All Chapters of ทาสรัก: Chapter 91 - Chapter 100

"ขะ ... ขอโทษ ฉะ ... ฉันไม่รู้ว่าเธอยัง ..."เขาพูดประชิดใบหูเล็กของเด็กสาวราวกับสำนึกผิดหนักหนา ขณะที่ช่วงล่างเริ่มขยับเข้าออกอย่างช้าๆ ทว่าสายตามองไปที่มือคู่สวยของเธอ"ไม่ทันแล้วอ่ะ ไว้ใส่ครั้งหน้าละกันนะ"ในมือคู่สวยของเธอมีซองถุงยางที่ฉีกแล้ว เธอกำมันไว้แน่นเพราะเจ็บปวดกับช่วงล่างที่นักฆ่าหนุ่มมอบให้ เขามันคนใจร้าย คนหลอกลวง หลอกล่อให้เธอเคลิบเคลิ้มจนคิดว่ามันจะไม่เจ็บขนาดนี้"เอาออกไป""จะบ้าหรอ เข้ามาแล้วใครเขาเอาออกกัน""จะ ... เจ็บ วิปเจ็บ""แป๊ปเดียวนะ เฮียขอแป๊ปเดียว อ่าาา~"ร่างกำยำทาบทับร่างบางจนหน้าอกใหญ่ของเธอเสียดสีกับแผงอกแกร่งของนักฆ่าหนุ่ม พาทิศเริ่มแปรเปลี่ยนจังหวะการขยับช่วงล่างจากจังหวะรักเนิบนาบเป็นจังหวะรักหยาบโลนตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!"อ่าาาา~ วิป โอ้วววววว แน่นชะมัด"  นักฆ่าหนุ่มขยับช่วงล่างด้วยความรุนแรง เขาหยัดกายลุกขึ้นนั่งชันเข่า สองมือสอดเข้าใต้ข้อพับขาของเด็กสาวดึงรั้งร่างเธอให้เข้าหา ก่อนโน้มใบหน้าคมคายลงจูบปลายถันสีหวานของคนใต้ร่าง ครอบงับเข้าปากด้วยความมูมมาม

"อือออออออออ"วิปครีมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงบ่ายสองโมงของวันใหม่ คล้ายว่าเธอจะได้นอนไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น ร่างกายอ่อนล้าเกินกว่าจะขยับ เธอเพิ่งเข้าใจความหมายของคำว่า ร่างพัง จริงๆ ก็วันนี้แหละ"ตื่นแล้วเหรอ"เด็กสาวขยับตัวออกห่างจากนักฆ่าหนุ่ม ที่ตอนนี้นอนกอดเธอแนบแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ดวงตาคมจ้องมองแผงอกเปลือยเปล่าของเขา พลางเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจ ร่างกายของพาทิศมีแต่รอยข่วน และรอยรักจากการขบกัดของเธอเด็กสาวก้มมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเองแล้วยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ เมื่อร่างกายของเธอเองก็ไม่ได้ต่างอะไรมากจากร่างกำยำของเขาเลย ดวงตากลมโตไล่มองลงไปเรื่อยๆ จนเห็นเจ้าวายร้ายตัวการที่ทำให้เธอต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้"นี่!!!! ยัยเด็กลามก มองช้างแมมมอธของฉันขนาดนั้น เมื่อคืนยังไม่พอเหรอ""อะ ... ไอ้บ้าพาทิศ ปล่อยฉันนะ!!""สงสัยจะจริง""จะ ... จริงอะไร""ต้องโดนเอ็นกระแทกก่อนถึงจะเรียกเฮียได้"สองแขนแกร่งกอดรัดเด็กสาวเข้าหาตัวไว้แนบแน่น ภาพที่เขาคิดไว้ คือวิปครีมต้องร้องไห้ฟูมฟายเรียกร้องความรับผิดชอบจากเข

"ถ้าเธอเสร็จ เธอต้องยอมเป็นเมียฉัน แต่ถ้าไม่ ฉันจะไม่วุ่นวายกับเธออีก"อะ ... ไอบ้า นี่มันนักฆ่าหรือผู้ก่อการร้ายกันแน่ ไม่เธอไม่ยอมแน่ ตะ ... แต่ตอนนี้ มัน ...."อ๊ะๆ ... อ้ายยยยยยยยยยย!!"พาทิศยิ้มร้ายกาจอย่างพึงพอใจเมื่อเด็กสาวสุขสมด้วยนิ้วของเขา หึ แม่ตัวดี ต้องให้บังคับถึงจะยอมกันใช่ไหม ภายในกายสาวกระตุกตอดรัดเรียวนิ้วถี่ๆ บ่งบอกว่าเธอได้เดินทางไปถึงสวรรค์เรียบร้อยแล้ว  "เมียจ๋า"วิปครีมหอบหายใจหนักๆ ราวกับวิ่งมาหลายร้อยกิโล เธอซบใบหน้าหวานกับแผงอกแกร่งของนักฆ่าหนุ่มโดยที่เรียวนิ้วยังฝังอยู่ในกายเธอ"คนเจ้าเล่ห์!!!"เมื่อปรับการหายใจได้กลับมาเป็นปกติ เด็กสาวเงยหน้าแหวใส่คนตัวโตในทันที ถึงแม้มันจะไม่ได้ทำให้เขาเกรงกลัวเธอขึ้นก็ตาม แต่เธอแค่ต้องการให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันไม่ถูกต้อง  "ไม่เรียกเฮียแล้วเหรอ ฉันชอบให้เธอเรียกแบบนั้นนะ""พาทิศ""จ๋าเมีย""นายมันโจรปล้นสวาท""ครับ!!"นักฆ่าหนุ่มรับอย่างหน้าตาเฉย ราวกับไม่รู้ร้อนรู้หนาวในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป เด็กสาวหยัดกายลุกขึ้นทำให

"นะ ... ฮึ่ก ... หนูเป็นเมียเฮีย"ร่างกายของเธอหมดเรี่ยวหมดแรงที่จะขยับ เธอทิ้งตัวลงบนหมอนนุ่มใบใหญ่ ค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงด้วยความเหนื่อยล้า มันเหนื่อยเหลือเกิน ทั้งร่างกาย และจิตใจ ไม่คิดว่าพาทิศจะกล้ากระทำรุนแรงกับเธอนักฆ่าหนุ่มมองแผ่นหลังบางของคนตัวเล็ก เขาค่อยๆ ถอดถอนแก่นกายใหญ่ออกจากร่องสวรรค์ช้าๆ ส่งผลให้น้ำรักที่เขาปล่อยเข้าไปเมื่อครู่ไหลย้อนออกมามือหนาลูบศรีษะของคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกผิดที่เผลอกระทำรุนแรงกับเธอไป แต่แล้วยังไงถ้าเธอไม่ดื้อ เขาก็คงไม่ต้องทำแบบนี้"แดงหมดเลย"นักฆ่าหนุ่มแกะเข็มขัดหนังราคาแพงของตัวเองออกจากข้อเท้าของเด็กสาว เขาลูบวนรอยแดงด้วยมือที่สั่นเทา ความสงสารเริ่มตีตื้นขึ้นภายในจิตใจ  "เจ็บมากไหม"ขณะที่คนตัวเล็กนอนหลับไปอย่างสนิทบนหมอนุ่มใบใหญ่ พาทิศก็กำลังลูบไล้รอยแดงที่ข้อเท้าของเธออย่างรู้สึกผิด เขาหยัดกายลุกขึ้นอุ้มเธอวางลงไว้บนกลางเตียง มองใบหน้าหวานด้วยสายตาละห้อย ก่อนก้มลงจูบริมฝีปากเล็กด้วยสัมผัสอ่อนโยน"หนูนอนเฉยๆ นะ เดี๋ยวเฮียเช็ดตัวให้"เขาพูดคนเดียวราวกับคนบ้าโดยที่วิปครีมก็

พาทิศเหลือบมองใบหน้าหล่อเหลาของนักรบเพียงนิด เขาเดินเข้าประชิดตัวของนักรบด้วยความรวดเร็วโดยที่วิปครีมเองก็คว้าไม่ทันมือหนาของพาทิศจับปกคอเสื้อของนักรบกระชากเข้าหาตัวอย่างไม่แรงมากนัก สองสายตาประสานกันอย่างเอาเรื่ิองโดยที่ไม่มีใครยอมใครทั้งนั้น"อย่าให้กูรู้ว่ามึงคิดไม่ซื่อกับเมียกู ไม่งั้นศพมึงไม่สวยแน่"พาทิศพูดน้ำเสียงรอดไรฟันข่มขู่นักรบ เขาเป็นผู้ชายเขาย่อมดูออกว่านักรบต้องการอะไร เขาแค่ไม่อยากทำอะไรที่มันรุนแรงตรงนี่เพียงเท่านั้น หากวิปครีมไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ เขาคงใช้มีดสั้นที่ติดตัวไว้ปาดคอนักรบจนตายไปแล้ว"อยากลองเหมือนกัน หน้าละอ่อนอย่างคุณจะทำอะไรผมได้"ด้วยความที่ร่างของนักรบกำยำกว่าพาทิศ และดูแล้วพาทิศน่าจะอายุน้อยกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แต่นักฆ่าหนุ่มกลับไม่ได้เกรงกลัวอะไรนักรบเลย เขาแสยะยิ้มร้ายก่อนใช้ความแหลมของแหวนเงินที่สวมใส่ไว้ที่นิ้วชี้ข้างขวาจี้เข้าที่หน้าอกของนักรบเบาๆ เพียงแค่นักรบขยับก็อาจจะทำให้ความแหลมของปลายแหวนจิ้มเข้าเนื้ออกได้"ก็ลองดู"น้ำเสียงกดต่ำของพาทิศบ่งบอกว่าเขาเอาจริงแน่ๆ หากมายุ่งกับผู้หญิงของเขา