ตื๊อรักวิศวะร้าย

ตื๊อรักวิศวะร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2024-12-01
Oleh:  Fortune_289Tamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
34Bab
6.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

พูดมาได้ยังไงว่าให้ลืมเรื่องคืนนั้น สำหรับไทเกอร์คนนี้ไม่มีคำว่าครั้งเดียวจบ ถ้าได้แล้วก็ต้องได้อีกและจะต้องได้มาเป็นแม่ของลูกเท่านั้น!

Lihat lebih banyak

Bab 1

เรียกน้ำย่อย...

ณ คณะมนุษยศาสตร์

"เพนตี้จ๋า ถ้าเลิกเรียนแล้วไปดูหนังกับเกอร์นะ"

ไทเกอร์เดินตามสาวสวยดีกรีดาวคณะมนุษยศาสตร์ และหลายคนก็อาจจะสงสัยว่าทำไมเขาถึงมาเดินตามเธอต้อย ๆ แบบนี้ ก็แอบชอบแล้วก็ตามจีบอยู่ไงล่ะ

"วันนี้มีโปรเจคต้องทำ ขอตัว"

หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นหยิบสมุดและกระเป๋ามาถือไว้ในมือ เตรียมตัวจะเดินออกไปจากตรงนั้น แต่ชายหนุ่มเดินไปดักหน้าเอาไว้ก่อน

"เมื่อวานก็ทำงาน วันนี้ก็ทำโปรเจค แล้วพรุ่งนี้จะไปทำอะไรอีก"

เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ รู้สึกน้อยใจผู้หญิงตรงหน้า เขาคือไทเกอร์ รูปหล่อ พ่อรวย แถมยังอัธยาศัยดีอีก เข้ากับคนง่ายอารมณ์ดีมีแต่พลังบวก ทำไมเพนตี้ถึงไม่ยอมรับรักเขาสักทีก็ไม่รู้ ทุกวันนี้มีแต่ผู้หญิงเข้าหามีให้เลือกเยอะแยะ แต่เขาก็มาตกม้าตายเพราะผู้หญิงตรงหน้า บุคลิกนิสัยเย็นชา พูดน้อย ไม่เคยแคร์ความรู้สึก แล้วเขารักไปได้ยังไงก็งงตัวเองเหมือนกัน

"พรุ่งนี้กลับบ้าน"

ดูก็รู้แล้วว่าจงใจที่จะเลี่ยงในการไปไหนกับเขา คนหล่อขนาดนี้ทำไมถึงเล่นตัวใส่ก็ไม่รู้เหมือนกัน

"ก็ได้งั้นก็ไม่ดูแล้ว แค่คืนนี้ขอไปนอนด้วยนะ"

เขาปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ยิ้มแย้มสดใสจ้องมองไปยังหญิงสาวซึ่งเธอถอนหายใจใส่อย่างแรง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด

"ตามใจ"

พูดจบก็เดินออกไปจากตรงนั้นทันที ส่วนอีกคนเมื่อได้รับการอนุญาตก็ยิ้มออกมาแกล้งปริ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ไปเที่ยวหรือดูหนังด้วยกัน แต่ได้นอนกอดกันก็ยังดี และเมื่อคิดได้แบบนั้นก็รีบวิ่งตามหญิงสาวไปทันที หลายคนคงจะสงสัยว่าทั้งคู่เป็นอะไรกัน สถานะมันดูซับซ้อนวกวนแปลก ๆ เอาเป็นว่าเดี๋ยวเล่าให้ฟังก็แล้วกัน

ย้อนไปเมื่อ 1 ปีก่อน...

14 เมษายน 2566

"พี่ไทเกอร์ขา ขอประแป้งหน่อยค่ะ"

ไทเกอร์หันไปมองใบหน้าของรุ่นน้องที่ส่งยิ้มมาให้ ก่อนจะยื่นแก้มอันเนียนผ่องไปตรงหน้าสาวสวย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุข เทศกาลสงกรานต์เนี่ยแหละเขาล่ะอย่างชอบเลย ได้ใกล้ชิดกับสาวน้อยถึงเนื้อถึงตัวมันฟินไม่ไหว

"ปะแป้งเสร็จแล้ว จะหอมแก้มพี่สักฟอดก็ไม่ห่วงนะครับ"

เขาเอ่ยหยอดสาวน้อยตรงหน้าจนเธอเขินอายหน้าแดงก่ำ ก้มหน้างุด ๆ ทำไมเด็กมันน่ารักน่าชังแบบนี้ก็ไม่รู้ แถมยังน่ากินอีก วู้ววว

"เฮ้ยไอ้เกอร์ มึงเลิกม่อสาวได้แล้วไอ้สัส มาช่วยกูก่อน"

ไทเกอร์ได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างเซ็ง ๆ มองสาวน้อยตรงหน้าตาละห้อย ก่อนจะเดินเข้าไปหาปอร์เช่ซึ่งตอนนี้กำลังยืนอยู่หน้าเวที

"เชี่ยเอ๊ยสงกรานต์กู ทำไมต้องมานั่งทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ"

เขาทำท่าฟึดฟัดไม่ยอมไปช่วยเพื่อน จนปอร์เช่ต้องทำหน้าดุมองถึงจะยอมเดินไปแต่โดยดี โดยปกติที่มหาวิทยาลัยในวันสงกรานต์ก็จะมีกิจกรรมประกวดนางสงกรานต์ประจำปี แต่ละคณะก็จะมีการตั้งซุ้มเล่นน้ำกัน ตัวเขาเองก็ชอบผ่านไปซุ้มนั้นซุ้มนี้เพราะมีสาวน้อยสาวใหญ่อยู่ประปราย เรียกว่าของชอบเลยแหละ

"มึงช่วยกูก่อน กูบอกเลยนะเว้ย นางสาวสงกรานต์คืนนี้แจ่ม ๆ ทั้งนั้น"

"จริงเปล่า"

ไทเกอร์ทำตาโตขึ้นมาทันที ก่อนจะรีบไปช่วยเพื่อนจะได้เสร็จโดยเร็ว

"มึงก็รอดูสิ เฉพาะคณะมนุษยศาสตร์ ปีนี้ส่งอดีตดาวคณะมาลงเลยนะเว้ย"

ใบหน้าของปอร์เช่ยิ้มร้ายออกมาทันที ทว่าอีกคนกลับทำหน้าตกใจเป็นอย่างมาก เพราะดาวคณะที่ว่าเขารู้จักดี

"เชี่ย! อย่าบอกนะว่าเพนตี้ของกู"

"เออดิ ลงประกวดด้วยนะ บอกเลยนะว่าแจ่มโคตร ๆ"

และเมื่อปอร์เช่พูดแบบนั้น ก็ถูกเพื่อนรักยื่นมือไปตีหัวไปหนึ่งทีอย่างแรง จนเขาถึงกลับร้องโวยวายออกมา

"อะไรของมึงเนี่ยมาตีกูทำไม"

"ไอ้สัส อย่ามายุ่งกับของกู ของมึงอ่ะยัยแว่นโน่น"

ปอร์เช่ได้ยินแบบนั้นก็เบ้ปากใส่ก่อนจะหันไปทำงานต่อ ตอนนี้เขารู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก กล้าดียังไงส่งเพนตี้ลงประกวด แต่ก็ช่างเถอะนางสาวสงกรานต์ชุดมันไม่ได้โป๊อะไรอยู่แล้ว ก็ถือว่าพอปล่อยผ่านได้ เดี๋ยวคืนนี้จะมาเฝ้าเกาะขอบเวทีเลย ใครก็ตามที่มันกล้ามองผู้หญิงของเขา จะเอานิ้วจิ้มตาให้มันบอดเลย

เวลา 22.30 น.

"เอาล่ะครับตอนนี้ถึงเวลาการประกาศผลการแข่งขันแล้ว ขอเชิญสาวงามทั้ง 5 คนมายืนอยู่ตรงหน้าเวทีด้วยครับ"

ไทเกอร์นั่งอยู่ตรงหน้าเวทีจ้องมองไปยังเพนตี้สาวน้อยในดวงใจของเขา จ้องมองอย่างเคลิบเคลิ้มหลงใหลในใบหน้าอันสวยงามนั้น เขาจีบเธอมาประมาณสัก 4 เดือนแล้ว แต่ฝ่ายหญิงไม่เล่นด้วยแถมยังไม่ชายตามองอีก อุตส่าห์เดินไปบอกชอบแถมขอเป็นแฟนต่อหน้าผู้คนมากมายก็อยากจะให้เกียรติ แต่ทว่าเธอตอบกลับมาประโยคเดียว...

'นายสกปรกเกินไป พวกผู้หญิงไม่เลือก ใครจะเอามาทำผัวล่ะ...'

และตั้งแต่ตอนนั้นมาจนถึงตอนนี้ก็เป็นเวลาประมาณ 3 เดือน เขาเลิกยุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงคนอื่น ไม่ม่อสาวเหมือนอย่างที่เคยทำ ไม่ลากผู้หญิงไปกินต่อที่ห้องแม้แต่คนเดียว เพราะอยากจะเป็นผู้ชายบริสุทธิ์ ยังไงผู้หญิงคนนี้ก็คือแม่ของลูก เขาจับจองเอาไว้แล้วและหมายมั่นว่ายังไงก็ต้องได้!

"ผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 3 คนสุดท้ายได้แก่ หมายเลข 1 หมายเลข 8 แล้วก็หมายเลข 10 ครับ"

ทุกคนลุกขึ้นปรบมือกันอย่างดีใจ และแน่นอนว่าคนที่ผ่านการคัดเลือก 1 ใน 3 ก็คือเพนตี้คณะมนุษยศาสตร์ สวยขนาดนั้นไม่ผ่านก็แปลกแล้ว เผลอ ๆ ล็อกผลเรียบร้อย คงไม่มีใครที่จะเหมาะสมกับตำแหน่งนี้ไปมากกว่าเธอ

จากนั้นพิธีกรก็ประกาศรางวัลที่ 3 ซึ่งเป็นหมายเลข 10 เป็นของคณะวิศวกรรมศาสตร์ และตอนนี้เหลือ 2 คนสุดท้ายซึ่งพิธีกรกำลังจะประกาศหลังจากนี้

"ตอนนี้เหลือ 2 คนสุดท้ายแล้ว ชื่อที่ผมจะประกาศต่อไปนี้คือผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดนางสาวสงกรานต์ในค่ำคืนนี้ ได้แก่..."

ไม่ใช่แค่ไทเกอร์เองที่ลุ้นตัวโก่ง คนอื่นที่อยู่ด้านล่างเวทีก็เชียร์ให้เธอได้รางวัลเช่นกัน 2 คนสุดท้ายคือเพนตี้กับธิชา ซึ่งเอาไม่ยากเลยว่าใครจะชนะ

"ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดนางสาวสงกรานต์ในค่ำคืนนี้ได้แก่น้องเพนตี้ คณะมนุษยศาสตร์ครับผม!"

"กรี๊ดดดดดดดดด"

"วู้ววววววววว"

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
34 Bab
เรียกน้ำย่อย...
ณ คณะมนุษยศาสตร์"เพนตี้จ๋า ถ้าเลิกเรียนแล้วไปดูหนังกับเกอร์นะ"ไทเกอร์เดินตามสาวสวยดีกรีดาวคณะมนุษยศาสตร์ และหลายคนก็อาจจะสงสัยว่าทำไมเขาถึงมาเดินตามเธอต้อย ๆ แบบนี้ ก็แอบชอบแล้วก็ตามจีบอยู่ไงล่ะ"วันนี้มีโปรเจคต้องทำ ขอตัว"หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นหยิบสมุดและกระเป๋ามาถือไว้ในมือ เตรียมตัวจะเดินออกไปจากตรงนั้น แต่ชายหนุ่มเดินไปดักหน้าเอาไว้ก่อน"เมื่อวานก็ทำงาน วันนี้ก็ทำโปรเจค แล้วพรุ่งนี้จะไปทำอะไรอีก"เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ รู้สึกน้อยใจผู้หญิงตรงหน้า เขาคือไทเกอร์ รูปหล่อ พ่อรวย แถมยังอัธยาศัยดีอีก เข้ากับคนง่ายอารมณ์ดีมีแต่พลังบวก ทำไมเพนตี้ถึงไม่ยอมรับรักเขาสักทีก็ไม่รู้ ทุกวันนี้มีแต่ผู้หญิงเข้าหามีให้เลือกเยอะแยะ แต่เขาก็มาตกม้าตายเพราะผู้หญิงตรงหน้า บุคลิกนิสัยเย็นชา พูดน้อย ไม่เคยแคร์ความรู้สึก แล้วเขารักไปได้ยังไงก็งงตัวเองเหมือนกัน"พรุ่งนี้กลับบ้าน"ดูก็รู้แล้วว่าจงใจที่จะเลี่ยงในการไปไหนกับเขา คนหล่อขนาดนี้ทำไมถึงเล่นตัวใส่ก็ไม่รู้เหมือนกัน"ก็ได้งั้นก็ไม่ดูแล้ว แค่คืนนี้ขอไปนอนด้วยนะ"เขาปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ยิ้มแย้มสดใสจ้องมองไปย
Baca selengkapnya
บทที่ 1 Season pup
เสียงตะโกนกรี๊ดกร๊าดดังอยู่ข้างล่างของเวที ผู้คนส่วนใหญ่ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะเพนตี้คือสาวฮอตในรั้วมหาวิทยาลัย แต่ด้วยความที่พูดน้อยไม่ค่อยสุงสิงกับใคร จึงมีคนไม่ชอบเยอะ หลายคนจะมองว่าหยิ่งมาก แต่ความเป็นจริงแล้วเธอเป็นผู้หญิงที่ใจดีมาก แล้วก็มีแฟนคลับเยอะด้วย"ขอเชิญนางสาวสงกรานต์จากปีที่แล้วมามอบสายสะพายให้กับนางสาวสงกรานต์คนปัจจุบันด้วยครับ"จากนั้นก็เริ่มทำพิธีมอบสายสะพาย ถ่ายรูปกันเรียบร้อยก็พากันเดินลงจากเวที ไทเกอร์ยืนมองอยู่ข้างล่างจนหญิงสาวลงจากเวทีไปจนลับสายตา สักพักคอปเตอร์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับช่อดอกไม้ในมือ"ไอ้สัส คราวหลังจะให้ดอกไม้สาวมึงช่วยโทรสั่งล่วงหน้าด้วยนะ ลำบากเพื่อนจัด"เขารีบรับช่อดอกไม้จากมือของเพื่อนมาก่อนจะตบไหล่เบา ๆ"เอาน่าคอปเพื่อนรัก คืนนี้กูเลี้ยงเหล้าเอง""มึงพูดแล้วนะ"คอปเตอร์ยิ้มมุมปากออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ไทเกอร์พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะรีบไล่เพื่อนให้ออกไปจากตรงนี้"จะไปไหนก็ไปไป๊ กูจะเอาดอกไม้ไปให้ว่าที่เมียในอนาคต"พูดจบเขาก็รีบเดินไปหลังเวทีไม่ได้สนใจบรรดาพวกเพื่อนอีก เดินอ้อมไปข้างหลังก็เจอเพนตี้ที่ตอนนี้เปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยแล้วกำลังยืนคุยกั
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ช่วยหน่อย
เพนตี้ถอดเสื้อกันหนาวของตัวเองออก ซึ่งตอนนี้เหลือเพียงแค่เสื้อสายเดี่ยวสีแดงเพลิง สะบัดตัวไปมาด้วยความรู้สึกร้อนรุ่ม อยากจะกระโดดลงไปในน้ำเพื่อให้รู้สึกดีขึ้น"เพนตี้เป็นอะไรคะไหวหรือเปล่า"แชมป์ที่เดินตามหญิงสาวมาก็พยายามเอามือมาโอบรอบเอว เพนตี้เหลือบสายตามองเขาด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด รู้สึกไม่ค่อยดีกับร่างกายตัวเองในตอนนี้ พยายามที่จะผลักเขาออกแต่ทว่าชายหนุ่มกลับเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ"เพนอยากกลับค่ะ"และยิ่งหนีเขาก็ยิ่งตามตื๊อ ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกแปลกว่ามันมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับตัวเอง และต้องเป็นเรื่องที่ไม่ดีแน่"พี่ช่วยเราให้หายได้นะ ให้พี่ช่วยนะ"เธอรีบผลักเขาก่อนจะวิ่งออกไปจากตรงนั้น ก่อนจะสะดุ้งตกใจเมื่อวิ่งไปชนกับใครคนหนึ่ง"อ๊ะ!"ผู้ชายตรงหน้าจับเธอเอาไว้ หญิงสาวเงยหน้ามองสบตาก่อนจะเจอกับไทเกอร์ ซึ่งเขาเองก็กำลังมองเธอด้วยสีหน้าแปลก ๆ"ทำไมเหงื่อออกแบบนั้น เป็นอะไรหรือเปล่า ใครให้แต่งตัวแบบนี้ล่ะ เพนกำลังทำให้เกอร์โมโหนะ!"เขาเริ่มโวยวายใส่หญิงสาวเพราะเธอใส่ชุดสายเดี่ยวมันดูโป๊แลดูไม่ชอบใจเอาที่สุด หญิงสาวส่ายหน้าเล็กน้อยเริ่มควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ มือไม้สั่นก่อนจะเริ่มไต่ต
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ผัวเมียกัน NC
ตอนนี้อารมณ์ของเขามาเต็มเปี่ยม ตอนแรกรู้สึกอยากมีอะไรกับเพนตี้แบบปกติที่ไม่ใช่เพราะฤทธิ์ยา แต่เป็นความต้องการของเธอจึงไม่อยากขัดใจ ยังคงรู้สึกกังวลว่าถ้าพรุ่งนี้ตื่นมา เธอจะความขุ่นเคืองในการกระทำครั้งนี้ ทั้งที่ตัวเองเป็นคนอนุญาต"เพนแน่ใจหรือยังว่าจะให้เกอร์ทำ อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน"เธอพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อผ้าของเขาทีละอัน จนตอนนี้เสื้อของเขาหลุดลุ่ยออกจากตัวแล้ว เขาก็จัดการถอดกางเกงของตัวเองออก โชคดีมากตรงที่รถจอดมันมืดไม่ค่อยมีรถผ่านไม่งั้นละก็..."ทะ...ไทเกอร์ ฉะ...ฉันไม่ไหวแล้ว"เขาถอดกางเกงเสร็จก็ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะใช้ริมฝีปากซุกไซ้ตามซอกคอขาวระหง ช่วยไม่ได้แล้วแหละในตอนนี้ เพราะเขาเองก็อดทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ถ้าจะมาขอให้หยุดในตอนนี้บอกเลยว่าไม่ทำเด็ดขาด"อ๊ะ! ยะ...อย่าทำรอยสิ"หญิงสาวร้องครางออกมาเสียงหวาน ไทเกอร์ดูดเม้มซอกคอก่อนจะลากไล้ไปทั่ว ริมฝีปากลากลงมายังยอดปทุมถัน มือข้างหนึ่งบีบเคล้นเต้านมอวบ ส่วนนิ้วเรียวอีกข้างก็ล้วงเข้าไปใจกลางความสาว ค่อย ๆ สอดนิ้วเข้าไปเพื่อเรียกน้ำหวานให้ไหลออกมา"อ๊ะ เจ็บ!"และเมื่อนิ้วเรียวสอดเข้าไปยังเนื้อนุ่ม หญิงสาว
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ลืม ๆ มันไปเถอะนะ
ไทเกอร์เอ่ยออกมาก่อนจะยิ้มมุมปากด้วยความเจ้าเล่ห์ แต่ทว่าหญิงสาวกลับไม่เล่นด้วยแถมยังเอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดอะไร จากตอนแรกที่กำลังติดตลกก็กลายเป็นหน้าซีดทันที หรือว่าเพนตี้กำลังโกรธเขาอยู่หรือเปล่า ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังอึกจากนั้นก็เอ่ยถามออกไปเสียงสั่น"เอ่อ... เพนไม่โกรธเกอร์ใช่ไหม"เขาเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เพนตี้จ้องมองใบหน้าของเขาด้วยแววตานิ่งสงบ ไม่ได้แสดงความรู้สึกใด ๆ อย่างน้อยตบตีหรือด่าทำยังไงก็ได้ เขายังรู้สึกดีกว่านี้อีก เพราะการกระทำเมื่อคืนคือการพรากพรหมจรรย์ไปจากผู้หญิงคนหนึ่งเลยนะ การนิ่งแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย"ช่างมันเถอะนายก็ลืม ๆ ไปซะ"เธอเอ่ยออกมาเพียงแค่นั้นก่อนจะเอาผ้าห่มคลุมตัวจากนั้นก็ลุกขึ้นออกจากเตียงไปเก็บเสื้อผ้าที่ร่วงหล่นลงพื้น จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องน้ำทันที"เพนตี้ไม่เอาแบบนี้สิ เกอร์จะรับผิดชอบทุกอย่างไม่ต้องห่วงนะ"เขาลุกขึ้นตามไปยังประตูห้องน้ำ ซึ่งประโยคคำพูดของเขาทำให้หญิงสาวถึงกับชะงักไป เหลือบสายตามองเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเรียบ"จะรับผิดชอบทำไมในเมื่อฉันเป็นคนยอมนายเอง อีกอย่างเราสองคนไม่ได้รักกัน""แต่ว่าเกอร์รักเพนนะ อีกอย่า
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ข้อแม้
เพนตี้ถึงกับกุมขมับเพราะไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาถึงจะเข้าใจในสถานะความสัมพันธ์ของเราทั้งสองคน ตีหน้ามึนไม่รู้ไม่ชี้ หึงหวงเธอในทุกที่บางทีก็เหนื่อยจะคุยเหมือนกันนะ"เราสองคนเป็นผัวเมียกันแล้วก็คือเป็นแล้ว ทำไมเข้าใจอะไรยากจังฮะ""นี่นายยังไม่ลืมเรื่องคืนนั้นอีกเหรอ แค่คืนเดียวทำไมนายถึงมาตู่ว่าเป็นเจ้าของฉัน แถมยังไปประกาศว่ากินนอนอยู่ด้วยกันทุกวัน ทั้งที่ได้กันแค่คืนเดียว"เธอตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเริ่มท้อ อธิบายอะไรไปก็เหมือนจะทะลุออกหูหมด"ไม่ลืมแล้วก็ไม่มีทางลืม แต่ถ้าเกิดว่าเพนลืมงั้นเดี๋ยวเกอร์จะทบทวนความจำให้ มานี่!"เขาลากหญิงสาวให้เดินตามไปที่รถ จากนั้นก็จับเธอยัดเข้าไปนั่งอยู่ข้างในรถหรู และพอเขาจะเดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับเธอก็รีบเปิดประตูก่อนจะวิ่งออกไปทันที แต่ทว่าไม่มีทางจะเร็วกว่าผู้ชายอย่างเขาได้ ไทเกอร์จึงรีบดึงรั้งแขนของเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด"ก็เอาสิหนีไปเลย ถ้าจับได้จะเอาในรถเนี่ยแหละ เอาสิอยากหนีก็หนีเลย"และเมื่อชายหนุ่มขู่ไปแบบนั้นเธอก็นิ่งเงียบไม่ยอมขยับเขยื้อนตัวไปไหนอีก เขาดึงแขนเธอให้เดินตามมาคราวนี้ไม่ขัดขืนยอมตามมาแต่โดยดี พาเข้ามานั่งอยู่ในรถด้วยกันเขาก็ขับรถตรงไป
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ขอน้ำเดียว NC
"เพนจ๋าเอาอะไรเพิ่มอีกไหมครับ ลูกชิ้นร้านข้าง ๆ ก็อร่อยนะเดี๋ยวไปสั่งให้"เธอส่ายหน้าทันทีก่อนจะใช้มือหยิบกากหมูกินเล่นในระหว่างที่รอก๋วยเตี๋ยวมาเสิร์ฟ"ไม่เอาดีกว่าแค่นี้ก็กินไม่หมดแล้ว""โอเคตามนั้น"และเพียงไม่นานพนักงานก็มาเสิร์ฟก๋วยเตี๋ยวให้ ไทเกอร์ใช้ตะเกียบคีบลูกชิ้นไปใส่ชามให้หญิงสาวหลายลูก เขารู้ว่าเธอชอบกินลูกชิ้น ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มชอบกินเล็กเนื้อสดลูกชิ้น แต่พอมากินข้าวด้วยกันครั้งแรกเธอบอกว่าไม่ชอบกินเนื้อ หลังจากนั้นเขาก็ไม่สั่งให้อีกแถมยังไม่กินด้วย เพื่อที่จะให้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ง่าย"งั้นเดี๋ยวเกอร์แบ่งลูกชิ้นให้เพนดีกว่า""ถ้าอย่างนั้นเอาเส้นไปกินเลย จะกินแค่ลูกชิ้นพอแล้ว""ได้ครับคนสวย"เขายิ้มออกมาไม่ได้ปฏิเสธ คนสวยก็จะเป็นแบบนี้แหละกลัวอ้วนไม่ค่อยกินเส้นเยอะ จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งกินด้วยกันประมาณ 20 นาที จากนั้นก็ขับรถกลับไปยังคอนโดของหญิงสาว เอาจริงเธอเคยไปนอนที่คอนโดของไทเกอร์เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ก็คือครั้งแรกที่เราสองคนมีอะไรกัน หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้ไปอีกเลย ตอนแรกก็บังคับให้ไปนอนแต่ว่าเธอขี้เกียจ ไม่ใช่ว่ามันไกลอะไรหรอกเพียงแค่ไม่ชินก็เท่านั้น"ไทเกอร
Baca selengkapnya
บทที่ 7 จะบ้าตายรายวัน
และไม่รอช้าชายหนุ่มก็รีบพลิกตัวเธอให้ขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัวของเขา เพนตี้สะดุ้งตกใจเล็กน้อยก่อนจะใช้มือเล็กตีหน้าอกเขาหลายทีด้วยความหมั่นไส้"ตาบ้าเอ๊ยฝากไว้ก่อนเถอะ"เธอกัดริมฝีปากเอาไว้แน่นก่อนจะเริ่มขยับสะโพกแอ่นไปตามจังหวะ และทุกครั้งที่น้องสาวกระแทกท่อนเอ็นไปจนสุดลำ ก็ทำให้ชายหนุ่มถึงกับร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่านแทบจะขาดใจ"ซี๊ด! โคตรดีเลยเมียจ๋า"เขาถึงกับหายใจหอบเพราะรู้สึกเสียวจนแทบจะอดทนไม่ไหว มือทั้งสองข้างกอบกำเต้านมอวบ บีบเคล้นอย่างแรงเพื่อเพิ่มความเสียวซ่านให้กับผู้หญิงที่อยู่ขย่มอยู่ข้างบน กำลังบรรเลงเพลงรักด้วยท่วงท่าที่ถูกใจเขาเป็นอย่างมาก"แบบนั้นเพน...ซี๊ดดด""ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊ะ"ยิ่งเธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะแตะขอบสวรรค์ ก็รัวสะโพกให้เร็วขึ้น ขย่มท่อนเอ็นแรงขึ้นไปอีก และก่อนที่เธอจะถึงฝั่งปรารถนาเขาก็จับสะโพกของเธอไม่ให้ขยับ เรียกว่ารังแกกันแทบไม่ให้พักเลย"ทำไมไม่แตกล่ะ""เมียอุตส่าห์ให้ผัวเอาตั้งรอบหนึ่ง เพราะฉะนั้นจัดให้คุ้มเลยจ้าเมียจ๋า""ไทเกอร์!"หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ อุตส่าห์บอกว่าน้ำเดียวจบ แต่เขากลับเล่นลิ้นไม่ยอมแตกสักทีเพื่อที่จะได้ยื้อเวลาทำให้น
Baca selengkapnya
บทที่ 8 หึง? หวง?
เช้าวันต่อมา...ไทเกอร์ขยี้ตาตื่นขึ้นมาก็พบกับความว่างเปล่า หันซ้ายแลขวาก็ไม่มีแม้แต่เงาของหญิงสาว ตอนนี้เป็นเวลา 10 โมงกว่าแล้ว ซึ่งเขานัดเพื่อนไว้ในเวลา 9:00 น. แต่ก็ช่างเหอะคนมันง่วงนี่นา ส่วนเพนตี้เธอก็น่าจะไปเรียนแล้วแหละเพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ปาไปตี 2 กว่า มันน่าจับลงโทษซะให้เข็ดถ้าไม่ติดว่าเกรงใจแล้วก็นะ หึหึเขาขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน หยิบผ้าเช็ดตัวจากนั้นก็เข้าไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาให้สะอาดสดชื่น ใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีก็ทำธุระทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย หยิบกระเป๋ากุญแจรถออกจากคอนโดเพื่อไปขึ้นรถตรงลานจอด วันนี้เขามีเรียนในช่วงบ่าย แต่ที่ไปเช้าก็ไปนั่งเฝ้าคนรักก่อน เพราะยังไงเธอก็ต้องมากินข้าวที่ตึกวิศวะ และแน่นอนว่ายัยแว่นตัวดีเป็นคนพามานั่นเองตู้ดดดดดดโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น ใช้มือควานหาโทรศัพท์ซึ่งเขาวางไว้ตรงเกะข้าง ๆ หาสักพักก็เจอ และตอนนี้รถจอดติดไฟแดงพอดีเขาจึงกดรับสายก่อน"มีไรวะ"(ไอ้ไทเกอร์มึงอยู่ไหน พวกกูอยู่โรงอาหารใต้ตึกเนี่ย)"เออกูจะถึงแล้ว"(เค! ช้าฉิบหายเลยมึงอะ กูจะให้มึงดูโปรเจคให้หน่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ)เขากดวางสายก่อนจะเร่งรีบขับออกไปทันที และเพียงไม่นานก็ม
Baca selengkapnya
บทที่ 9 เพนเฮาส์
"แกกลับยังไงหม้อแกง"เพนตี้มองใบหน้าของเพื่อนที่ตอนนี้ชะเง้อคอมองซ้ายมองขวาเหมือนจะหาใครสักคนหนึ่ง"ปอร์เช่มารับน่ะ แกกลับก่อนได้เลย"เธอพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินตรงไปยังลานจอดรถ ซึ่งโดยปกติจะขับรถมาเอง เอาจริงที่บ้านของเธอค่อนข้างมีฐานะในระดับหนึ่ง ครอบครัวทำรีสอร์ตอยู่ทางภาคเหนือ สอบได้มหาวิทยาลัยในกรุงเทพก็เลยมาเรียนที่นี่ และมีพี่ชายอีกคนเขาก็มาเรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพเหมือนกันแต่อยู่คนละที่ แต่ว่าเขาเรียนจบได้สักปีหนึ่งแล้วก็เลยไปช่วยธุรกิจที่บ้าน ในตอนนี้ขับรถชิว ๆ เดินทางกลับคอนโด แวะซื้อของหลายอย่างจนตอนนี้เวลาปาไปเกือบสี่โมงเย็น ถือข้าวของลงจากรถพะรุงพะรัง หยิบคีย์การ์ดสแกนเข้าไปในห้องก่อนจะตรงไปยังห้องครัวเพื่อเอาของไปเก็บ"ของเยอะชะมัดเลย ฉันซื้ออะไรนักหนาเนี่ย"เธอบ่นออกมาก่อนจะเก็บของเรียงเข้าชั้น ทว่าก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงกดออกตรงหน้าประตู"ใครมา"ตามที่เธอคาดเดาไม่ใช่ไทเกอร์แน่นอนเพราะเขามีคีย์การ์ด ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องกดออด เธอไปล้างไม้ล้างมือก่อนจะเดินตรงไปยังประตู ใช้มือขวาบิดลูกบิดให้ประตูเปิดออกก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ฉิบหายแล้วไงล่ะ ร้อยวันพันปี
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status