Semua Bab ทาสรัก: Bab 81 - Bab 90

"ยอมไม่ยอมกูไม่รับรู้หรอกนะ แต่เรื่องจริงที่มึงต้องยอมรับ คือ กูเป็นน้องเขยมึง"เหนือเมฆถึงกับไปไม่เป็นเมื่อทุกคนต่างพร้อมใจกันเงียบกับสิ่งที่มาร์ตินพูด ให้ตายเถอะนี่มันอะไรกันเนี่ย เขารับไม่ได้ เอาศัตรูมาเป็นน้องเขย น้ำพั้นช์ใช้อะไรคิด"มันข่มขืนเธอใช่ไหมพั้นช์ บอกพี่มา เดี๋ยวพี่จะจัดการให้ หรือว่ามันบังคับเธอ ไม่ต้องกลัวนะพั้นช์ ต่อให้พี่ต้องตายพี่ก็จะปกป้องเราจากผู้ชายอันตรายคนนี้"จริงอยู่ที่แรกๆ มาร์ตินบังคับขืนใจเธอ แต่ตอนนี้ทั้งเขา และเธอรักกัน เรื่องนั้นมันก็กลายเป็นอดีตไปแล้วด้วย เธอเต็มใจ และเธอเลือกแล้ว หากเธอต้องเจ็บช้ำเพราะมาร์ตินเธอก็จะถือซ่ะว่าเธอเลือกผิดเอง"เปล่า พั้นช์เต็มใจ พี่เมฆ มาเหนื่อยๆ ไปทานข้าวกันดีกว่าโน๊ะ"น้ำพั้นช์พยายามเบี่ยงเบนประเด็นเพื่อให้เหนือเมฆไม่ต้องคิดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เธอก็เป็นห่วงความรู้สึกของมาร์ตินที่พี่ชายไม่ยอมรับ"ไม่!! มึงมาคุยกับกูให้รู้เรื่ิอง"เหนือเมฆสะบัดแขนของน้ำพั้นช์ออกอย่างไม่แรงมากนัก พร้อมทั้งชี้หน้าของมาร์ตินให้เดินตามเขาออกไปยังสวนหลังบ้าน และมาร์ตินก็เดินตามเขาไปอย่

@เกาะส่วนตัว ประเทศไอซ์แลนด์งานแต่งงานที่เรียบง่ายเกิดขึ้นที่เกาะส่วนตัวของมาร์ติน หลังจากที่น้ำพั้นช์เรียนจบ และแน่นอนเพื่อนๆ ของเธอก็ต้องมางานแต่งที่สำคัญนี้อยู่แล้ว"ฉันดีใจกับแกด้วยนะพั้นช์"วิปครีมเดินเข้ามาสวมกอดเพื่อนรักที่ห้องแต่งตัว วันนี้น้ำพั้นช์ดูสวยจนสะดุดตา เธอใส่ชุดเจ้าสาวสีขาวกระโปรงยาวแค่เข่ารองเท้าผ้าใบสีขาว"ขอบใจนะแก""เดี๋ยวพี่เหนือเมฆก็คงเข้ามารับแกไปส่งตัวให้เจ้าบ่าว ฉันไปรอข้างนอกนะ"วิปครีปจูบหน้าผากมนของเพื่อนรักเบาๆ ความสัมพันธ์ของพวกเธอมันไม่ใช่แค่การเป็นเพื่อน แต่มันคือครอบครัวไปแล้วเมื่อเดินออกมาสายตาของเธอก็บังเอิญไปเจอกับพาทิศเข้า เธอรีบเบือนหน้าหนีในทันทีไม่อยากจะพูดจากับผู้ชายใจร้ายคนนี้"เจอหน้าฉันแล้วเดินหนีมันหมายความว่ายังไง""นายก็ไม่ได้อยากเจอหน้าฉันเหมือนกันนิ ไม่งั้นที่ผ่านมาจะหลบหน้าฉันทำไม"วิปครีมพูดขึ้นขณะที่ยืนหันหลังให้กับผู้ชายใจร้าย โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าผู้ชายใจร้ายคนนั้นเดินเข้าประชิดร่างของตัวเองแล้ว"อ่ะ!!!!""มานี่""ปล่อ

วันเวลาผ่านไปจนกระทั่งน้ำพั้นช์คลอดบุตรสาวออกมา ให้มาเฟียหนุ่มได้ชื่นใจเขากลายเป็นทาสเมีย และทาสลูกตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ รู้เพียงแต่ว่าเธอทั้งสามคนคือความสุขที่สุดในชีวิตของเขา และเขาไม่สามารถขาดใครไปได้"ดี๊ / ดี๊"สองเด็กน้อยวิ่งดุ๊กดิ้กๆ เข้าหาผู้เป็นพ่อที่นั่งดูลูกน้องคนสนิทแข่งรถตามความฝันอยู่หน้าจอทีวี"ลิเวีย เบลล่า กวนอะไรดี๊แต่เช้าคะ""มี๊ / มี๊"  สองเด็กน้อยวัยสองขวบเศษหันกลับมามองใบหน้าสวยหวานของผู้เป็นแม่ แต่กลับไม่สนใจยังตั้งหน้าตั้งตาเดินกึ่งคลานหาผู้เป็นพ่อของตัวเอง ราวกับว่ากำลังแข่งกันว่าใครถึงแดดดี้ก่อนคนนั้นเป็นผู้ชนะ"โอลิเวีย รอน้องด้วยซิลูก""อิซาเบลา ตามพี่ลิเวียมาเร็ว"มาร์ตินละสายตาจากหน้าจอโทรทัศน์ เขาหันมาหย่อนตัวเองนั่งลงที่พื้นข้างๆ โซฟา ยื่นมือให้ดวงใจของตัวเองวิ่งมาหาอย่างทุลักทุเล"หนูจะไปไหน"มาเฟียหนุ่มเงยหน้าถามภรรยาสาวขณะที่อุ้มแฝดน้อยขึ้นวางบนหน้าตักแกร่งของตัวเองทั้งสองข้าง แม้สายตาจะจ้องมองดวงหน้าสวยหวานของภรรยาสาวที่นับวันยิ่งอ่อนเยาว์ลงทุกที แต่มือก็ยังเล่นกับลูกน้อยอ

@งานแต่งมาร์ติน  "นับจากนี้ รับผลของเธอให้ดีก็แล้วกัน"นักฆ่าหนุ่มผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง เขาพูดจาชวนฉงนทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนเดินเลี่ยงออกมา ปล่อยให้หญิงสาวยืน งง อยู่กับที่ มือเล็กของเธอยกขึ้นลูบริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองเบาๆ สัมผัสของเขายังคงติดอยู่ที่ปากของเธอวิปครีมค่อยๆ นั่งลงบนหาดทรายสีขาวทบทวนสิ่งที่นักฆ่าหนุ่มพูดออกมา มันหมายความว่ายังไงกันนะ รับผลของเธอให้ดีก็แล้วกัน มันหมายความว่ายังไง  ดวงตากลมโตทอดมองออกไปยังน้ำทะเลกว้างฟังเสียงเกลียวคลื้นเป็นการขับกล่อมจิตใจ หากผู้ชายใจร้ายคนนั้นแค่อยากจะปั่นหัวเธอเล่น ก็อย่าฝันว่าจะได้กลับมาปั่นหัวเธออีก ต่อไปนี้เธอเนี่ยแหละที่จะเป็นฝ่ายตัดเขาออกไปจากชีวิตของเธอเองเด็กสาวหยัดกายลุกขึ้นยืน ก่อนเดินเข้าไปร่วมพิธีในงานแต่งงานของเพื่อนรัก แต่ทว่ากลับรู้สึกว่าถูกจ้องมองจากใครบางคนอยู่ตลอดเวลา  "โรคจิต"เมื่อสายตาหันไปพบกับนักฆ่าหนุ่มที่ซุ่มอยู่หลังลานพิธี เขากำลังจ้องมองเธออย่างไม่วางตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อกันอย่างนั้นแหละ เธอจึงขยับปากพูดออกไปโดยไม่มีเ

"ถ้าอยากให้ฉันทำต่อ ก็ขอร้องฉันซิ"พาทิศเหยียดยิ้มร้ายกาจเมื่อเห็นใบหน้าหวานของคนตัวเล็กแดงระเรือเป็นลูกตำลึงสุกจนตอนนี้เขาสับสนไปแล้วว่าเธอหน้าแดงเพราะเมา หรือเพราะเขินอายกันแน่"เธอ"" ... ""ยังมีสติอยู่ใช่ไหม รู้ตัวใช่ไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่"เขาถามเพื่อเช็กความมั่นใจอีกครั้ง ไม่อยากทำอะไรคนตัวเล็กหากเธอไม่เต็มใจ ทันทีที่สิ้นคำถามวิปครีมพยักหน้าหงึกหงักเป็นคำตอบว่าเธอรู้ตัวดี"งั้นก็ดี จะมาอ้างว่าเมาทีหลังไม่ได้แล้วนะ"นักฆ่าหนุ่มหย่อนสะโพกลงนั่งบนส้นเท้า สองมือแกร่งฉุดรั้งเรียวขาสวยของคนตัวเล็กให้เลื่อนลงมา จับสองขาสวยของเธอแยกออกกว้างจนเห็นดอกไม้งามที่เปียกฉะไปด้วยน้ำลายของเขาเมื่อครู่ ผสมปนเปกับน้ำเมือกใสแห่งความปรารถนาของเธอที่ไหลซึมออกมา"ฉันชื่ออะไร"เขาถามโดยไม่ได้จ้องมองใบหน้าหวานของคนตัวเล็กเลยสักนิด แต่กลับมองเพียงแค่ดอกไม้งามสีสวยที่ปรากฎอยู่ตรงหน้า"พะ ... พาทิศ อ๊าาา~ สะ ... เสียว เสียวเกินไป"นักฆ่าหนุ่มส่งนิ้วกลางเรียวยาวเข้าร่องสวรรค์ของเด็กสาวเบาๆ ขยับเข้าขยับออกมองใบหน้าหวานของเธอบ