All Chapters of ทาสรัก: Chapter 111 - Chapter 117

"พ่อครับ แม่ครับ ผมอยากจะขอน้องจดทะเบียนสมรสได้ไหมครับ"เมื่อพากันเดินจูงมือเข้ามาพาทิศที่เห็นความวุ่นวายของคุณพ่อ คุณแม่ก็รีบพูดขึ้นในทันที ทำให้ความวุ่นวายนั้นหยุดลงเมื่อเขาเอ่ยขอจดทะเบียนสมรสกับวิปครีม"ไม่ได้ !! // ไม่ได้ !!"ปรีญา และมณีจันทร์ รีบตอบกลับพร้อมกันทันควัน ไม่อยากได้ลูกเขย ลูกสะใภ้ของศัตรู เธอทั้งสองคนหันจ้องหน้ากันตาเข่มง แต่กลับต้องตกใจกับคำพูดถัดมาของลูกชาย  "ไม่ได้ขออนุญาตครับ บอกให้รู้เฉยๆ""แม่ไม่ยอมนะตาพา แม่ไม่เอาอีเด็กนี่ทำลูกสะใภ้หรอกนะ แม่จะหาเมียใหม่ให้แกเอง"  มณีจันทร์โพล่งขึ้นท่ามกลางอาการ งง งวยของผู้เป็นสามี อีธานเดินเข้าโอบรอบหัวไหล่มนของเมียรัก  "มันเป็นความสุขของลูกคุณมณีจะขัดขวางลูกทำไม" อีธานถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่น เขาไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยหรอกรู้แค่เพียงว่าหากลูกชายต้องการความสุขเขาก็พร้อมจะมอบให้"แม่ก็ไม่ยอมนะยัยวิป มีอีนี่เป็นแม่ผัวปวดหัวตาย มันน่ะเป็นโรคประสาทนะรู้มั้ย"ปรีญาเดินเข้าใกล้ลูกสาวของตัวเองตั้งท่าจะดึงรั้งร่างบางของลูกให้ออกห่างจากพาทิศ แต่ลูคัส

@หลายวันต่อมา"เสร็จรึยังวิป เดี๋ยวรถติดนะ"พาทิศที่ยืนรออยู่ชั้นล่างของบ้านตะโกนเรียกแฟนสาวอยู่เป็นระยะ วันนี้เป็นวันสำคัญของเขาและเธอ เป็นวันที่ทั้งสองคนตั้งใจจะฝากชีวิตให้อีกคนดูแลมัน"เติมปากนิดนึงนะเฮีย ไม่นานๆ"เมื่อหลายวันก่อนที่พ่อแม่มาบ้านเขาได้ทำการสู่ขอวิปครีมกับพ่อแม่ของเธอแล้ว เขาและเธอตกลงกันไว้ว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อน แล้วจะแต่งงานกันหลังจากมีเจ้าตัวน้อย เพราะว่าที่เจ้าสาวของเขาอยากให้ลูกของตัวเองอยู่ร่วมพิธีด้วย"วิป จะเก้าโมงแล้วนะเดี๋ยวรถติด"เมื่อวานพาทิศกับวิปครีมไปส่งพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายที่สนามบิน เนื่องจากทั้งพ่อและแม่ของเขาและเธอต่างก็ต้องกลับไปดูกิจการของที่บ้าน"มาแล้วๆๆ เฮียเนี่ยขี้เร่งจริงๆ"เด็กสาวในวันนั้นกลับกลายเป็นหญิงสาวที่ดูสวยสะดุดตากับชุดเดรสสั้นสีแดงสดเข้ากันกับรองเท้าส้นสูงขนาดห้านิ้ว กระเป๋าถือสีดำปากแดงเลือดนกปล่อยผมระบายขับให้ดูเซ็กซี่เป็นเท่าตัว"พร้อมแล้วค่ะ คุณว่าที่สามี"" ... ""เฮียคะ"" ... "พาทิศยังคงตะลึงงันกับร่างบางของว่าที

@ประเทศอิตาลี"โอ้วววววววววว ที่นี่สุดยอดเลยเฮีย""มือขวากำเหรียญ หันหลัง อธิฐาน แล้วโยนเหรียญข้ามไหล่ซ้ายให้ลงบ่อ จะทำให้ได้กลับมาอีกครั้ง ลองดูซิ"พาทิศพาวิปครีมมาเที่ยวชมเมื่องอิตาลีโดยที่ตอนนี้เขาพาเธอมาที่น้ำพุเทรวีที่มีรูปปั้นแกะสลักเทพเจ้าเนปจูนและไทรทันอยู่กลางน้ำพุ เขาอมยิ้มให้กับอาการตื่นเต้นดีใจของวิปครีมที่ตอนแรกดูอิดออดไม่อยากมาหญิงสาวหยิบเหรียญในกระเป๋าสะพายข้างสีดำออกมายืนหันหลังหลับตาอธิฐานแล้วโยนเหรียญข้ามไหล่ซ้ายของตัวเองลงบ่อ"เย้ๆ ลงบ่อด้วย วิปเก่งใช่ไหมละ"เขาพาเธอเดินชมรอบๆ ราวกับเป็นไกค์ส่วนตัวของเธออย่างไรอย่างนั้น สองหนุ่มสาวเดินจับมือกันคุยไปเรื่อยๆ โดยมีไวท์และลูกน้องคนอื่นๆ อีกสามคนคอยตามประกบ"อธิฐานว่าอะไร""อธิฐานว่าขอให้ได้กลับมาที่นี่อีก วิปรู้สึกชอบที่นี่แล้วเฮีย""ได้กลับมาอยู่แล้วแหละ""ทำไมอะ บ้านเฮียอยู่นี่เหรอ""ถ้าหนูอยากมา เฮียพามาได้อยู่แล้ว"เขาจูบเบาๆ บนหน้าผากมนของคนตัวเล็ก จูบมือเธอเดินออกไปจากตรงนั้น พรุ่งนี้เขาต้องลงแข่งแล้วความจริงวัน

 “มึงแทงเพื่อนกู กูเป่าหัวมึง เลือกเอา”สถานการณ์ ณ ตรงนั้นมันทำให้ใครๆ ต่างก็รู้ว่าพาทิศได้เปรียบขนาดไหน อีกทั้งเขาคนเดียวสามารถเอาอยู่ได้อย่างแน่นอน ทิวาหันมามองหน้าพาทิศด้วยความ งง เมื่อครู่ยังบอกว่าไม่เอาเขาทำเพื่อนอยู่เลย หากเป็นอย่างนั้นพาทิศก็ไม่ควรช่วยเหลือเขา“คุณพาทิศ”“เออ กูเอง น้ำใจนักกีฬาอ่ะ พวกมึงรู้จักไหม อย่ามาแพ้แล้วพาลอย่างนี้”นักฆ่าหนุ่มหันปลายกระบอกปืนไปทางหนึ่งในนักแข่ง ทุกคนล้วนพร้อมใจกันปล่อยทิวา แต่ยังไม่วายส่งสายตาคาดโทษมาให้เขา ไม่มีใครอยากเสี่ยงกับอารมย์ของพาทิศนักหรอกนะ เพราะใครๆ ก็ต่างรู้ว่าเขาเป็นลูกน้องใคร และเป็นคนอย่างไร“ขอโทษครับ”ทิวาเมื่อถูกปล่อยจากพันธนาการ เขาเดินตรงมาหาพาทิศเพื่อแสดงความขอบคุณ ก่อนจะทำหน้ามึนตีซี้พาทิศอย่างไม่รู้สึกละอาย การได้เป็นเพื่อน หรือรู้จักกับพาทิศ มันคือสิ่งที่มาเฟียหลายๆ คนต่างสนใจ“ไหนบอกไม่รับกูเป็นเพื่อนไง แล้วมาช่วยกูทำไม”“ช่วยลูกหมา ลูกแมว มันก็ได้บุญดีไม่ใช่รึไง”นักฆ่าห