All Chapters of Divorcing My Husband, Marrying His Grumpy Billionaire Uncle: Chapter 121 - Chapter 130

YDRAEL ALISTAIRNang huminto ang luxury van sa tago at pribadong loading dock ng Fenelleré Hotel, mabilis ko nang isinuot ang coat ko at inayos ko rin ang pagkakatali ng necktie ko. Sa isang kurap ng mata, pinilit kong burahin ang lahat ng pag-aalala, pagod, at emosyon sa aking mukha. Ibinalik ko ang malamig, matigas, at walang emosyong maskara na nakasanayan ng mundo na makita sa isang tulad ko.“Magkalat kayo sa loob at maging alerto. Hindi ligtas ang lugar na ito para sa akin kaya kailangan ninyong magbantay nang maigi,” utos ko sa iba kong mga tauhan bago ako tuluyang lumakad.“Hindi niyo po ba gagamitin ang eye solution, sir?” tanong sa akin ni Fed.“Hindi. Hindi na kailangan.” Gusto ko rin kasing makita ang mukha ng mga bisitang inimbitahan ni Aunt Shiela. Gusto kong alamin kung sino-sinong malaking isda ang kakampi niya.Muli naming tinahak ang madilim at lihim na pasilyo ng hotel pabalik sa engrandeng ballroom. Habang papalapit kami, unti-unting lumalakas ang marangyang tugto

YDRAEL ALISTAIRAgad kong hinawakan ang balikat ni Violet nang maramdaman kong matutumba na siya. Nasa loob kami ngayon ng luxury van, bumibiyahe pauwi. Nakainom si Violet at pasuray-suray na sa paglalakad kanina kaya wala na akong nagawa kundi isakay siya sa van. Sa akin rin naman siya ipinagkatiwala ng mga taong nagpatira sa kaniya sa Vanderbilt Mansion matapos ang engrandeng Gala kanina.“Ali...” usal niya at muling napapakapit sa braso ko. Gusto ko sanang alisin iyon pero mas lalo niyang hinigpitan ang kapit at idinikit ang katawan sa akin. Ramdam ko na ang pagdikit ng dibdib niya sa braso ko.“Saan mo ako dadalhin?” tanong niya sa malambing na tinig, napapasilip pa sa mukha ko na may ngiti sa labi habang namumungay ang mga mata dahil sa alak.Hindi ko maiwasang maparolyo ang mga mata sa pagiging madikit niya sa akin. Simula noong dumating siya sa mansiyon, ganitong-ganito siya palagi sa akin kapag nakikita niya ako. Para siyang linta kung mak

EVORIE EVE Ang bawat haplos at basang sìpsip ng kaniyang dila sa pagitan ng mga hita ko ay unti-unting naghahatid sa akin sa ulap. Sobrang sarap. Sobrang pamilyar ng bawat galaw na tila ba kabisadong-kabisado ng kaniyang bibig kung paano ako pasukuin. Napapaarko ang katawan ko habang ibinabaon ko ang mga siko sa malambot na kutson, kasabay ng paulit-ulit na pagkawala ng mahihinang ungol sa aking mga labi. Ngunit sa gitna ng matinding sarap, may kung anong kakaiba. Masyadong totoo ang init ng kaniyang hininga na humahampas sa sensitibo kong balat. Masyadong mabigat at mariin ang hawak ng kaniyang malalaking kamay sa aking balakang, pinipigil ang marahas kong panginginig sa tuwing lalaruin ng kaniyang dila ang aking sentro. At ang amoy ng kaniyang pamilyar na bango ay hindi gawa-gawa lang ng aking imahinasyon. Hindi ito isang panaginip, sigurado ako. Dala ng gulat at pananabik, binalak kong itaas ang kamay ko para hilahin pababa ang t-shirt na nakatakip sa aking mga mata, pero bago

Nangangatog ang aking mga tuhod kaya napaupo ako sa gilid ng kama. Nakatingin pa rin ako sa salamin, tinitingnan ang aking sarili na tila hindi makapaniwala. Ang mga marka sa katawan ko, na kagabi lang ay nagdulot sa akin ng lihim na ligaya, ay naghatid na sa akin ngayon ng isang matinding pandidiri sa sarili.Sino? Sino ang taong iyon? Kung hindi si Alistair ang lalaking iyon... sino ang pumasok sa penthouse na ito para lamang pagsamantalahan ang kahinaan ko?“Babe? Hello? Nandiyan ka pa ba? Ano, nakita mo na ba ang mga posts?” boses ni Brittany mula sa speaker ng cellphone ko na nakalapag sa kama.Naluluha kong inabot ang phone. Hindi ako makasagot. Parang may nakabara sa lalamunan ko.“B-Brit...” sa wakas ay may lumabas rin ng tinig ngunit garalgal ang aking boses. “S-Si Alistair... sigurado ka bang nasa Wyatt Hotel siya buong gabi?”“Base naman sa mga litrato, mukhang doon nga siya natulog. Nakita mo naman sa picture, hindi ba? Magkasama silang dalawa ni Violet. Mukhang doon sila

YDRAEL ALISTAIR“Oh, I like this one. Bagay na bagay tayo rito,” masayang saad ni Violet habang ipinapakita ang screen ng phone niya sa akin. Gusto niyang ipakita sa'kin ang magandang kuha ni Reagan.Napakunot-noo ako. “I am blind. I can't see it,” saad ko sa mahinahong tinig at walang buhay na mga mata.Natawa siya nang mahina, tila nakalimot na isa akong bulag. “Oo nga pala. My poor Alistair. Bulag ka nga pala.”Walang pasabi niyang in-upload ang mga larawang iyon sa kaniyang Instāgram account para ipangalandakan sa mundo na nagkabalikan na kami, at alam kong iyon talaga ang balak niya para makarating ang mga litratong ito kay Evorie.Nilapag niya ang phone malapit sa bote ng alak. “Anong oras na?” tanong ko.Sinilip niya ang kaniyang relo. “It's 11:15.”“Kailangan ko nang umalis,” saad ko at mabilis na napatayo, ngunit agad niyang hinawakan ang pulso ko.“Mamaya na. Let's have another drink,” malambing niyang pigil habang muli niyang iniabot sa akin ang wine glass.Ipinahawak niya