PROLOGUE

LONDON

"F*ck that marriage!"

Galit na galit na napasigaw si Shanaia nang makarating sa kanya ang balitang ipapakasal ng kanyang mga magulang ang nag-iisang kapatid na si Shally.

"She's still studying! Are they really going to ruin my sister's life?" gigil niyang dagdag.

Tahimik na nakatayo sa harap niya si Arie, ang pinakatapat at pinakapinagkakatiwalaan niyang tauhan.

"After graduation pa naman daw po gaganapin ang kasal ni Miss Shally," maingat nitong paliwanag.

Hindi iyon nakapagpabawas ng galit ni Shanaia.

"I don't care." Mariin niyang ibinagsak ang hawak na folder sa mesa. "Hindi pa rin ako papayag. Buti sana kung mahal ng kapatid ko ang lalaking ipapakasal sa kanya. Pero hindi. It's a fixed marriage." Napailing siya. "They probably don't even love each other. Worse, baka hindi pa nga sila magkakilala."

Agad niyang kinuha ang cellphone at nag-dial ng numero. Isang ring pa lamang ay sinagot na ito.

"Hey, baby," masayang bungad ng lalaki sa kabilang linya. "Napatawag ka?"

"Ready yourself," diretsahang sabi ni Shanaia. "And prepare your private plane." Nagkaroon ng ilang segundong katahimikan. "I need you."

"Saan tayo pupunta?"

"Philippines."

---

PHILIPPINES

Komportable ang pagkakaupo ni Ethan Parker sa kama habang ini-scroll ang I*******m account ni Shally Villafuerte. Muli niyang tiningnan ang larawan ng dalaga.

Pretty.

Simple.

At mukhang wala ring interes sa arranged marriage na ipinipilit sa kanila.

Biglang bumukas ang pinto ng kanyang silid.

"Hi, son. Busy ka ba?"

Napatingala siya at nakita ang kanyang ina na may dalang paper bag.

"What brings you here, Mom?"

Lumapit ito at iniabot ang dala.

"Nakalimutan mo na ba?" nakangiting tanong nito. "Ngayon ang punta natin sa mansion ng mga Villafuerte para pag-usapan ang kasal ninyo." Tumigil ito sandali bago idinagdag, "That's why I bought you a new suit."

Tiningnan ni Ethan ang laman ng paper bag. Totoo nga.

Suit.

"Bakit pa? Ang dami ko nang suit sa closet."

"Wala akong pakialam." Tumaas ang kilay ng kanyang ina. "At mas mabuti nang kumilos ka na. Thirty minutes. That's all I'm giving you."

Pagkasabi noon ay lumabas na ito ng silid.

Napabuntong-hininga si Ethan. "Great."

Inihagis niya ang cellphone sa kama bago pumasok sa banyo.

---

Eksaktong tatlumpung minuto ang ibinigay ng kanyang ina, kaya mabilis siyang naligo. Alam niyang kapag lumampas siya sa oras, kahit hindi pa siya tapos mag-ayos ay papalabasin siya nito ng kuwarto.

Matapos ang labinlimang minutong shower, lumabas siya ng banyo at nagtungo sa walk-in closet. Nagtagal siya sa pagpili ng necktie.

Pagkatapos masigurong maayos ang kanyang itsura, saka siya lumabas ng silid.

"Sir, hinihintay na po kayo nina Ma'am at Sir sa labas," bati ng kasalubong niyang maid.

Tinanguan niya ito.

Pagdating niya sa labas, agad siyang sinalubong ng malamig na tingin ng kanyang ina. "Lumagpas ka ng pitong minuto sa binigay kong oras."

"Whatever, Mom."

Sumakay na lamang siya sa sasakyan. Naupo siya sa passenger seat habang nasa likuran ang kanyang mga magulang.

"Behave yourself once we get there," seryosong sabi ng kanyang ama. "Ayokong mapahiya sa mga Villafuerte."

Hindi na siya sumagot. Tahimik na lamang siyang tumingin sa bintana habang umaandar ang sasakyan.

Bakit ba kasi naimbento ang arranged marriage?

Mas gugustuhin pa niyang gumala kasama ang mga kaibigan kaysa dumalo sa meeting na ito. Ngunit wala siyang pagpipilian.

Nakasalalay sa kasalang iyon ang malaking bahagi ng mana na iiwan sa kanya ng kanyang mga magulang.

---

Halos tatlumpung minuto ang lumipas bago sila makarating sa Villafuerte Mansion.

Pagbaba pa lamang niya ng sasakyan ay napamangha na si Ethan.

Napakalaki.

Napakagara.

At halatang nag-uumapaw sa yaman.

Isang tauhan ang naghatid sa kanila papasok.

Kasabay ng kanilang pagpasok sa malawak na sala ay ang pagbaba sa hagdan nina Mr. at Mrs. Villafuerte kasama si Shally. Bahagyang nakayuko ang dalaga habang naglalakad.

"Mr. Parker," masayang bati ni Mr. Villafuerte habang nakikipagkamay sa kanyang ama. "I'm glad nakapunta kayo."

"Please, have a seat."

Naupo silang lahat sa magkaharap na sofa.

Habang abala ang matatanda sa pag-uusap tungkol sa negosyo, si Ethan naman ay lihim na pinagmamasdan si Shally.

Tahimik lamang ito.

Magkasalikop ang mga kamay.

Halatang hindi komportable.

Maya-maya ay napasulyap ito sa kanya ngunit mabilis ding umiwas ng tingin.

Napangisi si Ethan.

Mukhang pareho silang walang gana sa kasalang ito.

---

"Dalawang taon pa bago makagraduate si Shally," paliwanag ni Mr. Villafuerte. "Kaya napagdesisyunan naming pagkatapos na lamang ng graduation ang kasal."

"Gusto naming makapag-focus muna siya sa pag-aaral."

Agad namang sumimangot ang ina ni Ethan. "Two years? Isn't that too long?"

Napatingin si Ethan kay Shally bago nagsalita. "Why don't you ask her?" Nabaling ang atensyon ng lahat sa kanya. "Tutal kami naman ang ikakasal." Ngumiti siya nang bahagya. "What do you think, my soon-to-be wife?"

Napatigil si Shally. Parang hindi nito alam kung ano ang isasagot.

Pagkatapos ng ilang segundong katahimikan ay mahina itong nagsalita. "Hintayin po muna natin si Ate, Daddy."

Napakunot-noo si Ethan.

Ate? May kapatid pala ito?

Bakit wala siyang nakita kahit isa sa social media nito?

"Busy ang ate mo sa London," sagot ni Mr. Villafuerte. "Marami siyang inaasikasong kumpanya."

"Pero kailangan ko siya." Pilit na tumingin si Shally sa ama. "I'm sure uuwi siya kapag nalaman niyang kailangan ko siya. Please, Daddy."

"Shally—"

Hindi na natuloy ang sasabihin ni Mr. Villafuerte.

Biglang bumukas ang napakalaking pinto ng mansion.

Sabay-sabay silang napalingon. At agad na nanlaki ang mga mata nina Mr. at Mrs. Villafuerte.

Isang babae ang dahan-dahang pumasok.

Nakasuot ito ng all-black outfit mula ulo hanggang paa.

Black boots.

Black clothes.

Black aura.

At kahit walang sinasabi, ramdam agad ang presensya nito.

"Ate!" Agad na tumakbo si Shally papunta rito. Ngumiti ang babae at niyakap ang kapatid. "I miss you, Ate."

"I miss you too, Ly."

Napanganga si Ethan.

Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero tila biglang nagbago ang atmosphere ng buong silid.

"Shanaia." Malamig na tawag ni Mr. Villafuerte.

Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ng babae. Naging seryoso ang ekspresyon nito.

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

At sa loob lamang ng ilang segundo, ramdam ni Ethan ang tensyon sa pagitan nilang mag-ama.

Parang may matagal nang digmaan na hindi pa natatapos.

"Shally." Hindi inaalis ni Shanaia ang tingin sa ama habang nagsasalita. "Magpasama ka sa maid. Dalhin mo sa kuwarto ko ang mga gamit ko."

"Opo, Ate."

Kinuha ni Shally ang maleta.

"Pagkatapos mong ihatid ang gamit ng ate mo, bumalik ka rito," utos ni Mr. Villafuerte.

"No." Mariing sagot ni Shanaia. "You stay there." Tumigas ang kanyang boses. "Huwag kang babalik hangga't hindi ko sinasabi."

"Opo, Ate."

At walang pag-aalinlangang sumunod si Shally.

Tahimik na pinanood ni Ethan ang pag-akyat nito sa hagdan. Hindi siya makapaniwala sa kanyang nasasaksihan.

Isang ama na halatang kinakabahan. At isang anak na tila handang kalabanin ang buong mundo para sa kanyang kapatid.

Doon lang tuluyang nag-sink in sa kanya ang lahat.

Kaya pala ayaw pauwiin ni Mr. Villafuerte ang anak niya mula London.

Kasi...

pipigilan nito ang kasal.

Napasinghap siya.

Paano na ang mana ko kapag nagkataon?