INICIAR SESIÓNCompartir
Chapter 5
Fecha de publicación:
2026-05-24 04:43:27Chapter 5
พูดจบก็เข้าไปรายงานเจ้านายในบ้าน ไม่นานเกินรอราเชนทร์ก้าวดุ่มๆ ออกมานอกบ้านพร้อมด้วยคุณหญิงรุ่งระวี
ราเชนทร์จ้องมองผู้หญิงที่ยืนยิ้มและก้าวเท้าเข้ามาหาตนตาไม่กระพริบ เขาแน่ใจว่าใช่วาติยา เมียไม่ปรารถนา แต่ที่ไม่แน่ใจคือการแต่งตัวของเธอที่เปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนชนิดที่ว่าหน้ามือเป็นหลังมือก็ว่าได้ วาติยาที่ยืนอยู่ตรงหน้าราเชนทร์ตอนนี้ สวมเสื้อเกาะอกสีแดงสดกับกางเกงยีนขาสั้นชนิดที่ว่าสั้นมาก ผมยาวสลวยหยักศกเป็นธรรมชาติปล่อยสยายเต็มแผ่นหลัง ใบหน้าถูกปกปิดด้วยแว่นตาสีน้ำตาลเข้ม
“แหมพี่เชนทร์ขา เห็นเมียตัวเองใส่ชุดเซ็กซี่แค่เนี้ยมองตาไม่กะพริบเลยนะคะ”
ธาริกาถอดแว่นตาออก พร้อมกับเดินเข้ามาหาราเชนทร์ที่ยืนใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ เขาไม่นึกว่าวาติยาจะหน้าด้านหน้าทนขนาดนี้ และไม่คิดว่าเธอจะกลับมาที่นี่อีก
“กลับมาทำไม ฉันอุตส่าห์นิมนต์พระมาไล่เสนียดจัญไรออกไปจากบ้านฉันแล้วนะ นึกว่าความร้อนจากน้ำมนต์จะช่วยปัดเป่าสิ่งเลวทรามให้ออกไปจากชีวิตฉันถาวร ไม่น่าเชื่อน้ำมนต์ยังเอาชนะความหน้าด้านหน้าทนของเธอไม่ได้เลย”
ราเชนทร์ต่อว่าอย่างเผ็ดร้อน ปากอย่างนี้นี่เองที่ทำให้น้องสาวของเธออยู่ที่นี่ไม่ได้ แต่มันใช้ไม่ได้กับเธอ
“แหม พี่เชนทร์พูดมาได้ว่าไล่เสนียดจัญไร ทีตอนกลางคืนแก้วไล่ลงจากเตียงพี่เชนทร์ยังไม่ยอมลงเลย กลับวิ่งเข้าหาแก้วทั้งคืนด้วย ใครกันแน่คะที่หน้าด้านหน้าทนแก้วบอกว่าไม่ไหวๆ พี่เชนทร์ก็บังคับแก้ว”
ธาริกาตอกกลับ ราเชนทร์ถึงกับเสียศูนย์เมื่อได้ยินคำพูดของวาติยาตัวปลอม ทุกทีที่เขาต่อว่าเสียๆ หายๆ วาติยาไม่เคยเถียงเขาสักคำ เอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว ผู้คนในงานต่างฮือฮากับคำพูดของเธอ ทำให้คุณหญิงและบุตรชายแทบเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี
“เธอเอาอะไรมาพูดแม่โสเภณี คนอย่างฉันไม่เคยเกลือกกลั้วกับเธอเลยสักครั้งเดียว ที่ว่านอนกับเธอทั้งคืนคงไม่ใช่ฉันหรอก คงจะเป็นลูกค้าของเธอมากกว่า”
“ลูกค้า แหม ก็พี่เชนทร์ไงคะลูกค้าของแก้ว ทำเป็นจำไม่ได้ ทีเวลานอนกับแก้วปากก็บอกว่าแก้ววิเศษที่สุด เยี่ยมที่สุด น่ารักที่สุด จากกันแค่สองวันลืมของเดิมซะแล้ว” ธาริกาพูดด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่
“เธอออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ไป!” ราเชนทร์ไล่หญิงสาวออกไปจากบ้านเขาด้วยความโมโห
“ไม่ไป แก้วเพิ่งมาจะไล่แก้วไปไหนล่ะคะ คืนนี้แก้วจะทวนความจำให้พี่เชนทร์ รับรองพรุ่งนี้พี่เชนทร์ไม่มีทางไล่แก้วออกจากบ้านแน่นอนค่ะ”
“ไป! ฉันบอกให้เธอออกไปจากบ้านของฉัน แม่โสเภณี!”
ราเชนทร์เริ่มตัวสั่นเพราะความโกรธ เขาไม่เคยโกรธใครเท่าผู้หญิงคนนี้เลย ทั้งโกรธทั้งเกลียด ทั้งขยะแขยง
“คำก็โสเภณี สองคำก็โสเภณี ถามหน่อยเถอะว่าถ้าเมียเป็นโสเภณีแล้วผัวจะเป็นอะไร ก็เป็นแมงดาไง แสดงว่าพี่เชนทร์เป็นแมงดา ส่วนบ้านหลังนี้ก็เป็นซ่อง ”
ธาริกาสวนกลับอย่างเจ็บแสบ ทำให้ราเชนทร์ถึงกับอึ้ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ แล้วเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างบันได เขาเงื้อมือขึ้นสูงหมายจะตบใบหน้านวล แต่เสียงหวานใสของธาริกาก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
“ตบสิ คุณตบฉัน ฉันจะตบคุณด้วยรองเท้าข้างนี้ เอาสิ! ตบสิ!”
ธาริกาถือรองเท้าส้นสูงสีดำขึ้นเหนือศีรษะ ตั้งท่าจะฟาดกับใบหน้าของเขาทันทีที่เธอถูกทำร้าย ราเชนทร์ไม่คิดว่าวาติยาคนใหม่จะกล้าทำกับเขาแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาวาติยาคนเดิมไม่กล้าขึ้นเสียงกับเขา เขาว่าแรงๆ ก็เอาแต่ร้องไห้ แต่วาติยาคนนี้เถียงเขาทุกคำ แถมยังสู้ถ้าหากเขาคิดทำร้ายเธอ
“พอแล้วเชนทร์ พอแล้ว อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ พอลูก แม่อายเขา แม่ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว”
คุณหญิงรุ่งระวีทำท่าเหมือนจะเป็นลมเมื่อเจอฤทธิ์เดชของลูกสะใภ้ ทำไมไม่เหมือนกับที่บุตรชายของเธอพูดเลยสักนิดเดียว แขกที่นางเชิญมาร่วมงานแม้มีไม่มากเพียงแค่สิบชีวิต แต่ก็ทำให้นางอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี ราเชนทร์รีบมาประคองร่างของมารดาที่กำลังล้มพับอยู่ที่พื้น สายตาของเขามองมาที่หญิงสาวอย่างแค้นเคือง เธอเห็นกรามทั้งสองข้างของเขาขบกันแน่น ธาริกาแอบลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอเมื่อเห็นสายตาคู่นั้น แม้ว่าภายนอกเธอจะดูแข็งแกร่งแต่ภายในไม่มีใครรู้ว่าเธออ่อนแอมากเพียงใด แต่เธอก็ทำใจดีสู้เสือ เพราะเธอมาถึงที่นี่แล้ว เธอไม่มีทางถอยเด็ดขาด แม้ว่าจะต้องเจอกับฤทธิ์เดชของเขามากเพียงใดก็ตาม
“ฝากไว้ก่อนเถอะ” ราเชนทร์กัดฟันพูด
“รีบมาเอาคืนไวๆ นะคะ แก้วจะรอ”
ธาริกาพูดจบก็เดินขึ้นไปที่ชั้นบนของเรือนกุหลาบทันที ราเชนทร์มองร่างที่เดินขึ้นไปที่ชั้นบนด้วยสายตาที่ดุดัน แค้นเคือง นับวันเขายิ่งเกลียดผู้หญิงคนนี้เข้าไส้ เกลียดชนิดที่ว่าลามไปทั่วทุกรูขุมขนภายในร่างกาย พรุ่งนี้เขาจะทำให้ผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบ้านหลังนี้ให้ได้ เขาสาบาน
ธาริกาเดินเข้าห้องของน้องสาวตามที่วาติยาบอกด้วยขาที่ค่อนข้างสั่น ตัวจริงปากปีจอยิ่งกว่าที่วาติยาเล่าให้ฟังเสียอีก แต่คนอย่างเธอสามารถรับศึกได้ทุกรูปแบบอยู่แล้ว นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้นสงครามระหว่างเธอกับราเชนทร์ยังอีกไกล อย่าหวังว่าจะเอาลูกไม้เก่าที่ใช้กับวาติยามาทำกับเธอได้ เพราะคนอย่างธาริกาสามารถแก้เกมได้ทุกเกมอยู่แล้ว ธาริกาโยนกระเป๋าลงบนเตียงหนานุ่ม หยิบเสื้อผ้าที่ซื้อมาเมื่อวานเก็บเข้าตู้เสื้อผ้า เธอมองเสื้อผ้าที่ซื้อมาใหม่ แต่ละตัวล้วนแต่เผยให้เห็นสรีระของผู้หญิงทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นเสื้อที่ผ่าหน้าผ่าหลัง กางเกงกับกระโปรงที่สั้นกุด
“จะไหวไหมเนี่ย”
ธาริกาหมายถึงเสื้อผ้าที่เธอต้องทนใส่ให้สมกับที่ราเชนทร์กล่าวหาว่าน้องสาวเธอเป็นโสเภณี เธอจะทำให้ราเชนทร์สยบแทบเท้าโสเภณีอย่างเธอ โสเภณีที่ชื่อธาริกาให้ได้
Último capítulo
โสเภณียอดรัก Chapter 44
Chapter 44 โฉมฉายเดินออกไปจากห้องรับแขกทันทีที่พูดจบ ซาฮัคมองตามร่างของโฉมฉายที่เดินออกไป อีกไม่นานเขาก็จะได้วาติยาหญิงที่เขาหลงรักมาครอบครองแล้ว อีกไม่นาน จาเหม็ดและกีรตาเดินมาถึงหน้ารีสอร์ตในเวลาเกือบค่ำ มาทันที่จะเห็นโฉมฉายเดินออกไปทางด้านหน้ารีสอร์ต ทั้งสองยืนสบตากันนิ่งถ่ายทอดความรักทั้งหมดที่มีออกมาทางแววตาที่เปล่งประกายด้วยความรัก “นุ่นจะจดจำวันนี้ไว้ในใจนะคะ จะไม่มีทางลืมเลยค่ะ” กีรตาพูดทั้งน้ำตา และเดินเข้าไปในรีสอร์ตโดยไม่หันกลับไปมองจาเหม็ดที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่ด้านหลังเธอเลย จาเหม็ดยืนมองร่างดอกฟ้าที่เดินห่างเขาออกไปทุกที มือของเขาสั้นเกินไปที่จะไขว่คว้าเธอมาครอบครอง ชั่วชีวิตนี้คงได้แต่มองเท่านั้น “ผมรักคุณ” จาเหม็ดพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เบาแสนเบา ฝากคำพูดนี้ไปตามสายลมที่พัดผ่านมา หวังว่าสักวันหนึ่งเธอคงได้ยินและรับรู้ความรู้สึกของเขา สร้อยมองวาติยาที่แปลกไปกว่าเดิมมากในความรู้สึกของสร้อย ข้อแตกต่างที่สร้อยมองเห็นมีมากมายนัก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าการแต่งกายที่แปลกตาไปกว่
โสเภณียอดรัก Chapter 43
Chapter 43 กีรตามองน้ำตกที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นตะลึงในความสวยงาม ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอถอดรองเท้าส้นเตี้ยออก แล้วพับขากางเกงขึ้นจนถึงเข่า ก่อนจะเดินลงไปในลำธารด้วยเท้าเปล่า เพื่อสัมผัสกับความเย็นของสายน้ำ จาเหม็ด เห็นกีรตาเดินลงไปในลำธาร แม้ระดับน้ำที่กีรตายืนอยู่จะไม่ถึงเข่า หากแต่เขามีหน้าที่คอยดูแลเธอตามคำสั่งของเจ้าชีวิต เขาจึงถอดรองเท้า ถุงเท้าแล้วพับขากางเกงขึ้นเช่นเดียวกับเธอ และเดินลงไปในลำธาร กีรตาใช้มือวักน้ำที่เย็น เหมือนเธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ กีรตาจึงใช้มือปัดน้ำอย่างแรง เพื่อให้น้ำกระเด็นไปโดนตัวของจาเหม็ด “อย่าครับคุณกีรตา ตัวผมเปียกไปหมดแล้ว” จาเหม็ดร้องห้ามกีรตา แต่เสียงหัวเราะของเธอทำให้เขาชะงัก ดูเธอมีความสุขกับการที่ได้แกล้งเขา จาเหม็ดจึงใช้มือปัดน้ำจนกระเด็นไปโดนร่างเธอเช่นกัน ส่งผลให้ร่างของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสียงหัวเราะของจาเหม็ดที่สาวน้อยไม่เคยได้ยิน วันนี้กลับชัดเจนในความรู้สึกของเธอยิ่งนัก กีรตาก้าวเข้า มาหาจาเหม็ดแต่ขาเรียวงามก้าวได้เพียงสามก้าว ร่างบางก็ต้องเซไปทางด้านหน
โสเภณียอดรัก Chapter 42
Chapter 42 “พอดีไปซื้อของมาค่ะ ยี่ห้อดังด้วยนะคะ อย่างเช่นกระเป๋าที่ดิฉันถืออยู่นี่ ราคาเกือบสามแสนเชียวนะคะ แล้วนาฬิกาเรือนนี้ดูซิคะสวยไหม เรือนนี้ก็ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะแสนห้าเอง” โฉมฉายโอ้อวดสิ่งของของตัวเองที่ซื้อมาด้วยความอิ่มเอิบใจ ผู้หญิงที่เดินเข้ามาทักโฉมฉายมองมาที่นางด้วยสีหน้าเยาะเย้ย ดูหมิ่น ‘จะคอยดูว่าของพวกนี้จะอยู่กับแกได้นานเท่าไหร่ รับรองไม่เกินคืนนี้แน่’ ผู้หญิงคนนั้นพูดในใจก่อนจะเดินเข้าไปในบ่อนเช่นเดียวกัน เงินที่ได้มาถูกละลายทิ้งไปในบ่อนและการซื้อของใช้ที่ฟุ่มเฟือย เพราะโฉมฉายคิดว่ามีความสามารถมากพอที่จะไปขอซาฮัคชีคผู้ร่ำรวยได้อีก นางจึงเล่นและใช้เงินอย่างไม่ลืมหูลืมตา จนกระทั่งเงินยี่สิบล้านมลายหายไปในชั่วข้ามคืน หากแต่ใบหน้าของนางยังคงยิ้มได้ เพราะนางคิดว่าจะไปขอเงินจากชีคหนุ่มอีกครั้ง ซาฮัคนั่งมองเตียงกว้างที่อยู่ในห้องนอนของเขา ที่ครั้งหนึ่งร่างของวาติยาเคยเอนกายนอนอยู่ที่เตียงของเขา แม้ว่าระยะเวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ตาม ความคิดถึงวิ่งเข้าจู่โจมหัวใจของซาฮัคอีกระลอก เมื่อตอนเช้าเขาได้เดินทางไปหาวาติยาที่สวนผัก แต่จ้อยบอกว่า
โสเภณียอดรัก Chapter 41
Chapter 41คุณหญิงรุ่งระวีเดินเข้ามาภายในเรือนกุหลาบ หลังจากที่รถยนต์ของราเชนทร์ขับออกไปจากตัวบ้าน ทั้งๆ ที่เพิ่งจะเดินทางกลับมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ในมือของนางถือโหลแก้วอยู่ในมือ ในโหลนั้นมีน้ำอยู่เกือบเต็ม “คุณท่านมาถึงนี่มีอะไรจะให้ทองม้วนรับใช้เหรอคะ” ทองม้วนรีบพูดเพื่อเอาใจ เพราะเธอแอบมานอนที่เรือนหลังนี้เป็นประจำ “ไปตามนังแก้วมาหาฉันสิ” คุณหญิงพูดเสียงแข็งและเดินมาทรุดตัวลงนั่งที่โซฟา “มีอะไรให้แก้วรับใช้คะ อุตส่าห์เดินมาถึงที่นี่” ธาริกาที่เดินลงมาจากชั้นบน ได้ยินคำพูดของคุณหญิงพอดี ภายในใจคิดว่านางต้องไม่ได้มาดีแน่ “มานี่สิ ฉันมีอะไรจะให้” ธาริกาเดินมานั่งที่โซฟาอีกตัวอย่างใคร่รู้ ว่านางจะมาไม้ไหนกับเธอ สตรีวัยกลางคนลุกขึ้นยืนก่อนจะเทโหลแก้วที่บรรจุน้ำราดรดลงบนศีรษะของธาริกา ทำให้เส้นผมเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสื้อผ้าสีหวานเปียกชื้นไปด้วยน้ำ โดยมีน้ำตาเทียนสีขาวหลายวงติดอยู่ตามใบหน้า “คุณทำอะไรของคุณ” ธาริกาลุกขึ้นยืนก่อนจะปาดน้ำตาเทียนที่ติดอยู่ที่แก้มออกด้วยอารมณ์
โสเภณียอดรัก Chapter 40
Chapter 40 “ไม่มีใครผิดหรือว่าใครถูกหรอกครับ เพราะโชคชะตามักเล่นตลกกับเราเสมอ” ใช่ โชคชะตากำลังเล่นตลกกับเขา ที่นำเขามารู้จักกับเธอ ให้มาเจอเธอด้วยความบังเอิญที่ชายหาด อ้อมกอดของลำแขนบางที่โอบกอดเขาด้วยความดีใจ เมื่อนึกว่าเขาเป็นชายอีกคนหนึ่ง และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของความรักครั้งแรกของเขา รักทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้วก็ตาม แต่สิ่งหนึ่งที่ซาฮัคไม่รู้คือ หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นคนละคนกับผู้หญิงที่เขาหลงรัก เพราะเธอทั้งสองหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ “ไปที่บ้านดีกว่าค่ะ” วาติยาพูดเสียงนุ่ม ก่อนจะนำช่อดอกไม้วางลงในตะกร้า มือบางจับที่หูของตะกร้าทั้งสองข้างเพื่อยกตะกร้าผักไปที่บ้านพัก หากมือหนาของใครคนหนึ่งทาบทับที่มือของเธอ ดวงตาของทั้งสองสบกันนิ่งในระยะใกล้ จ้องมองลึกลงไปในแววตาคู่นั้นจนเห็นกันและกัน ใบหน้าของซาฮัคโน้มเข้ามาใกล้ใบหน้างามที่มองเขาอย่างตื่นตะลึง ริมฝีปากของเขากำลังแตะที่ริมฝีปากบางในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที ร่างของวาติยาผงะหงายเมื่อตั้งสติได้อีกครั้ง “ไปกันเถอะค่ะ” วาติยาหยิบช่อดอกไม้ที่วาง
โสเภณียอดรัก Chapter 39
Chapter 39 “เฮียโก้เอาเช็คไปขึ้นเงินหรือยังคะ” โฉมฉายเอ่ยถามเมื่อนางเดินเข้ามาในห้องทำงานของเฮียโก้ “ใจเย็น กำลังให้เด็กไปขึ้นเงินอยู่ นั่นไงมาแล้ว” ยังไม่ทันที่เฮียโก้จะพูดจบ ร่างของลูกน้องสองคนก็เดินเข้ามาภายใน ห้องทำงาน พร้อมกับกระเป๋าสีดำใบขนาดกลาง ชายร่างสูงส่งกระเป๋าสีดำให้เฮียโก้ และเขานำเงินที่อยู่ในกระเป๋านั้นขึ้นมานับ ก่อนจะส่งเงินให้โฉมฉายสิบห้าล้าน “สงสัยคนนี้เงินจะถึงนะคุณนาย ได้มาตั้งสิบห้าล้าน” เฮียโก้รู้ว่าโฉมฉายมักหาเงินมาด้วยวิธีไหน ซึ่งเขาอดสงสารวาติยาลูกสาวแสนสวยของโฉมฉายไม่ได้ ที่มีมารดาเห็นเงินและการพนันดีกว่าลูกสาวของตัวเอง “ถ้าหมดก้อนนี้ ฉันก็ไปเอาใหม่ได้จ้ะ ไม่ต้องห่วงเฮียโก้ ฉันนั่งกินนอนกินในบ่อนของเฮียอีกหลายวัน” โฉมฉายพูดด้วยความอิ่มเอิบใจ หย่อนเงินลงในกระเป๋าสะพายของนาง และเดินออกไปจากห้องเพื่อกินนอนอยู่ในบ่อนนี้ ตามที่นางตั้งใจไว้ ซาฮัครู้สึกคิดถึงหญิงสาวที่ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาเมื่อค่ำวานนั้นเป็นอย่างมาก รสจูบที่หอมหวานที่เขาไม่เคยได้ร
โสเภณียอดรัก Chapter 9
Chapter 9 “นี่น่ะเหรอลูกสะใภ้ที่รุ่งพูดถึง” “ใช่...คนนี้แหละ” คุณหญิงรุ่งระวีตอบเพื่อนรัก “นี่หนู ลูกค้าที่นี่มีแต่ผู้ดีมีตระกูลมาทานข้าวกันนะจ๊ะ เขาไม่ต้อนรับไพร่สถุลไม่มีการศึกษาอย่างหนูหรอก ฉันว่าหนูกลับบ้านไปนอนกอดทะเบียนสมรสดีกว่านะ ได้ข่าวว่าหวงทะเ
โสเภณียอดรัก Chapter 8
Chapter 8 “แล้วจะไปที่ไหนล่ะครับ กี่โมง เพราะผมมีนัดกับลูกค้า” “ที่โรงแรมเมอริออท ห้องอาหารประทุมทิพย์ ตอนหนึ่งทุ่ม” คุณหญิงรุ่งระวีบอกสถานที่และเวลาให้ลูกชาย “ครับ แล้วเจอกันนะครับคุณแม่” ราเชนทร์พูดจบก็เดินออกไปจากบ้านทันที โดยที่ทั้งสอง
โสเภณียอดรัก Chapter 7
Chapter 7 “อ้าว ก็เรียกให้มาสนุกด้วยกันไงคะ ก็แก้วเห็นว่าพี่เชนทร์ชวนแก้วมาร่วมวงด้วย แค่เราสามคนจะไปสนุกอะไรคะ เพิ่มผู้ชายมาอีกสองคนมันถึงจะสนุก ชายสามหญิงสอง อ้อ ลืมบอกไป แก้วซื้อถุงยางอนามัยมาเผื่อพี่เชนทร์ด้วย มีทุกรสทุกกลิ่นทุกแบบพี่เชนทร์เลือกได้เลย แก้วรับรองว่าพี่เชนทร์ต้องติ
โสเภณียอดรัก Chapter 6
Chapter 6 ธาริกาเดินลงมาจากชั้นบนเวลาเกือบห้าโมงเย็น บ้านทั้งบ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เธอจึงเดินสำรวจเรือนกุหลาบ ซึ่งเป็นบ้านทรงยุโรปผสมผสานกับความเป็นไทยได้อย่างลงตัว ขนาดของบ้านไม่ใหญ่ไม่เล็กมาก ชั้นบนมีสามห้อง ห้องนอนของราเชนทร์ ห้องนอนของเธอ และห้องทำงานของเขา ส่วนด้านล่างมีห้องรับแขกขนาดพ
También te puede gustar
พ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา233.8K vistasพยัคฆราช
ชะนีติดมันส์17.9K vistasเมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี17.2K vistasมาเฟีย บ้าเซ็กซ์ 3P (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม8.4K vistasใต้ปีกมารมาเฟีย
ดาวแคระ (miss.mk)991 vistasแฝดอย่าร้าย(ไทม์)
Naya Solene501 vistasล่ามรักมัจจุราช NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ402 vistasหนีรักมาเฟียไปเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว
รอยยิ้มบนกระดาษ232 vistas
