa takot nang walang sabi sabing hinawakan niya ang blouse ko at pinunit iyun

Kaagad na bumaha ang takot sa buo kong sistema. Alam ko na ang kung ano ang gagawin niya dahil hindi lang naman isang beses niyang ginawa ito sa akin.

"Jerome, No! Please, maawa ka!" umiiyak kong wika.

Pero, parang wala siyang narinig. Pagkatapos niyang sirain ang blouse ko, pahaklit niyang tinangal ang aking bra. Isinunod niya ang aking shorts at panty at nang wala na akong matirang kasuotan sa aking katawan, tsaka naman siya naghubad.

Hubot-hubad. Asawa ko siya, pero sa pagkakataon na ito, gusto ko siyang takasan. Hindi ganitong klaseng celebration ng anniversary ang nais ko. Gusto ko lang siyang makasama, iyun lang. Gusto kong maramdaman ang presensya niya kahit na saglit lang

Hindi iyung bababuyin niya na naman ako!!

"Huwag!

"Lie down and spread your legs!" utos niya sa akin. Kaagad din naman akong umiling

"No! Maawa ka!" puno ng luha sa mga matang sagot ko

Pero, wala din akong nagawa nang bigla na lang niya akong itulak sa malapad na sofa. Pagkatapos noon, dumagan siya sa akin at pilit na pinaghiwalay ang aking mga hita.

Bumayo siya ng makailang ulit hangang sa naramdaman ko ang mabilis niyang pagbaon sa akin

Masakit...lalo na at sapilitang p********k ang ginagawa niya. Tuyong tuyo pa ang kaselan ko na pilit niyang inaangkin.

"Ahhh! Jerome, please, stop it!" umiiyak kong wika. Pero, wala siyang pakialam sa pakiusap ko. Parang hayok sa laman na sunod-sunod siyang umulos sa ibabaw ko

"Ahhh, fuck! You're so tight, Chloe. Ito ang isa sa mga dahilan kung bakit kahit na galit ako sa iyo, hindi ko pa rin kayang iwan ko!'" narinig kong bigkas niya kasunod ang marahan niyang pagkagat at s****p sa aking leeg.

Walang tigil ang pagpatak ng luha sa aking mga mata. Pakiramdam ko ng sandaling ito, para akong isang mababang uri ng babae. Inaangkin ng isang lalaki na labag sa kalooban ko.

Madiin na ulos at hindi niya pinapakingan ang pakiusap ko. Wala siyang pakialam sa mga ungol kong nasasaktan.

"Ouch! Tama na! Jerome..please!" umiiyak kong wika

"Shut up! Fuck you!" galit niyang sambit. Hindi pa siya nakontento at isinampay niya pa ang dalawa kong paa sa balikat niya. Umulos siya ng makailang ulit habang feeling ko, nahahati na ang katawan ko sa sakit

Hindi pangkaraniwan ang laki ng ari ni Jerome at masakit makipagtalik lalo na at labag sa kalooban ko ang lahat-lahat. No foreplay at basta niya na lang akong inangkin ng kahit na hindi pa ako ready

"Hind ba't ito ang gusto mo kaya gusto mong mag stay ako? Now, moan my name, Chloe. Ipakita at sabihin mo sa akin na nasasarapan ka din." utos niya sa akin

Pero, tanging pag-iling lang ang naging sagot ko.

"Fuck you, bitch!" galit niyang muling mura kasabay ng malakas na pagsabunot niya sa buhok ko. Feeling ko, matatangal pati ang anit ko dahil sa ginawa niya

"Ahh, Jerome...tama na! Maawa ka!" lumuluha kong bigkas.

"Tama na? Fuck you!" sagot din naman niya sa akin.

Hangang sa ilang saglit lang, naramdaman ko na ang pabulwak ng katas niya sinapupunan ko

Nakaraos siya habang ako naman ay parang isang lantang gulay. Masakit ang pagbabae dahil sa sapilitang p********k at higit sa lahat, nag-uumpisa na namang sumakit ang ulo.

"Tsk, not bad!" narinig kong bigkas niya. Pero, hindi ko na siya pinansin. pa. Ni hindi ko na siya tiningnan habang isa-isa niyang pinupulot ang mga damit niyang nahubad kanina.

"Tapos na ang obligasyon ko sa iyo bilang asawa mo. Siguro naman, hindi na sasama ang loob mo at pwede na akong umalis diba?" muli niyang wika

Pero, hindi ko pa rin siya sinagot. Mahirap magsalita kapag ganitong masama ng loob ko sa kanya.

Baka kung ano pa ang masabi ko at baka kung ano pa ang gawin niya sa akin ulit.

Hangang sa tuluyan na siyang naglakad paalis. At nang tuluyan na siyang nakaalis, tsaka pa lang ako bumangon. Hinagilap ko ang sira kong damit sa sahig at isa-isang pinulot iyun.

Pagkatapos kong gawin iyun, muli akong naupo sa sofa.

Tahimik pa rin akong umiyak. Alam kong sa sandaling ito, wala na talaga! Tuluyan nang naglaho ang pagmamahal sa akin ng asawa ko at kahit na ano ang gawin ko, hindi na maibabalik pa ang dating pagmamahal niya sa akin.

"Jerome, kung sakaling mamatay ba ako, iiyakan mo ba ako? Maaring hindi na lalo na at alam kong may mahal ka ng iba."

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 11

    CHLOE POV Wala sa sariling napahawak ako sa aking pisngi. Mainit ang hapdi nito, ngunit mas masakit ang paraan ng pagtingin sa akin ni Jerome, parang isa na lamang akong kasangkapan na wala nang halaga. "Dahil ba ilang linggo akong nawala sa bahay, akala mo puwede mo na akong utusan?" malamig niyang tanong. "N-Hindi..hindi ko lang talaga kaya..." nanginginig kong sagot. "Hindi kaya? Ang sabihin mo, tamad ka lang talaga!” galit niyang wika. Kaagad din namang lumapit ang nakangising si Elara sa kanya. Nakapulupot pa ang isang braso nito sa bisig ng asawa ko habang may mapanuyang ngiti ang nakaguhit sa labi niya. "Jerome, huwag mo nang pilitin, baka mamaya sabihin na naman niyang inaapi mo siya." malambing ang tono ng boses na wika niya. Hindi mawala-wala ang mapanuyang ngiti na nakaguhit sa labi niya habang nakatitig siya sa akin. "Pero kung talagang mahal mo ang asawa mo, kahit may sakit ka, magagawa mo pa ring pagsilbihan siya." Parang may matalim na bagay na tuma

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 10

    CHLOE POV “Sigurado ka bang kaya mo na ang sarili mo?” nag-aalalang tanong ni Trexie habang inaasikaso ang billing sa ospital. Gustuhin ko mang manatili pa rito nang ilang araw, hindi na kaya ng isip ko ang patuloy na pagtaas ng gastusin. Bawat oras na lumilipas ay katumbas ng panibagong halaga na kailangan kong bayaran. “Oo. Ayos na ako, Trex. Kaya ko na ang sarili ko.” pilit akong ngumiti kahit alam kong kasinungalingan iyon. Napabuntong-hininga siya bago muling nagsalita. “Chloe, hindi ba puwedeng umalis ka na sa poder ni Jerome? Kapag naibenta mo na ang lupang minana mo kina Lolo at Lola, mababayaran mo na rin ang lahat ng utang mo sa kanya. Makakapagsimula ka ulit.” Agad akong umiling. “Saan naman ako pupunta? Hindi naman puwedeng habang-buhay akong makitira sa'yo. Sobra na ang naitulong mo sa akin.” “Ano ka ba?” Bahagyang tumaas ang boses niya. “Hindi ka kailanman naging pabigat sa akin. Magkaibigan tayo mula pa noon, at kahit kailan, hindi kita tatalikuran.” N

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 9

    CHLOE POVCHLOE POVHalos isang linggo na akong nakaratay sa loob ng ospital, pero ni anino ni Jerome ay hindi ko nasilayan.Sa bawat pagbukas ng pinto ng silid ko, umaasa akong siya ang papasok. Tuwing maririnig ko ang yabag ng mga doktor o nurse sa pasilyo, kusang napapalingon ang mga mata ko.Pero sa bawat pagkakataon, iba ang pumapasok.Hindi siya. Unti-unti nang nauubos ang pag-asang pilit kong kinakapitan.Sabagay, wala nga pala siyang pakialam sa akin. Wala din siyang alam tungkol sa sakit ko. Hindi niya din alam na may taning na ang buhay ko************Isang gabi, habang mahimbing ang tulog ng kasama kong pasyente sa kabilang kama, kinuha ko ang cellphone ko. Nanginginig ang mga daliri kong binuksan ang social media account ni Jerome.At doon...parang may libo-libong karayom na sabay-sabay tumarak sa puso ko.Nasa France siya.Masayang nakangiti habang yakap ang kanyang kalaguyo na si Elara. Sa bawat litrato ay halatang masaya silang magkasama, naglalakad sa ilalim ng Eiffel

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 8

    CHLOE POV Hindi ko alam kung ilang minuto akong nawalan ng malay. Pero nang muli akong bumalik sa ulirat, nandoon pa rin ang sakit. Mainit ang dugong umaagos mula sa aking ilong. Nanginginig kong ipinatong ang isang kamay sa aking tiyan. “Baby...alam kong mahirap…pero, huwag kang mag-aalala, sa kabilang buhay, magkakasama pa rin naman tayong dalawa.” bigkas ko sa halos hindi ko na marinig ang sarili kong tinig. Sunod-sunod ang pagpatak ng aking mga luha. Hindi ko na alam kung alin ang mas masakit, ang ulo kong tila sasabog, ang dibdib kong halos mapunit sa pagtataksil ni Jerome, o ang takot na baka pati ang anak ko ay mawala sa akin. Sapilitan kong inabot ang cellphone na nahulog ilang dipa ang layo mula sa akin. Nanginginig ang mga daliri kong gumapang sa sahig na nababahiran na ng aking dugo. Isang dangkal na lang...kaunti na lang... Ngunit sa mismong sandaling mahahawakan ko na sana iyon, bigla na namang sumakit nang husto ang aking ulo. “Ahhh!” Napasinghap ako habang n

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 7

    CHLOE POV “Chloe...” malumanay niyang sabi. “Huwag mong hiwalayan si Jerome. Mahal ka niya. Baka pagsisihan mo ang desisyong ginagawa mo ngayon.” Napatingin ako sa kanyang mga mata at doon ko nakita ang tunay niyang kulay. Panunuya, tagumpay at puno ng pangungutya. “Bitawan mo ako.” Malamig kong bigkas. Marahan kong hinila ang aking kamay ngunit, sa mismong sandaling nabawi ko ang aking braso, hindi ko inaasahan ang gagawin niya .Bigla na lang siyang sumigaw. “Aah!” At sa harapan naming dalawa ni Jerome, kusang bumagsak si Elara sa sahig. Mahigpit niyang niyakap ang sariling tiyan habang umiiyak. “Jerome,itinulak ako ni Chloe! Ang baby natin...” humahagulhol na iyak na para bang inapi siya ng sobra. Kaagad din namang nanlalaki ang mga mata ko sa pagkabigla. Sunod-sunod akong umiling. “H-Hindi. Hindi totoo iyan. Hi-hindi ko siya tinulak!” nanginginig ang boses na wika ko. Ngunit, huli na dahil naramdaman ko na lang ang isang malakas na puwersa ang humila sa akin. Kasun

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 6

    CHLOE POV “What are you doing?” Malamig at puno ng disgusto ang tinig ni Jerome. Nagulat ako nang bigla niyang hablutin ang plato na hahawakan ko pa lamang. Sa isang iglap, buong lakas niya iyong ibinato sa sahig. Nagkalat ang basag na porselana sa buong dining area. Napaatras ako sa matinding gulat. Hindi ko namalayang nanginginig na pala ang buong katawan ko. Katatapos ko lamang ihain ang lahat ng pagkain. Akala ko... kahit papaano ay maaari akong makisalo sa hapag, gaya ng isang normal na asawa. Ngunit mali pala ako. “Hindi ka pwedeng sumabay sa amin,” malamig niyang sabi. “Hindi mo ba nakikita ang kusina? Ang dami pang hugasin. Linisin mo muna ang lahat bago ka kumain.” Hindi ako agad nakasagot. Nakatitig lang ako sa kanya habang unti-unting bumibigat ang dibdib ko. Sa harap mismo ng babaeng ipinagpalit niya sa akin... Sa sarili naming bahay...ginagawa niya akong katulong. “Jerome...” halos pabulong kong sabi. “Asawa mo ako.” Isang mapanuyang tawa ang kumaw

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status