Kabanata 2

VIVIAN

"Po?" Mas lalo akong kinabahan ng bigla siyang natahimik.

"Ikaw ba ang nakasama ng anak ko kagabi?" Anak? Isa lang naman ang lalaking nakasama ko kagabi.

"Sino po bang anak niyo?" Tanong ko sa kanya.

"Si Andrie," namilog ang mga mata ko dahil sa sinabi niya.

"Si Mr. Reign po?" Tumango lang siya sa sinabi ko.

"So, ikaw nga ang babaing 'yon?" Hindi ko naman siya tinignan at umiwas. Pag-inamin kong ako 'yong babae baka sabunutan ako. Naghiwalay ba naman 'yong anak niya at girlfriend nito nang dahil lang sa akin.

"Alam kong ikaw 'yon." Hindi naman ako sumagot sa sinabi niya. Alam niya naman pala, tinanong pa ako?

Hindi ko alam na ganito kabilis nilang nalaman ang nangyari sa amin ni Mr. Reign. Hindi pa nga nakarating sa kompanya si Mr. Reign, pero alam na nang lahat.

Ganito ba kapang isang makapangyarihang pamilya ang binangga mo?

"Hindi ko namang ginusto 'yon, hindi ko talaga alam kung ano po ang nangyari." Pagtatangol ko sa sarili ko, dahil bali-baliktarin ang mundo sarili ko lang ang maaasahan ko.

"Pumasok mona tayo sa sasakyan. Maraming mga matang nakamasid rito!" Tinignan ko naman ang paligid namin, bago ako pumayag sa sinabi niya. Hindi ko namang gusto ibalita sa TV no? Isa ba namang kilalang tao ang katabi ko.

"Okay lang ba sa'yo sa bahay tayo mag-usap?" Napatingin agad ako sa kanya dahil sa sinabi niya.

"Bakit kailangan po ro'n?" Agad kong tanong sa kanya.

"Hindi naman tayo pweding mag-usap sa labas, dahil maraming tao." May point naman siya.

"K-Kung 'yon po ang nakakabuti, sige po." Nakita ko siyang tumango at kinausap ang driver, bago kami umalis. A

Buong byahe kaming tahimik. Hindi naman ako pweding dumaldal dahil alam kong ako ang may kasalanan kong bakit naghiwalay ang anak niya, at si Sam.

"Nandito na tayo." Napatingin ako sa bintana ng sasakyan at napanganga.

Mansion ba 'to o Hote- hindi malaki pa ito sa Hotel.

"Halika na, 'wag kang mahiya!" Bumaba naman ako sa sasakyan nila at sinunod ang Ina ni Boss.

Hindi ba sila nalilito sa loob? Siguro hindi nila mapapansin kahit may isang bagay na mawala. Lalo na't wala na akong trabaho.

"Huwag kang mahiya, feel at home!"

Ngumiti lang ako sa sinabi niya. Nakakahiya naman kong dadalhin ko ang ugaling pang kalsada sa mansion nila.

"Pwede ka nang umupo," hindi naman ako nagreklamo at umupo na sa malaking sofa nila.

"Ano pong pag-uusapan natin?" Tanong ko sa kanya ng makita siyang nakaupo na.

"Bago mangyari 'yon, magpapakilala mona ako sa'yo," nakangiting sabi niya sakin na ikinahiya ko naman.

"Ako pala si Arlien Reign. Ina ng Boss mo." Simpleng pakilala niya sa akin.

"A-ako po si Vivian, Vivian Villamor po." Pakilala ko sa sarili ko, nakakahiya naman kong hindi ako magpapakilala sa kanya.

Inuna ko pang magtanong kanina bago ako magpakilala.

"Dinala kita rito kasi may sasabihin ako sa'yo," inayos ko naman ang pagkakaupo ko para makinig sa kanya.

"Mom?" Napalingon kaagad kami nang may tumawag sa kanya.

"Andrie!" Nakita ko naman kong papaano kami nagkatitigan.

Patay! Bakit sa dinami-daming pagkakataon, bakit ngayon pa siya umuwi sa kanila. Tapos na ba silang mag-usap ni Sam?

"Anong ginagawa mo rito!?" Naiinis niyang tanong sa akin. Hindi naman ako makapagsalita dahil subrang bigat ng tension sa loob ng Mansion,

"Ako ang nagdala sa kanya rito," paliwanag sa kanya ni Tita.

"Pati ba naman ikaw, Mom?" Hindi naman ako umimik sa sinabi niya.

"Siya na lang ba palagi ang sisisihin mo? Hindi mo ba naisip na baka may kasalanan ka rin?" Natahimik naman siya sa sinabi ni Tita.

"Kaya na pag-isipan kong, ipakasal na lang kayo!" Nakangiting sabi niya sa amin.

"Kasal? Kaming dalawa? Mom!" Kontra ni Boss sa sinabi niya.

"Tita, baka po magbago pa ang isip niyo? Nagbibiro po yata kayo e," kinakabahang sabi ko sa kanya. Naramdaman ko pa ngang nanlamig ang batok ko dahil sa sinabi niya.

"Hindi nagbibiro ng ganyan ang asawa ko." May biglang dumating na isang lalaking kamukha ni Boss.

"Pati ba naman ikaw, Dad?"

"Tatakbuhan mo na lang ba ang responsibilidad mo, Andrei? Hindi kana bata!" Sagot sa kanya ng Ama niya.

"Hindi niyo kasi naiintindihan, Dad. May iba akong mahal!" Nakita ko namang umupo ang Ama niya sa tabi ni Tita.

"Gusto kong maging katulad niyo, magpapakasal sa taong mahal ko," paliwanag niya.

"Natutunan naman ang pagmamahal, Andrie." Paliwanag sa kanya ni Tita.

"Hindi naman po kailangan na magpakasal kami, subrang bilis po nangpangyayari at hindi naman po tayo siguradong may nangyari sa amin ni Mr. Reign." Kinakabahang sabi ko sa kanila.

"Nasisigurado ka bang walang may nangyari?" Hindi naman ako umimik dahil sa sinabi ni Tita. Hindi ko rin kasi alam kong may nangyari ba sa amin.

"Hindi ko naman po kailangan magpakasal sa kanya, lalo na sa isang gabing hindi namin maalala."