ใคร่รัก의 모든 챕터: 챕터 101 - 챕터 110

จ้าวหรูเยียนสวมอาภรณ์ผ้าไหมเนื้อบางเบาเผยผิวเนียนละเอียด ใบหน้าแต่งแต้มอย่างงดงามนั่งรอคอยโอรสสวรรค์ด้วยหัวใจที่พองโต ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามจื่อ เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบของขันทีคนสนิทก็ทำลายความเงียบงันลง“กราบทูลพระสนม เกี้ยวของฝ่าบาทคืนนี้มิได้เสด็จมาที่ตำหนักหลันฮวาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ใบหน้างดงามพลันบิดเบี้ยวด้วยความผิดหวังระคนเสียดายอย่างสุดซึ้ง “ประหลาดนัก ฝ่าบาททรงโปรดปรานข้าถึงเพียงนี้ ซ้ำยังเสด็จมาสามคืนติดต่อกัน เหตุใดคืนนี้จึงไม่มา! เจ้าส่งคนออกไปสืบดูเดี๋ยวนี้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกลางทาง”หลังจากผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม นางกำนัลเสี่ยวซูก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับเข้ามา ท่าทางหวาดกลัวที่จะกราบทูลจนตัวสั่น“พะ... พระสนมเพคะ ได้ความแล้วเพคะ ระหว่างทางเสด็จ ฝ่าบาททรงพบเฉินกุ้ยเฟยกำลังร่ายรำดาบอยู่ใต้แสงจันทร์ที่อุทยานหลวง ยามนี้ฝ่าบาททรงเปลี่ยนพระทัย เสด็จไปค้างแรมที่ตำหนักไป่หลิงแล้วเพคะ”“กรี๊ดดด! นังแพศยามู่หร่าน” จ้าวผินกรีดร้องออกมาลั่นตำหนักด้วยความโมโหจัดจนสติหลุดนางตวัดมือปัดถาดเครื่องประดับลงพื้นกระจายเกลื่อนกลาด ร่างกายอรชรสั่นเทา

ร่างอรชรขององค์หญิงสามและเรือนร่างกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามของสือซื่ออัน กำลังพัวพันร่วมสวาทกันอย่างเร่าร้อน เสียงลมหายใจหอบกระชั้นและบทรักอันหนักหน่วงดำเนินไปอย่างลึกซึ้งและยาวนาน ราวกับเพลิงปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นท่ามกลางสงครามวังหลังที่กำลังวุ่นวายแม่ทัพหนุ่มทรงพลังและดุดันดั่งพยัคฆ์ร้าย ลำแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกอดรัดเรือนร่างอรชรของซ่งซือหนิงเอาไว้แน่น เสียงลมหายใจหอบถี่และเสียงผิวกายกระทบกันอย่างรุนแรงดังประสานเป็นท่วงทำนองแห่งความเสน่หาร่างบอบบางแอ่นกายรับรสสวาทอันหนักหน่วงที่ชายหนุ่มมอบให้อย่างไม่ยอมแพ้ นิ้วมือนุ่มจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน ทั้งสองร่วมรักกันอย่างถึงรสชาติ ปล่อยใจให้จมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความปรารถนาอันลึกล้ำครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งพายุราคะสงบลงในที่สุดบทรสสวาทอันยาวนานจบลงด้วยความอิ่มเอม สือซื่ออันทอดกายลงนอนเคียงข้างพลางดึงร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้ในอ้อมอกกว้าง ใบหน้าคมคายอาบไปด้วยหยาดเหงื่อ ขณะที่ซ่งซือหนิงซบหน้าลงกับแผ่นอกอุ่น นิ้วมือเรียวกรีดกรายเล่นกับปอยผมของเขาช้าๆ แววตาคู่หงส์ที่เคยพร่าเลือนด้วยกามารมณ

ข่าวคราวเรื่องที่เฉินกุ้ยเฟย กลายมาเป็นสตรีที่ฮ่องเต้ซ่งเทียนเฟยทรงโปรดปราน แวะเวียนไปค้างแรมที่ตำหนักไป่หลิงแทบทุกค่ำคืน ได้จุดเพลิงริษยาและความร้อนรุ่มให้แก่เหล่าสนมกำนัลทั่วทั้งวังหลัง บรรดาพระสนมต่างพากันวิ่งวุ่นส่งของกำนัลและพยายามหาทางประจบสอพลอขั้วอำนาจใหม่ บ้างก็จับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความอิจฉาตาร้อนทว่า ณ ตำหนักเฟิ่งหลัว องค์หญิงสามกลับทำเพียงนั่งเอนกายจิบชาชั้นเลิศอย่างสุนทรีย์ แววตาคู่หงส์นิ่งสงบ นางมิได้ส่งคนไปขัดขวาง หรือทำลายบรรยากาศอันชื่นมื่นที่ตำหนักไป่หลิงเลยแม้แต่น้อยในทางตรงกันข้าม ซ่งซือหนิงกลับเสด็จไปเข้าเฝ้า พระสนมเอกหลี่เวินอวี้ พระมารดาแท้ๆ ผู้กุมอำนาจบริหารวังหลังในยามนี้ เพื่อคอยชี้แนะกลยุทธ์ที่แยบคายภายในตำหนักชั้นใน ซ่งซือหนิงก้าวเข้าไปทรุดกายลงนั่งข้างพระมารดา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ล้ำลึก“เสด็จแม่ ยามนี้ตำหนักไป่หลิงกำลังรุ่งโรจน์ถึงขีดสุด เฉินกุ้ยเฟยใช้เกียรติภูมิของตระกูลแม่ทัพและท่วงท่าระบำดาบมาดึงรั้งพระทัยของเสด็จพ่อไว้ ลูกไม่อยากให้เสด็จแม่ต้องคิดมากหรือลงไปร่วมวงแก่งแย่งความโปรดปรานนั้นเลยเพคะ ปล่อยให้นา

ซ่งซือหนิงนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม นัยน์ตาคู่หงส์ฉายแววลึกล้ำขณะฟังรายงานล่าสุดจากไป๋เมิ่งเทา“กราบทูลองค์หญิง เป็นไปตามที่พระองค์ทรงคาดการณ์ไว้ทุกประการพ่ะย่ะค่ะ ทันทีที่เฉินกุ้ยเฟยรู้ข่าวเรื่องพระบรมราชโองการให้ท่านแม่ทัพใหญ่สือเข้าควบคุมกองทัพสกุลเฉิน นางก็บันดาลโทสะจนขาดสติ หน้ากากสตรีผู้เงียบขรึมและรักสันโดษของนางหลุดลอยไปไม่เหลือชิ้นดีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อได้รับฟังรายงาน ซ่งซือหนิงที่กำลังยกถ้วยชาขึ้นจิบก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะของนางหวานล้ำทว่าแฝงความหยิ่งผยองและเย้ยหยันอย่างปิดไม่มิด นางวางถ้วยชาลงพลางเอนหลังพิงหมอนอิงด้วยท่าทางที่แสนสำราญใจยิ่งนัก“หึ ในที่สุดสตรีที่แสร้งทำเป็นน้ำนิ่งไร้พิษสงเยี่ยงนาง ก็ทนเห็นรากฐานของตนเองพังทลายไม่ได้จนต้องเผยเขี้ยวเล็บออกมาเอง ช่างน่าพึงพอใจยิ่งนัก ชัยชนะที่ได้มาโดยไม่ต้องเปลืองแรงลงมือในวังหลังด้วยตนเองมันช่างหอมหวานเช่นนี้เอง”ประจวบเหมาะกับที่หลันเอ๋อร์ยกถาดของว่างและน้ำชาเข้ามาในห้องพอดี เมื่อเห็นผู้เป็นนายทรงหัวเราะร่าเริงอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก จึงเอ

บรรยากาศภายในวังหลังยามนี้ ตกอยู่ในความสงบนิ่งและราบเรียบ ทว่าภายใต้ความสงบนั้นกลับแฝงเร้นไปด้วยการจัดระเบียบขั้วอำนาจใหม่ที่เบ็ดเสร็จแม้กระทั่งฮองเฮา ผู้เคยสถิตอยู่เหนือสตรีทั้งปวง บัดนี้ได้เสียสติสัมปชัญญะไปจนสิ้น สติฟั่นเฟือนเพ้อคลั่งอยู่แต่ในตำหนักคุนหนิง ทว่าราชสำนักยังคงเลือกที่จะปิดข่าวลือนี้ไว้เป็นความลับ ยังมิได้มีการประกาศปลดจากตำแหน่งอย่างเป็นทางการ เพื่อรักษาเกียรติยศของราชวงศ์ส่วนเฉินกุ้ยเฟยที่เคยผยองก็เก็บเนื้อเก็บตัวเงียบ เพราะรู้แล้วว่าตอนนี้ใครก็มิอาจต้านอำนาจของหวงกุ้ยเฟย ที่มีองค์หญิงสามคอยผลักดันอยู่เบื้องหลังยามนี้ ฮ่องเต้ซ่งเทียนเฟยทรงหันมาโปรดปรานและให้เกียรติหวงกุ้ยเฟยแต่เพียงผู้เดียว พระองค์เสด็จเยือนตำหนักของนางบ่อยครั้งเพื่อหาความสงบพระทัย ส่งผลให้อำนาจการบริหารวังหลังทั้งหมดตกอยู่ในมือของสกุลหลี่และองค์หญิงสามอย่างสมบูรณ์บรรดาพระสนมกำนัลนางอื่นๆ ในวังหลังต่างพากันเจียมตัวเจียมตน ไม่มีผู้ใดกล้าโง่เขลาลุกขึ้นมาแก่งแย่งชิงความโปรดปรานอีกต่อไป และที่สำคัญ ไม่มีผู้ใดในวังหลวงแห่งนี้ที่กล้าคิดล่วงเกินหรือผิดใจกับองค์หญิงสาม ทุกย่