All Chapters of Under My Father In-Law's Touch: Chapter 301 - Chapter 310

Pagsapit ng alas-sais ng gabi, unti-unti nang nagbago ang kulay ng langit. Mula sa maliwanag na asul ay naging malalim itong orange at purple, hudyat na dahan-dahan nang lumubog ang araw sa likod ng mga bundok sa probinsya. Ang mga lampara sa paligid ng yarda ay binuksan na rin ni Kairo, nagbibigay ng mainit at cozy na liwanag sa mahabang mesa kung saan patuloy pa ring nagtatawanan ang lahat.Kasalukuyan kaming nasa kalagitnaan ng masayang kwentuhan. Si Santos ay kasalukuyang ginagaya kung paano raw nataranta si Vargas noong nakaraang linggo nang akalain nitong may magnanakaw sa likod-bahay, na baka raw espiya ng mga Sancianco, pero pag-check gamit ang flashlight ay pusa lang pala na nahulog sa basurahan."Seryoso, Ma'am Faith! Kung nakita mo lang ang mukha ni Vargas, naka-full tactical gear siya, may hawak na night-vision goggle, tapos ang kalaban... pusa lang pala!" tawang-tawang kwento ni Santos habang hinahampas ang lamesa."Hoy, naninigurado lang ako! Security protocol ’yun!" dep

Hi, my amazing readers!Gusto ko lang magpasalamat nang buong-puso sa inyong lahat. Maraming salamat sa pagsubaybay sa kwento nina Zaitan at Faith mula simula hanggang sa marating natin ang wakas.Salamat sa bawat puyat, sa pag-unlock ng chapters, at sa pagmamahal sa buong pamilya nila—kasama nina Kairo, Baby Aurora, at ng buong boys. Kayo ang nagbigay-buhay sa kwentong ito at kung bakit natin narating ang kanilang happy ending.Hindi ko ito matatapos nang wala kayo. Magkikita-kita pa tayo sa mga susunod kong isusulat na kwento, ha? Mahal ko kayo!Love,KKYRIEEHALE ^^

Kairo’s POV"Ate, nasaan na ’yung susi ng kotse ko? Male-late na ako sa first subject ko, seryoso!" pasigaw na tawag ko habang mabilis na bumababa sa engrandeng hagdan ng Casa Eyrie.Naka-unbutton pa ang unang dalawang butones ng polo-shirt ko at medyo gulo pa ang buhok ko habang bitbit ang backpack ko sa isang balikat. Labing-siyam na taong gulang na ako ngayon, Second Year College sa isang sikat na unibersidad, at kung tatanungin niyo kung anong bago sa buhay ko—well, tumangkad lang ako at mas lalong gumwapo. Iyon lang naman."Nasa ibabaw ng console table sa sala, Kairo! Huwag kang sumigaw, natutulog pa ang pamangkin mo!" ganting sinok ni Ate Faith mula sa kusina.Nang marating ko ang sala, nakita ko si Ate Faith na papalabas, may bitbit na maliit na tuwalya. Dalawang taon na ang nakalipas mula nung ipanganak niya si Baby Aurora. Kung dati ay payat at laging kabado ang Ate ko, ngayon ay mukhang tunay na reyna na talaga siya ng bahay na ito—marangya, kalmado, at napakaganda pa rin."S

Matapos ang klase, dumeretso ako sa student canteen para bumili ng iced coffee. Habang naglalakad ako sa hallway, hindi ko pa rin maiwasang mapatingin sa maliit na papel na may nakasulat na numero ni Roxie."O, pre, mukhang malalim ang iniisip natin, ah?" biglang akbay sa akin ni Justine, isa sa mga kabarkada ko rito sa campus. "Hulaan ko—dahil ba sa transferee natin na si Roxie?""Gago, hindi," depensa ko agad sabay bulsa sa papel. "Iniisip ko lang kung paano ko gagawin 'yung market analysis. Mukhang terror si Mr. Soriano ngayong sem.""Sus, kunwari ka pa. Pero seryoso, Kairo, balita ko galing sa isang kilalang pamilya sa Maynila 'yang si Roxie, kaso biglang lumipat dito sa Pampanga ngayong school year. Mailap talaga 'yan. Marami nang nagtangkang kumuha ng social media niyan kaninang umaga, pero ni isa walang pinansin." Umiling si Justine habang sumisipsip sa kaniyang juice. "Kaya swerte mo, naging kapartner mo sa project.""Swerte? Parang minalas nga ako, pre. Napaka-sungit," biro k

Buong biyahe ko pauwi ay hindi ko mapigilang mapailing at mapangiti mag-isa sa loob ng kotse. Bagay na bagay talaga sa kaniya ang karangyaan, lalo na’t may kasama itong matinding kasungitan. Mas lalo tuloy akong nagaganahan sa project na ’to, parang hindi magiging boring ang semester ko.Pagkapasok ko sa malaking gate ng Casa, ipinarada ko ang Audi ko at mabilis na pumasok sa loob."Tito-to!"Agad na gumuhit ang malawak na ngiti sa mukha ko nang makita ko ang paborito kong pamangkin. Si Baby Aurora, na ngayon ay nakaupo sa kaniyang playpen sa sala, iwinawagayway ang kaniyang maliit na kamay habang may hawak na laruan."Hi, Princess!" Lumapit ako sa playpen para buhatin siya at mabilis na nasinghot ang mabango at matabang leeg niya. "Namiss mo ba si Tito? Ang bango-bango naman ng baby na 'to.""Tito... t-to!" bulol na hagikhik niya habang nakakapit sa polo ko."Kairo, magpalit ka muna ng damit bago mo kargahin si Aurora. Galing ka sa labas," paalala ni Ate Faith habang papalabas ng kus