All Chapters of Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS: Chapter 91 - Chapter 99

ARIF FULGENCIO POV MIKYLA?” mahina kong tawag sa pangalan niya. Ngunit wala na akong nakuhang tugon. Nang silipin ko ang kanyang mukha, doon ko napagtanto na mahimbing na pala siyang natutulog. Ilang sandali ko siyang pinagmasdan at hindi ko namalayan na napapangiti na pala ako. Napaka-inosente niyang tingnan habang natutulog. Sa unang tingin, iisipin mong isa siyang babaeng hindi marunong lumaban sa mundo. Ngunit kabaligtaran ang ipinakita niya sa akin. Siya ang tipo ng babaeng hindi natatakot magsalita ng nasa isip niya. Hindi siya basta nagpapatinag, kahit pa alam niyang maaari akong magalit. “Mikyla...” mahina kong muling sambit. Hindi ko napigilan ang sarili kong iangat ang isang kamay at marahang haplusin ang kanyang pisngi. Dahan-dahang gumuhit ang aking mga daliri sa kanyang mukha bago ako napailing nang may bahagyang ngiti. “Mukhang napagod ka talaga. Sleep well.” Ilang segundo pa akong nanatiling nakatitig sa kanya. Tatlong buwan na kaming kasal. Sa loo

MIKYLA POV NAGISING ako na parang binagsakan ng napakabigat na bato ang buong katawan ko. Bawat galaw ko ay may kasamang kirot, habang ang ulo ko ay tila pinupukpok ng martilyo sa sobrang sakit. Nanunuyo rin ang aking lalamunan na para bang ilang araw na akong hindi nakainom ng kahit isang patak ng tubig. Dahan-dahan kong sinubukang idilat ang aking mga mata ngunit agad ko ring ipinikit ang mga iyon nang sumakit lalo ang ulo ko. "Umm... water... please..." halos pabulong kong usal. Hindi pa man tuluyang nawawala ang aking ulirat ay naramdaman ko ang isang malapad at mainit na palad na marahang dumampi sa aking noo. Maya-maya pa'y pinalitan iyon ng malamig na bimpo na maingat na ipinatong sa aking balat. "Mikyla..." mahina ngunit puno ng pag-aalalang tawag ang narinig ko. "Here... aalalayan kita para makainom ka." Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Agad kong nakita ang seryosong mukha ni Arif Fulgencio. Halata ang pagod sa kanyang mga mata. Gusot ang suot niy

MIKYLA POV MABUTI na lang talaga at bigla nalang naging masunurin itong si Arif. Pagkatapos niyang kunin ang pagkababae ko dahil sa galit niya, bumawi naman siya sa akin Sinigang na malalaking hipon plus, mamaya, may surprise daw siya sa akin. Nahuli na daw niya ang mga taong nasa likod ng pagpapadala ng mga malalaswa kong mga larawan Mabuti na din kung ganoon. Para naman malaman ko kung ano ba ang problema nila at kung bakit nila ito ginagawa. Bumabawi nga si Arif sa akin dahil habang kumakain ako, abala naman siya sa pagbabalat ng mga hipon. Nasa mood talaga siya na pagsilbihan ako hangang sa bigla na lang tumunog ang kanyang cellphone Ilang saglit akong napatitig kay Arif bago dumako ang paningin ko sa kanyang cellphone na nakapatong lamang sa ibabaw ng mesa At doon ko nakita na si Lolo Fernando pala ang tumatawag "Hindi mo ba sasagutin'" seryosong tanong ko sa kanya. "Mamaya na lang, pagkatapos mong kumain." seryosong sagot din naman niya sa akin. Kaagad din nam

MIKYLA POV Dahil sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko ng sandaling ito. Litong lito ako at the same time, natatakot ako sa mga consequences na mangyayari dulot ng mga larawan na iyun. Yes, nang dahil lang sa lintik na mga larawan na iyun, biglang nagbago ang lahat. Ilang buwan akong tinanggap ng pamilya nila. Ilang buwan akong pinaniwalaang isa na akong tunay na miyembro ng kanilang pamilya. Ngunit sa isang iglap...parang nabura ang lahat dahil lamang sa isang ‘pagtataksil’ daw na hindi ko naman ginawa. Malinis ang konsensya ko at sana lang talaga, maging bukas ang isip nila at pakingan nila ako. “Lo, bigyan niyo po ako ng time. Papatunayan ko sa lahat na hindi ako niluko ng asawa ko.” narinig kong wika ni Arif. Kay sarap sa pandinig na pinagtatangol niya ako. Pero, hangang saan at hangang kailan siya tatayo para sagipin ako? Lalo na kung ang matandang Fulgencio na ang nagdesisyon. Dahil ang sunod na binitiwa niya, ay tuluyang nagpayanig sa kakarampot na nati

MIKYLA POV "OPO, sige po, aalis po ako." mahinahong kong bigkas at akmang maglalakad na sana palabas ng mansion nang mabilis akong nahawakan ni Arif sa aking kamay "Mag-usap tayo! Isa pa, hindi ka pwedeng umalis ng basta-basta." seryoso niyang wika. "Arif! Hangang ngayun pa ba naman, pipigilan mo pa rin ang malditang iyan?' galit na sigaw ni Mrs. Femmy Fulgencio Grabe, kay bilis na- expired ang pgiging mabait na biyanan niya sa akin. Sabagay, noon pa man, alam ko naman na hindi siya mabuting tao eh Alam ko kung gaano kataas ang tayog ng lipad niya, matapobre at higit sa lahat, kaya lang naman siya pumayag na gawin akong substitute dahil umiiwas sila sa kahihiyan. At ngayun, ngayung wala na akong halaga sa kanila, gusto na nila akong sipain na para bang isang basura "Mikyla, sumama ka na sa amin sa bahay natin." narinig kong wika ni Mommy. May bahid ng luha ang kanyang mga mata habang nakatitig siya sa akin. Kaagad ko namang hinila ang kamay kong hawak pa rin ni Arif