Lahat ng Kabanata ng เมียลับจอมอิทธิพล: Kabanata 51 - Kabanata 60

“โบว์ฟังดาดีๆนะ ดาคิดว่าคุณเฟอนันเดสวางแผนหลอกกินโบว์อยู่รู้ตัวไหม”พุดมาลัยเบิกตากว้างยิ่งกว่าไข่ห่าน ใจเต้นกระหน่ำรัวเร็ว เลือดในกายก็สูบฉีดพล่านกับเรื่องที่ได้ยิน เธออายที่เพื่อนรู้ว่าเธอเสียท่าให้เฟอนันเดสไปแล้ว แต่จะอับอายมากยิ่งขึ้นอีกถ้ารู้ว่าเขาวางแผนหลอกกินเธอ“ดาหมายความว่ายังไง ที่เขามาทำดีกับโบว์ทั้งหมดนี่เป็นแผนเหรอ”ดาริกาพยักหน้า “ดาคิดว่าอย่างนั้นนะ ดายังไม่ได้ถูกบอดี้การ์ดที่ชื่อคาร์เตอร์ลวนลามจนเสียหายอะไร แต่เขาแค่จะทำแต่ดาหนีมาได้ก่อน แต่ที่ดาเป็นห่วงก็คือเขาเหมือนถูกสั่งให้มากันดาให้ออกห่างจากโบว์น่ะสิ วันที่ฝนตกแล้วก็วันต่อๆมา เขามักจะหลอกให้โบว์ไปกับเขา ในขณะที่เขาก็ส่งลูกน้องมาดักดาไม่ให้ไปกับโบว์เพื่อเป็นก้างขวางคอเขา ตอนแรกดาไม่แน่ใจเลยไม่ได้บอกโบว์ แต่ตอนนี้ดามั่นใจแล้วว่าทุกอย่างเขาวางแผนมาเพื่อจะจีบโบว์”“จีบเหรอ เขาไม่ได้จีบโบว์เลย” พุดมาลัยกำมือแน่นเพราะเรื่องของเธอกับเฟอนันเดสมันข้ามขั้นไปไกลมาก และอีกอย่างตอนนี้เธอก็เริ่มโกรธ แค่เพียงคิดอย่างไม่มีหลักฐานว่าเขาหลอกเธอก็อยากทำร้ายร่างกายเขาเสียแล้ว “แต่โบว์ก็สงสัยอยู่เหมือนกันทุกครั้งที่โบว์มีปัญหาเขาจะมา

พุดมาลัยปะติดปะต่อเข้าใจเรื่องราวได้ในทันที กอปรกับที่ดาริกาเล่ามาให้ฟังก่อนหน้าแล้ว จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะรวบรวมจิ๊กซอว์เลวร้ายนี้รวมเข้าด้วยกันจนกลายเป็นด้านมืดของผู้ชายที่เธอรักเขาที่สุดสรุปว่าเลวมาก แล้วยังกลอกกลิ้ง เฟอนันเดส นี่เขาวางแผนร้ายกาจกับเธอถึงขนาดนี้ได้อย่างไร มันมากเกินไปแล้ว“อ้าวน้องสาว ไม่เล่นแล้วเหรอ อะไรกันวะ” นักเลงคุมบ่อนไม่เข้าใจอารมณ์ของเด็กป๋าเฟอ แต่ก็เป็นที่รู้กันว่าเพื่อนเจ้านายถูกใจสาวไทยคนนี้มากแล้วรวมหัวอะไรบางอย่างกับเจ้านายพวกเขาพุดมาลัยตัวสั่นด้วยความโกรธไม่ถามอะไรต่อไปอีกก็ร้องไห้วิ่งออกมา ทั้งความโกรธความเสียใจโหมเข้าใส่พร้อมกันจนแยกไม่ออกว่าเธอกำลังตกอยู่ในอารมณ์ไหน น้ำตาไหลรินไม่ขาดสายเป็นทางยาวเจือกับเสียงสะอื้น พุดมาลัยร้องไห้จนตัวโยนพิงกับเสาไฟต้นหนึ่งอย่างคนหมดแรง ทั้งผิดหวังทั้งเสียใจที่ถูกหลอก เป็นคนโง่งี่เง่าในสายตาเฟอนันเดสพุดมาลัยผลักก้อนสะอื้นลงคอ เช็ดน้ำตาออกจนหมด โบกมือเรียกรถแท็กซี่บอกจุดหมายคือที่เพ้นต์เฮ้าส์ ตอนนี้ใจเธอร้อนรนราวกับใครนำน้ำมันร้อนๆมารด อยากจะถามเขาให้รู้เรื่องว่าสิ่งที่เธอรู้มานั้นเป็นจริงไหม พุดมาลัยอยากรู้ว่าเขาจ

“งั้นก็ตามใจ จะบอกให้รู้ไว้ว่าผมไม่เคยง้อใคร ที่ตามใจโบว์มาตลอดก็ถือว่ามากกว่าคนอื่นแล้ว ผมเคยบอกว่าอยู่กับโบว์แล้วผมมีความสุขตอนนี้ผมก็ยังยืนยันความคิดนั้นแต่ถ้าโบว์ไม่มีความสุขก็เชิญโบว์ไปได้เลย” เขาบอกแค่นั้นแล้วหันหลังทำให้พุดมาลัยเชิดหน้า น้ำตาแห้งเหือดไปแล้วตั้งแต่ตอบเขาว่าต้องการไปจากเขาดวงตากลมโตมองแผ่นหลังกว้างที่หันหลังให้อย่างจะจดจำอีกครู่ ก่อนจะหมุนตัวแล้ววิ่งออกไปไม่หันกลับมามองอีก ขณะที่ร่างสูงหัวใจหล่นวูบ ชาดิกไปทั้งร่าง เสียวแปลบเสียดแทงในอกอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน หันมามองตอนที่ได้ยินเสียงประตูปิดลงพุดมาลัยไปแล้ว เธอไปจากเขาแล้ว เขาเป็นคนไล่เธอไปเอง เป็นคนบอกให้เธอไป เฟอนันเดสเสยผมแรงๆ กำหมัดแน่นทุบกับผนังอย่างต้องการปลดปล่อยหาที่ระบาย ใบหน้าหล่อเหลายับยุ่งไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์อับจน ตีบตันเช่นนี้มาก่อน พุดมาลัยเอ่ยปากอยากไปจากเขาเอง เขาจะทำอย่างไรได้ แต่จะให้ง้องอนมากกว่านี้เขาก็ทำไม่ได้อีกเช่นกันเลือดที่ข้อนิ้วกำลังซึมไหลลงมาเปรอะเปื้อนท่อนแขนลามมาถึงแขนเสื้อเชิ้ต คาร์เตอร์ที่เดินเข้ามาเงียบๆ ต้องเอ่ยขึ้นอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อเห็นอาการของเจ้านาย“ทำแผลก่อนเถอะ

“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย เขาจะลวนลามฉันคะ” พุดมาลัยหวีดร้องตะโกนให้คนที่เดินผ่านไปมาได้ยิน ในขณะที่เฟอนันเดสเผลอ พุดมาลัยก็ใช้กระเป๋าสะพายสีครีมเป็นอาวุธฟาดไปที่หน้าหล่อเหลาของเขาอย่างไม่ยั้ง เพียงแค่เขาใช้มือปัดป้องมันก็ไม่ได้ทำให้เขาเจ็บอะไรนักแค่รู้สึกรำคาญมันมากกว่า“โบว์เราต้องคุยกันนะ ถ้าอยากทุบกลับไปถึงบ้านจะให้นั่งทุบ นอนทุบทั้งคืน” เฟอนันเดสพยายามเกลี้ยกล่อมแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จอาวุธใบเดิมยังตีลงมาที่ใบหน้าจนเขาต้องคอยหลบเลี่ยงเอง“ไอ้ฝรั่งบ้ากาม เราไม่มีเรื่องต้องคุยกันอีก ไปให้พ้นไป”“เดี๋ยวนี้ขึ้นเสียงกับผมเหรอ อย่ามาแหวใส่ผมนะ ผมต้องการเคลียร์”คำตอบสั้นๆ แต่ได้ใจความ “ไม่ค่ะ ไม่เคลียร์ ไม่คบ เราจบกันแล้วค่ะ” พุดมาลัยกำมือแน่นรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงของตัวเอง ไม่มีทางที่จะกลับไปเป็นคนโง่ให้เขาหลอกอีก“จบเหรอ คุณจบ แต่ผมไม่จบ”สายตาเฉยเมย น้ำเสียงแข็งๆ แบบนี้เขาไม่ชอบมันเลย เฟอนันเดสพยายามใจเย็นลง เพราะรู้ว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นตนเป็นฝ่ายผิด ทำไมพุดมาลัยไม่เข้าใจเขาบ้างเขาก็ยืนยันแล้วว่าจะมีเธอคนเดียวเป็นเมียแต่แค่ไม่แต่งงานเท่านั้น “ทำไมคุณล

สรุปว่าปลาทับทิมที่เฟอนันเดสจงใจจะทอดให้ออกมากรอบเหลืองน่าทานเอาไว้รอพุดมาลัย ตอนนี้ไหม้เกรียมดำเป็นถ่าน ไม่เหมือนกับเฟอนันเดสที่ตอนนี้หน้าแดงจากเพราะความอายที่มือใหม่หัดทำอาหารเกือบทำไฟไหม้ห้องครัว และอีกข้อไอ้หนุ่มหล่อที่ยืนด้านหลังพุดมาลัยวิ่งเข้ามาเห็นเหตุการณ์ แล้วยังแสดงท่าทางเป็นห่วงเป็นใยพุดมาลัยอย่างโอเวอร์มันเป็นใคร คำถามนั้นพุดขึ้นมาในหัวทันทีดูจากการแต่งตัวชุดสูทสีเทาของยี่ห้อดังที่เขาเองก็ชอบการออกแบบอยู่เหมือนกันผู้ชายคนนี้คงไม่ธรรมดา “แม่คะ นี่คุณอธิกิจเจ้านายใหม่ของโบว์ค่ะ เขาผ่านมาทางนี้ก็เลยให้โบว์ติดรถมาด้วย” ‘มันวางแผนไว้ผมรู้ทัน’ เฟอนันเดสคิดแต่พูดออกมาไม่ได้ ชายหนุ่มสูงราวหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเศษผิวขาวหน้าตาคมเข้มยกมือไหว้นางพรรณีอย่างไม่ถือตัว หลังจากที่ไฟในครัวดับไปแล้วความร้อนดูยังจะไม่จางลง เผลอๆ ความระอุร้อนยังเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม ผู้เป็นแม่ของพุดมาลัยได้แต่มองหน้าเจ้านายคนใหม่สลับกับเจ้านายคนเก่าของลูกสาว ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันรวมนัดเจ้านายของพุดมาลัยหรืออย่างไร ถึงได้พร้อมใจกันมา “แล้วไม่คิดจะแนะนำผ