Semua Bab CARRYING THE BILLIONAIRE'S HEIR : His Forbidden Love: Bab 1 - Bab 10

‼️ WARNING: RATED18 ‼️ ‼️ MATURE CONTENT ‼️ Disclaimer: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the products of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. There are some words that may not be suitable for young readers. LUMANGITNGIT ang pintuan, hudyat na may pumasok sa loob ng kuwarto. Nakatalikod si Loyalty habang nakahiga, pilit pinipigil ang kanyang paghinga at mariing nakapikit ang mga mata. Bawat tunog ng hakbang ng paa papalapit ay parang lalong bumibilis ang tibok ng kanyang puso. Lalo tuloy siyang nagiging kabado habang naghihintay sa papalapit na lalaki sa kama. Ramdam niya ang paglundo ng kama sa gilid niya, kasabay ng marahas na pagbuntong hininga na pumuno sa katahimikan sa buong kuwarto. "Alam kong labag 'to sa kalooban mo. Pero dahil sa mga bagay na gusto mong makuha, mapipilitan ka. Pareho tayo lang tayo ng nararamdaman. Ako man ay hindi ko ito k

MASAYA si Loyalty nang umuwi sa bahay ng tiyahin niya. Nabugaran niya agad ang tiyahin na nakatayo sa pintuan. "Ano, Loyalty, may nakuha ka na bang trabaho? Aba, ilang buwan ka na rito sa bahay palamunin ka pa rin. Nakiusap ang Inay mo sa akin na rito ka tumira sa bahay ko. Pero hindi ko sinabi na isasahog kita sa pagkain namin. Ang mahal ng bilihin ngayon..." putak ni Tiya Belen kay Loyalty. Nakapameywang ito at nakataas ang isang kilay. "May trabaho na po ako, tiya. Huwag na po kayong mag-alala sa kakain ko dahil itong buwan tiyak na sasahod na ako." Nanlaki ang mga mata ni Tiya Belen at napangiti nang malawak. "Magkano ang sasahurin mo sa isang buwan, Loyalty? Mga dalawampung libong piso ba?" Mga tanong niya, hindi pa rin nawawala ang ngiti at nagniningning ang mata pagdating sa pera. "Hindi ko pa po alam. Pero malaki pong kompanya ang inapplayan ko..." sagot ni Loyalty. Nawala ang ngiti ni Belen. Napaismid ito. "Hmmp... Loyalty, tandaan mo ang bayad natin sa kuryente a

NAPATULALA si Loyalty. Magiging surrogate mother siya ang magdadala at magbubuntis ng sanggol para sa mag-asawang hindi kayang magkaroon ng sariling anak."Loyalty, I know na labag ito sa iyong kalooban. Pero desperado na ako. Don't worry about everything. Lahat ay ibibigay naming mag-asawa. Pumayag ka lang..." tila nakikiusap na sabi ni Felicity, ang babaeng kaharap niya. Nakita ni Loyalty ang luha sa mga mata nito, luha ng matinding pagnanais na magkaroon ng sariling pamilya.Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Kyle. Matangkad, matipuno, at may mukhang puno ng awtoridad. Agad na napahinto ang hininga ni Loyalty nang magtama ang kanilang mga mata. Hindi maipaliwanag ang kakaibang kaba at kuryenteng dumaloy sa kanyang buong katawan.Tinignan muna ni Leon ang kanyang asawa bago ibaling ang matalim na tingin kay Loyalty. Dahan-dahan siyang lumapit at tumayo sa tabi ni Felicity habang hindi inaalis ang paningin sa dalaga."Totoo ang sinabi ng aking asawa," mariing sabi ni Kyle. "Kail

NAG-AALANGAN si Lowella kung papayagan ang kanyang panganay na pagsabayin ang trabaho at pag-aaral nito sa kolehiyo. Wala na rin siyang maitutustos sa pag-aaral nito dahil mag-isa na lamang siyang kumakayod para sa kaniyang tatlong mga anak. Puro utang na rin siya kung kani-kanino. "Ayos na ba ang mga gamit mo, Loyalty?" tanong ni Lowella sa anak. "Opo, inay," sagot ni Loyalty habang isinasara ang zipper ng kaniyang malaking bag. "Anong oras ang luwas mo pa-Maynila? Kaya mo bang mag-isa ro'n, anak? Nag-aalala talaga ako..." Paluwas ng Maynila si Loyalty para mag-aral at magtrabaho na rin. Hindi na kaya ng kanyang inay na pag-aralin pa siya. Simula ng mamatay ang itay niya, tatlong buwan na ang nakakaraan ay ang bilis nagbago ang takbo ng buhay nila. Ang dating nakakain pa sila tatlong beses sa isang araw, ngayon ay halos dalawa na lang. Madalas pa na walang ulam sa hapag. Kailangan ng inay niya ng tutulong sa paghahanap buhay. Bata pa siya at kaya na niya. Isa pa, isang taon na l

NAPALINGA si Loyalty sa labas ng bintana, walong oras din ang naging biyahe nila mula Mabini papuntang Maynila. Nasa Maynila na raw sila sabi ng katabi niya. Namangha siya sa dami ng matataas at matatayog na gusali. Parang ito ang mga nakikita niya sa TV, sa mga commercials at sa news. Napaka-ignorante niya sa mga nakikita. Ito naman kasi ang unang beses na tumuntong ng Maynila.Susunduin siya sa terminal ng bus ng tiyahin, pinsan ng itay niya. Pansamantala ay manunuluyan siya sa bahay nito habang hindi pa siya nakakahanap ng boarding house na malapit sa state university na papasukan.Napahigpit ang hawak ni Loyalty sa kanyang maliit na bag habang unti-unting bumabagal ang takbo ng bus. Mas lalo niyang sinilip ang labas ng bintana. Ang mga sasakyan na dikit-dikit, mga taong nagmamadali, at mga ilaw na tila hindi nauubos kahit maliwanag pa ang araw.“Ito na, hija. Terminal na,” sabi ng konduktor.Napapitlag siya at agad na tumango. Dahan-dahan siyang tumayo, kinakabahan na hindi maipal