หน้าหลัก / มาเฟีย / ทาสรัก / บทที่ 71 - บทที่ 80

บททั้งหมดของ ทาสรัก: บทที่ 71 - บทที่ 80

117

EP. 70 - พบญาติ

 “เบื้องล่างที่ว่า มันตรงไหนกันละ ใช่ตรงหว่างขาของเธอรึเปล่า”พาทิศเผลออมยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว แต่คนที่เห็นรอยยิ้มของเขาไม่ใช่ใครอื่นไกลเลย แต่กลับเป็นผู้เป็นนายของเขาที่เห็น“ตั้งใจขับรถหน่อยมึง คิดถึงร่องใครอยู่รึไง”พาทิศหุบยิ้มในทันทีเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังเสียฟอร์มให้กับผู้เป็นนาย เขาต้องดึงตัวเองกลับมาไม่อย่างนั้นมีหวังโดนล้อจนแก่ตายไปแน่ๆ  “ถึงแล้วครับนาย”พาทิศขับรถมาจอดที่คฤหาสน์หลังงามใจกลางกรุงปารีส น้ำพั้นช์มองดูรอบๆ คฤหาสน์ด้วยความตกใจ อยากจะบ้าตายนี้มาร์ตินรวยขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ไม่น่าละทำไมเขาถึงตามตัวเธอได้ภายในเวลาไม่นาน“ลุงตินนนนนน~”ชาร์ลลอตได้ยินเสียงรถยนต์คันหรูจอดอยู่หน้าบ้าน เธอรีบวางทุกสิ่งที่ทำอยู่ออกไปหน้าประตูบ้านในทันที และเมื่อเห็นว่าเป็นมาร์ตินเด็กน้อยรีบวิ่งเข้าไปตระกองกอดผู้เป็นลุงด้วยความคิดถึง“ไง เด็กอ้วน ลุงไม่อยู่หนูดื้อรึเปล่า”ชาล์ลลอตไม่ตอบคำถามนั้น แต่กลับกดจมูกน้อยๆ หอมเข้าพวงแก้มสากของมาร์ตินไปหลายต่อหลา
อ่านเพิ่มเติม

EP. 71 - กลั่นแกล้ง

 “ไปกินข้าวได้แล้ว ทุกคนรอเธออยู่คนเดียว”ชายผู้มีดวงตาสีน้ำตาลอ่อนพูดขึ้น แม้น้ำเสียงจะคล้ายคลึงกับมาร์ตินผู้ชายของเธอ แต่เธอย่อมรู้ได้ว่าคนนี้ไม่ใช่ หากจะคิดว่ามาร์ตินใส่คอนแทคเลนท์มันคงไม่ใช่ เพราะเขามีดวงตาที่สวย และทรงเสน่ห์อยู่แล้ว“คะ ... คุณไม่ใช่ป๋า”“ไปกินข้าว ฉันหิวแล้ว”น้ำพั้นช์สะบัดมือออกจากการเกาะกุมของชายหนุ่มตรงหน้า แต่ทว่าเรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอก็สู้เขาไม่ได้ ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันทำไมเขาถึงเหมือนป๋าอย่างกับเป็นฝาแฝดกันอย่างไรอย่างนั้นแหละ“ปะ ... ปล่อย คุณไม่ใช่ป๋าตินของฉัน”“หึ!! ป๋าตินของฉันงั้นเหรอ งั้นเธอดูดีๆ มองฉันดีๆ แล้วบอกมาทีว่าตรงไหนที่ไม่ใช่”น้ำพั้นช์จ้องมองอย่างพินิจพิจารณา จริงอยู่ที่เขาคลับคล้ายคลับคลาป๋าตินของเธอ แต่ดูยังไงมันก็ไม่ใช่ เธอไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใครแต่ที่แน่ๆ เขาไม่ใช่ป๋าตินของเธอแน่นอน“ปล่อยฉันนะ ถ้าไม่ปล่อยฉันจะร้องให้คนช่วยจริงๆ ด้วย ป๋าต้องไม่เอานายไว้แน่คอยดู”เธอดีดดิ้นพล่านราวกับคนถูกน
อ่านเพิ่มเติม

EP. 72 - สมาชิกใหม่

 “ฉันชื่อ มาร์แชล”  ดวงตากลมโตของเธอเบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจ ใช่เหรอ มันใช่เหรอ หน็อย!!! ไอ้ป๋าหลอกให้เธอเข้าใจว่ามาร์แชลเป็นเมียยืนหนึ่งของเขามาได้ตั้งนาน มันหน้าแพ่นกบาลให้แตกจริงๆ“หนูหายไปไหนมาทำไมไปนาน”น้ำพั้นช์หันมองใบหน้าของมาร์ตินกับมาร์แชลสลับกันไปมา คนหนึ่งดวงตาสีน้ำตาลอ่อน อีกคนดวงตาสีเทาหม่น ให้ตายเถอะถ้าจะเหมือนกันขนาดนี้มัดรวมกันเลยก็ได้นะ“เห้ย ไอ้ติน ได้ข่าวว่าของมึงใหญ่เท่านี่เลยเหรอ”มาร์แชลพูดแซวพี่ชายของตัวเองพลางยกมือของพี่สะใภ้ขึ้นโบกไปมาตามอย่างที่น้ำพั้นช์พูดขึ้นด้วยความภาคภูมิใจถึงความใหญ่โตของมาร์ตินเมื่อสักครู่ใบหน้าหวานของเธอแดงซ่านด้วยความเขินอาย ให้ตายเถอะในชีวิตไม่เคยเขินอายอะไรขนาดนี้มาก่อนเลย อยากจะฆ่าเขานัก ไอ้มาเฟียขี้โกหก“ของกูใหญ่กว่านั้นอีก ไม่เชื่อมาวัดกันดูไหมละ”“มัมว่ามันน่าจะยังไม่ใช่เรื่องที่มาวัดว่าใครใหญ่กว่าใครนะ มานั่งกินข้าวก่อนไหม ดูซิหนูพั้นช์เขาอายจนหน้าดำหน้าแดงแล้วนั่น”บะหมี่พูดปรามหย่าศึกระหว่
อ่านเพิ่มเติม

EP. 73 - หลงเมีย

น้ำพั้นช์ตื่นขึ้นมาในช่วงสายของเช้าวันใหม่ เธออยู่ที่ฝรั่งเศษมานานนับสัปดาห์แล้ว โดยที่มีมาร์ตินคอยอยู่เคียงข้าง และพาเธอเที่ยวตลอดเวลา"ป๋าไม่อยากให้หนูกลับเลย ป๋าอยากให้หนูไปด้วย"พรุ่งนี้น้ำพั้นช์ต้องกลับไปเรียนต่อที่อังกฤษแล้ว เธอเรียนอีกแค่เทอมเดียวก็จบแล้ว แต่มาร์ตินกลับมากับเธอด้วยไม่ได้เพราะต้องไปดูงานที่อิตตาลีแทนมาร์แชล"หนูต้องไปเรียนนิคะป๋า ป๋าแหละหนูไม่อยู่อย่าดื้ออย่าซนนะ"  น้ำพั้นช์ยกมือของตัวเองขึ้นบีบพวงแก้มสากของมาร์ตินแล้วบิดไปบิดมาโดยที่เขาเองก็ปล่อยให้เธอทำอยู่อย่างนั้นไม่ห้ามปราม  ถ้าไม่ต้องไปดูงานแทนมาร์แชลเขาคงจะได้ตามเมียตัวน้อยของเขากลับไปที่อังกฤษด้วยแน่ แต่เพราะมาร์แชลต้องบินไปดูงานที่ดูไบ มันเลยทำให้เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้"ป๋าต้องขาดใจตายแน่ๆ เลย""ชิ ให้มันจริงเถอะ ถ้าป๋าไม่ตายหนูมีผัวใหม่นะ""น้ำพั้นช์!!!! เดี๋ยวป๋าจูบปากแตกเลย"น้ำพั้นช์หัวเราะคิกคักราวกับขำขันมากที่เห็นมาร์ตินหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้ ตั้งแต่มาร์ตินตามเธอมาจนเจอ เขาทำให้เธอมีความสุขมาก เขาแทบไม่เหลือเค้าของมาร์ตินค
อ่านเพิ่มเติม

EP. 74 - ห่างไกล

@สนามบิน"ถึงแล้วไลน์บอกป๋าด้วยนะ""ค่าาาาา""ถ้าหนูหายไปหรือป๋าติดต่อไม่ได้ หนูโดนโทษหนักแน่""ขี้หวง""มีเมียคนเดียวก็ต้องหวงเป็นธรรมดาปะ""รำคาญฉิบหาย"มาร์ตินกับมาร์แชลมาส่งน้ำพั้นช์ที่สนามบินในช่วงสายๆ โดยมีลูกน้องนับสิบที่ตามมา แต่มาร์ตินเหรอจะให้น้ำพั้นช์ไปไหนมาไหนคนเดียวไม่มีทางหรอก เขาให้ลูกน้องสี่นายคอยตามคุ้มกันน้ำพั้นช์ด้วย แม้ว่าเธอจะปฏิเสธเขาก็ไม่ยอมฟัง"กูจะคอยดูเสือหมอบอย่างมึงบ้าง ถ้าน้องเอมยอมกลับมามึงจะเป็นยังไง"มาร์ตินพูดขึ้นหลังจากได้ยินเสียงของมาร์แชลพูดกระแนะกระแหนเขากับน้ำพั้นช์ นี่เขายังไม่ได้บอกมาร์แชลเลยนะ ว่ามาร์แชลมีหัวแก้ว หัวแหวนอยู่ที่เอมมิกา ถ้ามันรู้ขึ้นมามันจะต้องตามตื้อเอมมิกาหนักกว่าทุกวันนี้แน่ แค่คิดก็สนุกแล้ว"กูจะเป็นไงก็ช่าง แต่กูไม่หง๋อเหมือนมึงหรอก"  มาร์แชลพูดเกทับพี่ชายตัวเอง เขาเหลือบมองน้ำพั้นช์เพียงนิด ก่อนทำท่าทางล้อเลียนพี่สะใภ้ด้วยความหมั่นไส้"นี่พี่ใภ้ ฉันรู้นะที่เธอจับไอ้ตินมันโกนหนวดเพราะอะไร"" ... " น้ำพั้นช์เอีย
อ่านเพิ่มเติม

EP. 75 - คิดถึง

"แด๊ดดี้~ / แด๊ดดี้~"มาร์แชลมองเด็กแฝดทั้งคู่ด้วยท่าทางประหลาดใจ หากจะบอกว่าเด็กคู่นี้เป็นลูกเขา คนเป็นแม่ต้องเป็นเอมมิกาแน่นอนเพราะชั่วชีวิตนี้เขาไม่เคยมีสัมพันธ์กับใครเลยนอกจากเอมมิกาคนเดียวยิ่งมองพินิจพิจารณายิ่งเหมือน แต่ว่าแฝดเลยเหรอวะ เชื้อของเขามันแรงขนาดได้แฝดเลยเหรอ สองมือหนากำลังจะโอบกอดเด็กที่คาดว่าเป็นลูกชายของตัวเอง แต่ทว่า .... !!!"คุณหนู กลับบ้านได้แล้วคะ เดี๋ยวหม่ามี๊รอนานนะคะ"เวร เวรกรรมแท้ๆ จะได้กอดลูกอยู่แล้วเชียว มาร์แชลเงยหน้ามองคนที่เดินมาใหม่ กลับไม่คุ้นหน้าคุ้นตา หรือจะเป็นพี่เลี้ยงของลูกชายเขานะมาร์ตินที่ยืนดูอยู่พักหนึ่งกลับหัวเสียไปด้วย ยิงทิ้งดีไหมเนี่ยมารความสุขน้องกูจริงๆ เขาเดินไปสมทบกับมาร์แชลในขณะที่มาร์แชลยังมองหน้าเด็กน้อยทั้งสองอยู่"พี่ขุน พี่เขื่อน ขะ ... ขอดี๊กอดหน่อยได้ไหมครับ"  ร้ายนักนะเอมมิกาขโมยน้ำเชื้อเขาไปแล้วไข่เด็กแฝดที่โคตรน่ารักอย่างนี้ออกมาเลี้ยงคนเดียวได้ยังไงเห็นทีเราคงมีเรื่องต้องคุยกันยาวเลยละ เขาจะไม่ตามง้อเธอดีๆ อีกแล้วในเมื่อพี่ขุน กับพี่เขื่อนก็เป็นลูกชายของเขาเหมือ
อ่านเพิ่มเติม

EP. 76 - ตัวเลือก NC+++

@สองสัปดาห์ต่อมามาร์ตินไม่ได้กลับมาตามกำหนดเวลาที่บอกน้ำพั้นช์เอาไว้ เพราะการเจราธุรกิจไม่ราบรื่น และกว่ามันจะราบรื่นก็กินเวลาชีวิตของเขาไปเกือบครึ่งเดือนแกร่ก~เสียงเปิดประตูห้องนอนของน้ำพั้นช์ดังขึ้นเบาๆ สองเท้าหนาค่อยๆ เดินย่องเข้ามาด้วยความมืดของห้องนอนที่มีอุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำทำให้ผู้ที่เดินเข้ามาใหม่ต้องใช้สายตาให้คุ้นชินกับความมืดนั่นเสียก่อนและเมื่อสายตาชินกับความมืดนั่นแล้ว เขาค่อยๆ เดินย่องเข้าหาเด็กสาวที่นอนหลับอุตุอยู่บนเตียงอย่างสบาย มาเฟียหนุ่มชะโงกหน้าดูใบหน้าหวานของเด็กสาวที่กำลังหลับ แถมยังมีรอยคราบน้ำตาที่เกิดจากการทะเลาะกันกับเขาเมื่อสักพักใหญ่ๆ ทางโทรศัพท์เรื่องที่เขาผิดนัดผิดสัญญามาเฟียหนุ่มปลดเสื้อผ้าของตัวเองออกเดินไปที่ตู้เสื้อหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่พันรอบเอวหนาของเขาเอาไว้แล้วเดินเข้าไปจัดการอาบน้ำเพื่อให้ร่างกายสดชื่น หลังจากจัดการธุระของตัวเองไม่นานนักเขาเดินออกมาจากห้องน้ำโดยที่เนื้อตัวยังมีเม็ดหยดน้ำเกาะอยู่บ้างปะปลาย"พั้นช์""น้ำพั้นช์"มาเฟียหนุ่มเรียกชื่อของเด็กสาว
อ่านเพิ่มเติม

EP. 77 - เติมเต็ม NC+++

"นะ ... หนูหายแล้วค่ะ นะ ... หนูจะเสร็จแล้วด้วย ป๋าเร็วอีกนิดได้ไหมคะ อ๊ะ ... อ๊าาาา~"น้ำพั้นช์พูดออกมาอย่างติดๆ ขัดๆ ให้ตายเถอะมาร์ตินจะทรมาณเธอไปถึงไหนนะ มือเล็กของเธอเอื้อมลงมาจับขยุ่มศรีษะของเขาเอาไว้ เธอกำผมของเขาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่มาร์ตินมอบให้พร้อมทั้งกระดกสะโพกขึ้นลงเข้าจังหวะกับการระรัวเรียวลิ้น และนิ้วร้ายของมาเฟียหนุ่ม"ปล่อยออกมาเลยที่รัก เดี๋ยวป๋าจะซดหนูให้จมเลย"ปลายคางเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำเมือกใสในขณะที่นิ้วเรียวยาวยังกระแทกกระทั้นไม่หยุดหย่อน โอ้ยยยยย เธอเสียวซ่านเหลือเกินจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว เธอต้องการเขา ลิ้นของเขา นิ้วของเขา และท่อนเอ็นของเขา ภายในจิตใจเตลิดเปิดเปิงภาวนาให้มาร์ตินอย่าหยุด อีกนิดเดียว อีกแค่นิดเดียวเท่านั้นเธอก็จะล่องลอยไปกลางอากาศแล้วมาร์ตินใช่เรียวลิ้นร้อนแตะสัมผัสยอดเกสรดอกไม้งามอีกครั้งโดยที่ครั้งนี่เขาระรัวลิ้นร้อนให้เข้าจังหวะการกระแทกกระทั้นเรียวนิ้วเป็นจังหวะระรัว เหลือบตามองคนตัวเล็กที่บิดเร้าร่างกายไปมาครางชื่อเขาไม่หยุดหย่อน"อ๊าาา~ ป๋าขาาา~ ยะ ... อย่าหยุดนะคะ อีกนิดคะป๋า ชะ ... ช่วยเร็ว
อ่านเพิ่มเติม

EP. 78 - รังเกียจกันไหม

"อื้ออออ"  น้ำพั้นช์นอนหลับอุตุด้วยความอ่อนเพลียจากเกมส์รักทั้งคืนที่มาเฟียหนุ่มมอบให้ ตอนนี้เธอรู้สึกตัวตื่น ปรือตามองออกไปยังแสงที่ลอดผ่านม่านบางสีขาวนวล  "ตื่นแล้วเหรอ"เด็กสาวเงยหน้ามองมาเฟียหนุ่มเพียงนิดแล้วขยับตัวซุกใบหน้าหวานเข้าหาแผงอกอุ่น การแสดงออกของเธอทำให้มาเฟียหนุ่มหลงไหลเธอมากขึ้นไปอีกเท่าตัว"อ้อนป๋าแต่เข้าเลย""ป๋าขา""ครับ""รักนะ"พูดจบน้ำพั้นช์รีบซุกใบหน้าของตัวเองลงแผงอกแกร่งของมาเฟียหนุ่มอีกครั้งด้วยความเขินอาย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะรักเขาได้มากขนาดนี้ เขาที่เคยทำร้ายเธอขณะเดียวกันมาร์ตินเองก็ก้มมองเด็กสาวที่ซุกหน้าบนแผงอกแกร่งของตัวเองด้วยร้อยยิ้มเอ็นดู ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกันว่าเขาจะรักเธอได้มากขนาดนี้ คิดไม่ออกเลยว่าหากวันไหนที่ไม่มีเธอขึ้นมาเขาจะใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ได้ยังไง"รักหนูนะครับ คนดี"เขาพูดออกมาเบาๆ พลางลูบผมของคนตัวเล็กที่นอนอยู่บนแผงอกแกร่งของเขาอย่างแผ่วเบา อยากขอบคุณทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างที่เหวี่ยงเธอมาให้เขา อยากขอบคุณจริงๆ"ป๋าขา พั้นช์อ
อ่านเพิ่มเติม

EP. 79 - ขโมยจูบ (พาทิศ-วิปครีม)

น้ำพั้นช์ลากมาร์ติน เข้ามาในบ้านผีสิงที่ขึ้นชื่อว่าหน้ากลัว เธอทำใจกล้าประหนึ่งว่าไม่เคยกลัวอะไรแล้วทั้งนั้น ในใจคิดอยากกลั่นแกล้งมาร์ตินให้หวาดกลัวเพราะอยากเห็นมาเฟียเสียมาดอย่างเมื่อครู่ชานนท์รีบเอาตัวรอดเลี่ยงออกไปนั่งในที่ร่มพร้อมน้ำเปล่าสี่ขวด และยาดมหนึ่งหลอด โบกไม้โบกมือให้กับเพื่อนของเขา พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาลูกน้องที่เขาให้เฝ้าตามละอองดาวเป็นระยะอยู่ห่างๆ(ครับ นาย)"ใกล้คลอดยัง"(อีกไม่เกินสองเดือนครับนาย)"แล้วมันดูเด็กในท้องดีไหม"(ไม่ค่อยดีครับนาย เดินเหินไม่ค่อยระวัง และยังเที่ยวกลางคืนอยู่ ล่าสุดไปหาผู้ชายชื่อเติ้ลให้เขารับผิดชอบเด็กในท้อง แต่ผู้ชายก็ไล่ตะเพิดออกมาครับ)"อืม ดูต่อไป""นี่ลุง จะเข้าไปเล่นด้วยกันไหม"เมื่อเห็นน้ำพั้นช์จูงมือมาร์ตินเดินเข้าไปแล้ว วิปครีมที่มีอาการอยากเล่นจนตัวสั่นหันไปมองชานนท์ก็รู้ได้ทันทีว่ายังไงชานนท์ก็ไม่เข้าไปกับเธอแน่ เธอจึงหันมากดดันพาทิศแทนที่แม้ว่าวันนี้การแต่งตัวจะดูหล่อเหลาไม่แพ้เจ้านายจนสาวๆ หลายต่อหลายคนหันมามองก็ไม่ได้ทำให้เธอใจสั่นขึ้นเลย"เลิก
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
678910
...
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status