Semua Bab Divorcing My Husband, Marrying His Grumpy Billionaire Uncle: Bab 131 - Bab 140

YDRAEL ALISTAIR“I sent you a pic of her,” mensahe niya. Agad ko namang tiningnan kung anong ipinasa niya sa akin.In the picture, my wife is on the terrace of the penthouse, looking into the distance. Halata ang lungkot sa mga mata niya, at napansin ko rin ang pamumugto ng mga iyon. She had been crying.“She cried because of me.”Parang dinudurog na naman ang puso ko na makita siyang malungkot.Tumawag sa akin ang nagpasa ng picture kaya tahimik kong sinagot ang tawag niya na may dilim ang awra.“She’s crying for five minutes but she’s okay now. Nakita kong may kausap siya kanina at mukhang ikaw yata ang kausap niya. Bakit mo naman pinaiyak ang asawa mo, Alistair?” aniya sa baritonong boses, halatang may ngisi sa mga labi habang sinasabi iyon.“She is asking for a divorce. Are you happy now?” saad ko, bakas ang panganib sa tono ko.Natawa siya sa kabilang linya, isang nakakainis na tawa. Lagi niya akong pinagta

EVORIE EVE “Napasugod na ako rito dahil diyan,” may inis na saad ni Brittany habang inilalapag ang dala niyang newspaper sa babasaging round table habang nasa sala kami. Napaupo siya sa tabi ko, at kitang-kita sa mukha niya na masama talaga ang timpla niya ngayon. Inabot ko ang newspaper at ilang segundong napatulala sa nakasulat na headline. ‘CEO of Multi-Billionaire Vanderbilt Group and Company Searching for Five Legal Mistresses to Carry His Heirs. The requirements are simple—be single, attractive, and educated. Age limit is 20 to 30 years old.’ Halos malamukot ko ang diyaryo sa tindi ng halo-halong emosyon. Nanginginig ang mga kamay ko dahil sa pinaghalong gulat, matinding sakit, at umaapoy na inis. “What the hell is that?! Nababaliw na ba siya?!” halos pahiyaw na pagpapatuloy ni Brittany habang marahas na sumasandal sa sofa. “Gurl, pagkatapos niyang ianunsiyo sa lahat na itutuloy niya ang kasal kay Viole

EVORIE EVENang bitawan niya ang labi ko, hindi ko maiwasang makaramdam ng matinding pagkabitin. Gumuhit ang isang mapang-uyam na ngisi sa labi niya dahil sa garalgal kong paghabol sa kaniya upang mapanatili ang aming mapusok na halikan.“Akala ko ba napipilitan ka? Akala ko ba kahit labag sa loob mo, dahil wala kang pagpipilian, gagawin mo na lang ang gusto ko?” aniya na may pilyong ngiti habang ang kaniyang mapang-angking kamay ay marahas na humahaplos sa baywang ko. “Bakit parang gustong-gusto mo naman talaga?” tuloy pa niya.Napapalunok na lang ako sa tindi ng nag-aalab na tensyon sa pagitan naming dalawa.“My wife, anong sinabi mo kanina? Na may iba kang lalaki?” bulong niya sa akin habang ang kaniyang dila ay mapanuksong dumaan sa aking earlobe. “Sinong lalaki? Pwede mo bang sabihin sa akin kung anong pangalan?” tuloy niya na may bahagyang lambing sa tono ngunit hindi matakpan ang panganib na nakapaloob doon. “Kailangan kong malaman ang pangalan niya.”“W-Why do I need tell you?

EVORIE EVEGaya ng kaniyang utos, dahan-dahang naglakbay ang mga kamay ko sa mabato niyang katawan. Sinalat ko ang kaniyang matitigas na abs pababa sa kaniyang baywang, humahawak nang mahigpit sa kaniyang balakang habang nararamdaman ko ang kaniyang nag-aapoy at kahanga-hangang sukat ng kaniyang pāgkalalaki na marahang sumasayad sa basang-basa kong hiyās.“Ali... p-please...” pagmamakaawa ko, habang ang balakang ko ay kusa nang umaangat upang salubungin ang kaniyang bigat.“Savor this, Eve. I’m going to bury myself so deep inside you that your body won't remember anyone else but me,” paos at may gigil na bulong niya bago niya marahas na isinampa ang aking mga binti sa kaniyang matitigas na balikat.Sa isang malalim, marahas, at walang awang tulak, bumaon siya nang sagād sa loob ko.“Ahhh~ Alistair!” Napahiyaw ako nang malakas, ang aking likod ay napaarko at ang mga daliri ko sa paa ay napakulot dahil sa pinaghalong sakit at nag-uumapaw na

YDRAEL ALISTAIRPagkasakay ko sa likod ng itim na luxury van, napasulyap ako sa suot kong mamahaling relo. It's already 10:45 PM.Naisandal ko ang aking likod sa malambot na upuan ng van habang umaandar ito sa basang kalsada ng siyudad. Sa gitna ng katahimikan ng biyahe, dahan-dahan kong inilabas ang aking wallet mula sa bulsa ng jacket. Tinitigan ko ang isang lumang litrato na nakatago roon—ang maamong mukha ng aking asawa.Isang tipid na ngiti ang kumawala sa aking mga labi, isang ngiting tanging si Evorie lang ang nakakayang ipalabas sa akin. At kasabay ng pagtitig ko sa kaniyang mukha, muling naglakbay ang aking isipan sa naging pag-uusap namin ni Shanti kaninang hapon... ang kapatid ng matalik kong kaibigan na si Dante.Nagpunta ako sa balwarte ng pamilya nila para sa isang kabaliwang pakay: ang humingi ng tulong na bigyan ako ng limang magaganda at edukadang babae na dadalhin ko sa Vanderbilt Mansion upang ipakilala sa buong mundo bilang aking mga kabit. Isang laro para sa mas m