Alle Kapitel von Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Kapitel 811 – Kapitel 820

Matalim ang tingin ni Zion sa driver. “Kung ayaw mong mawalan ng trabaho, tikom mo ang bibig mo.”Napakamot ito sa ulo. “Pasensya na po.”Pero muli itong bumulong, “Pero sure ako, may kasalanan kayo, boss. Kapag nagreregalo ang lalaki, dalawa lang ’yan, nanliligaw o guilty.”Kung hindi lang siya naghihintay kay Cassandra, baka pinababa niya ang driver sa sarili nitong tricycle.Paglabas ni Cassandra, bitbit ang bag at nakapusod ang buhok, agad siyang nakita nito.Napahinto ito.“Zion?”Hindi siya gumalaw.Bigla niyang nakalimutan kung paano iabot ang bulaklak. Napakabigat nito sa kamay niya.Lumapit si Cassandra, nakatingin sa roses, pagkatapos sa kanya.“Para sa akin ba ’yan?”“Ha?” Mabilis siyang umiwas ng tingin. “Hindi.”“Hindi?”“Hindi.”“Kung hindi sa akin, sino ang bibigyan mo niyan?”Walang sagot na pumasok sa utak niya.Kaya ang lumabas sa bibig niya ay, “Nanalo ako sa raffle.”Napakurap si Cassandra.“Raffle?”“Oo.”“Ng roses?”Ilang segundo siyang tinitigan ni Cassandra.Pa

Nag-flash ang camera.Nanlaki ang mata ni Cassandra.Paglabas ng photo strip, excited siyang kunin iyon. Una, awkward. Sa pangalawa, tumatawa siya. Sa pangatlo, nagkatinginan sila. Sa pang-apat, nakuhanan ang halik ni Zion sa labi niya.“Zion…”“What?”Tinago niya agad ang photo strip sa bag niya. “Akin ’to.”“Hindi ko naman kukunin. Wala akong hilig sa ganyan.”Habang naglalakad sila palabas ng festival area, lumamig ang hangin. Napayakap si Cassandra sa sarili, kahit hawak pa rin niya ang malaking stuffed toy at bag na may photo strip sa loob. Napansin agad iyon ni Zion.Walang sabi-sabing hinubad nito ang jacket at ipinatong sa balikat niya.Napahinto siya. “Hindi ka giniginaw?”“Naiinitan nga ako kaya ko ibinigay sa’yo.”“Sus,” sabi niya, hinawakan ang gilid ng jacket habang kinikilig. “Ayaw pang aminin. You care for me.”Hindi ito sumagot.Pero inayos nito ang jacket sa balikat niya, hinila nang kaunti para mas matakpan siya.“Kung magkakasakit ka, ako ang maaabala,” sabi nito.“

Pagkatapos nilang maubos ang hot chocolate, naglakad sila palabas ng park. Akala ni Cassandra ay diretso na sila sa labasan, pero biglang huminto si Zion sa isang booth na puno ng hair clips, ribbons, at maliit na accessories.Napakunot ang noo niya. “Bakit?”“Ang gulo ng buhok mo.”“Ano?”“Para kang nakipagsabunutan.”Nanlaki ang mata niya. “Wow. Romantic.”“Nagsasabi lang ng totoo.”“Bakit? Hindi ba pwedeng magulo ang buhok?”Hindi siya sinagot nito. Sa halip, pumili ito ng hair clip. Isa. Dalawa. Tatlo. Hanggang naging marami.“Zion, bakit ang dami?”“Hindi ako marunong pumili.”“Hindi dahilan ’yon para bilhin lahat.”“Mas mabilis.”“Ang gastos mo.”Binayaran na nito ang mga hair clip bago pa siya makaprotesta. Pagkatapos, kinuha nito ang isang pearl clip at hinarap siya.“Stay still.”“Bakit?”“Iaayos ko.”Biglang uminit ang pisngi niya. “Ako na.”“Hindi mo kita ang likod.”“Zion--”Ngunit lumapit na ito. Dahan-dahan nitong tinanggal ang ilang hibla ng buhok na tumatama sa mukha ni

Hindi sinagot ni Zion ang tanong ni Cassandra.“Sino si Thess?” ulit nito, mas matalim ngayon.Imbes na sumagot, ipinasok ni Zion ang phone sa bulsa. Lumapit siya, inakbayan ito, at dahan-dahang hinila palapit sa kanya.“Umuwi na tayo.”“Zion…”“Gabi na. Malamig pa.” Mas hinigpitan niya ang akbay. “Baka magkasakit ka.”Naramdaman niyang nagmatigas ang katawan nito sa ilalim ng braso niya. Pero hindi ito kumawala. Naglakad silang magkatabi palabas ng basang sidewalk, ang ilaw ng poste ay kumikislap sa tubig sa kalsada. Hindi na nagtanong ang asawa.Kinabukasan, naunang gumising si Cassandra.Alas-sais pa lang ng umaga, naamoy na ni Zion ang nilulutong almusal mula sa kusina.Paglabas niya, nakita niya si Cassandra sa dining area, nakasuot ng simpleng blouse at palda, nakapusod ang buhok, at abala sa pag-aayos ng plato. May toasted bread, itlog, bacon, at kape. Simple lang. Pero may kung anong humaplos sa dibdib niya.“Good morning,” bati nito, mabilis ang tingin sa kanya bago umiwas. “K

“Bakit parang may sipon si Thess?” tanong ni Cassandra.Theo immediately coughed. “Paos ako. Allergies.”“Ah umuwi ka na Thess, baka mahawa pa kami.”“Ay hindi bakit mo papauwiin agad si Thess. Hindi pa nga kami nakakapag-usap.”Inaya ni Cassandra si Thess sa dining table. “Kumain muna tayo.”Sa dining table, mas malapit silang tatlo. Mas halata ang kaba ni Theo at mas halata ang pagpigil ni Zion ng tawa.Habang kumakain, nahulog ang tinidor ni Theo. Yumuko ito para pulutin, pero dahil sa bigat ng wig, bahagya iyong lumihis. Muntik nang makita ang tunay nitong buhok.Mabilis itong inayos ni Zion.Napatitig si Cassandra sa kanila. “Ang sweet ninyo.”Cassandra noticed everything.“Thess,” sabi nito, mas matamis ang boses kaysa kanina. “Kinakabahan ka ba?”“Hindi naman.”Theo glanced at Zion.Under the table, he reached for Cassandra’s hand.Nagulat ito. Sinubukan nitong hilahin ang kamay, pero hindi niya binitiwan. Hinaplos niya ang likod ng kamay nito gamit ang hinlalaki, slow and quiet