Lahat ng Kabanata ng เมียลับจอมอิทธิพล: Kabanata 81 - Kabanata 88

“ตกลงจะใส่หรือจะถอดมีให้เลือกสองทาง ใส่ชุดนอนให้ผมดู หรือไม่ก็ให้ผมถอดชุดนี้ให้คุณ”แม้จะเลือกทางไหนก็เหมือนว่าพุดมาลัยจะเสียทีเขาให้แล้ว ฝ่ามือร้อนผ่าวเลื่อนไปจับขอบกางเกงชั้นในสีฟ้าอ่อนทำจากผ้าฝ้ายดึงลงต่ำกว่าบั้นท้ายแล้วรีบจัดการถอดเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่สวมใส่ เหลือแต่กายเนื้อร้อนระอุก่อนจะร่ายมนต์ส่งผ่านความคิดถึงยัดเยียดให้พุดมาลัยยอมเป็นของเขาอีกครั้งเมื่อกางเกงชั้นในผ้าฝ้ายถูกรูดลงถึงปลายเท้าร่างสูงก็ทรุดกายนั่งคุกเข่าพร้อมกับถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พับแขนเอาไว้บางส่วน เวลานี้เขาไม่สนใจว่าจะโยนเสื้ออกไปทางไหน แต่ความน่าสนใจอยู่ตรงหน้ามากกว่า พุดมาลัยพยายามขัดขืนแต่ก็ถูกเขาตรึงไว้ด้วยแขน มือแข็งแรงกร้านเล็กน้อยจากการจับเครื่องออกกำลังกายทุกวันไล้มือไปที่สะโพกงอนงามแล้วกำมันเบาๆ ดันให้เธอแอ่นกายรับกับสัมผัสที่เขาจะปรนเปรอให้ ความชุ่มชื่นที่หล่อลื่นกลีบดอกไม้กำลังพอเหมาะพอดีเฟอนันเดสพาร่างแกร่งลุกขึ้นยืนแล้วอุ้มเจ้าของห้องลอยขึ้นเหนือพื้นนำไปวางไว้บนเตียง“ผมคิดถึงโบว์ ให้ผมได้รักคุณนะ”พอพุดมาลัยตั้งสติได้ก็ไล่ผลักไสคนตัวเปล่าเปลือยที่เธอนึกไม่ออกเลยว่าหลังเห็นเขาถอดเสื้อเชิ้ตแขนยาว

“ดา แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันโทรกลับ”“เดี๋ยวก่อนสิโบว์ ฉันยังพูดไม่จบเลย โบว์ เดี๋ยว...” ดาริการ้องเรียกแล้วก็ได้ยินเสียงแต่เสียงสัญญาณโทรศัพท์ โทรกลับไปอีกครั้งพุดมาลัยก็ยังไม่รับสายจนดาริกาอดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้ ไม่รู้ว่าทำไมรีบร้อนวางสายไปฟากพุดมาลัยเห็นว่าเป็นกิตติที่เดินลงมาก็รีบเดินไปต้อนรับ“อ้าว! คุณกิตติ มาหาโบว์ถึงที่บ้านมีอะไรเหรอคะ เข้ามาในบ้านก่อนสิคะ” พุดมาลัยเชื้อเชิญรีบเดินไปเปิดรั้วด้วยความแปลกใจ แต่ก็ไม่เคยคิดระแวดระวังในตัวกิตติมาก่อน แต่แล้วหางตาของพุดมาลัยก็เห็นเฟอรารี่สีแดงควบขับราวกับว่าหนีใครมาหรือตามใครมาถึงแม้เจ้าของรถคันนี้จะใจร้อนแต่เขาก็มักจะเคารพในกติกามารยาทไม่ทำตัวให้เป็นที่เดือดร้อนของใคร“รีบเปิดประตูให้ผมหน่อยโบว์ ผมรู้จากเจ้านายว่าคุณกำลังท้องเลยเอาของขวัญมาเยี่ยม” กิตติรีบบอก พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด“หา! นี่เขาไปบอกคนที่แผนกแล้วเหรอคะว่าโบว์ท้อง”“อย่านะโบว์ วิ่งหนีไปอย่าเปิดประตูให้มัน”พุดมาลัยช้าไปเมื่อเฟอนันเดสจอดรถแล้วตะโกนมาให้เธอหนีไป ก็สายเกินไปแล้วเพราะกิตติเปิดประตูรั้วเข้ามาได้แล้วดึงปืนที่ซ่อนอยู่จ่อหัวพุดมาลัยทันที“ปล่อย

หลังจากพ่อลูกอ่อนหล่อล่ำที่ความหล่อยังไม่ลดลงไปไหนเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าชีวิตจะวิ่งผ่านความตายมาไม่นานแต่เวลานี้เป็นช่วงที่หัวใจเขามีความสุขกระปรี้กระเป่ามากที่สุดในทุกช่วงชีวิต เมียและลูกรวมมาเป็นครอบครัวที่อบอุ่นการที่เขาเป็นซีอีโอผู้คร่ำหวอดบงการคนได้นับพันนับหมื่นภายใต้องค์กรสร้างความภูมิใจให้กับเขาแต่คนที่สร้างรอยยิ้มในหัวใจและบนใบหน้ามีเพียงครอบครัวเท่านั้นแต่เมื่อเดินกลับมาที่เตียงคิงซไซด์สุดหรูที่เขาสั่งนำเข้าจากอิตาลีร่างที่เขาโหยหาอยากจะกอดบ้างเพราะไม่ค่อยมีเวลากว่าบางครั้งกว่าเจ้าแสบเล็กจะหลับก็กินเวลาดึกดื่นทำให้เขาไม่กล้าจะสะกิดกวนพุดมาลัยดึกนัก แต่คืนนี้เจย์เดนเป็นใจให้พ่อพอกินนมแม่อิ่มเต็มที่พุงกลางแล้วก็หลับปุ๋ยดูเหมือนจะฝันดีด้วยเขาเห็นหนุ่มน้อยหลับไปยิ้มไป แต่พุดมาลัยเคยบอกเขาว่าเด็กกำลังเล่นกับแม่ซื้อ ซึ่งเธออธิบายว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ดูแลเด็กช่วงแรกเกิด“โบว์หายไปไหน” เฟอนันเดสกำลังจะเดินไปที่ประตูเพราะคิดว่าพุดมาลัยคงออกไปนอกห้องแต่เมื่อ ประตูห้องน้ำเปิดออก พอหันกลับมาเขาถึงกับตะลึงงันเลือดกายในตัวสูบฉีดจนเดือดพล่านนับตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นพุดมาลัยเดินออกมาใน

พุดมาลัยที่กำลังชื่นชมกับความสวยงามของทะเลอยู่เพิลนๆ ต้องหน้ามุ่ยอย่างเฉียบพลัน เมื่อได้ยินสาววัยรุ่นหน้าตาดีสองคนในชุดว่ายน้ำทูพีชสีสดเดินสวนไปหมาดๆ ส่งเสียงเข้าหูแว่วๆมาว่าจู่ก็อยากกินฝรั่งขึ้นมา แล้วกระซิบกระซาบเหร่สายตามาทางสามีของเธอที่คงจะรู้ตัวว่าเป็นที่เตะตาสาวๆ แต่ภายใต้แว่นกันแดดราคาแพงดวงตาสีบรั่นดีไม่ได้มีสายตาอ่อนเชื่อมมองตามสาวรุ่นนั้นไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนคืนนี้แม่สองสาวคงได้กินฝรั่งจนอิ่มสมใจ แต่เวลานี้เสือผู้หญิงที่เคยหยิ่งทรนงคงต้องบอกสาวๆพวกนั้นไปตามตรงว่าเสียใจด้วยจริงๆ เพราะเขาเชื่อว่าการมีเมียเดียวลดปัญหาในครอบครัวได้มากเจเดย์จะต้องโตขึ้นมาในสภาพที่มีพร้อมทั้งพ่อและแม่ ผู้หญิงสวยเขาจะหาเมื่อไหร่ก็ได้แต่แม่ที่ดีของลูกไม่ได้หาง่ายๆ ใช่แต่เขาคนเดียวที่คิดแบบนี้สายตาเฟอนันเดสมองพ่อลูกดกที่กำลังเดินมาคาเตอร์กับดาริกามีลูกสาววัยไล่เลี่ยกับเจเดย์เล็กน้อยซึ่งดาริกาจูงมือยู่ส่วนลูกชายฝาแฝดวัยขวบกว่าอีกสองคนนั้นคาเตอร์อุ้มไว้อยู่ในอ้อมกอดซ้ายและขวา ส่วนอีกคนในท้องของดาริกาคาเตอร์มันบอกเขาว่าเดือนหน้าจะรู้ผลอัลตร้าซาวน์ ลูกของพวกเขาสนิทกันแล้วชอบเล่นด้วยกันทุกเสาร์อาทิตย์ชีวิ