All Chapters of The Contract: Beginning of His Obsession : Chapter 11 - Chapter 20

Nawala ako sa aking wisyo nang magsimulang gumalaw ang mga labi ni Carter. Ang isa niyang kamay ay gumapang sa likod ko upang alalayan ako para hindi ako tuluyang makahiga sa kama, samantalang ang isa naman ay gumapang sa mga hita ko.Lumalim ang halik sa akin ni Carter at ang taging nagawa ko ay hayaan siyang atakihin ang mga labi ko. Patuloy rin ang paghagod ng isa niyang kamay sa buong hita ko, na naging dahilan kung bakit umakyat ang init sa ulo ko.Mahina akong napadaing nang kagatin nito ang aking labi. Dahil sa pagkagat niya, naibuka ko ang aking bibig kaya malayang ipinasok ni Carter ang kanyang dila sa loob ng bibig Kim Mabilis niyang iginalaw ang kanyang dila na tila ba may kinakahalubilo ito sa loob. Nang magsawa ito sa pag-ikot ng dila niya, muli niyang binalikan at inatake ang mga labi ko. Halos ubusin niya ako kahit na ang labi at dila niya pa lang ang umaatake sa akin. “Fuck!” hinihingal na usal ni Carter nang tumigil siya sa paghalik sa akin. “Have we met before, Ade

Bitbit ang mabigat na pasanin sa aking dibdib, halos hindi ko na maramdaman ang bawat hakbang ng aking mga paa habang naglalakad sa mahabang koridor ng ospital. Ang suot kong long-sleeved polo na pagmamay-ari ni Carter ay tila isang permanenteng paalala sa naganap kagabi—isang markang nagsasabing ibinenta ko na ang sinapupunan ko.“Adelina,” salubong sa akin ni Auntie Lottie.Umupo kaming dalawa sa labas ng kwarto ni Eliana. Tahimik ang koridor kaya halos pabulong ang boses ni Auntie Lottie upang hindi makaabala.“Kumusta? Dumating kahapon dito si Kaito at ang pinsan niyang si Fatima. Binayaran nila ang bill ni Eliana, Adelina!” masayang balita sa akin ni Auntie Lottie, bakas ang labis na kaluwagan sa kaniyang mukha.Huminga ako nang malalim bago ko binalingan si Auntie Lottie. Ngumiti ako sa kanya kahit na matamlay ang kalalabasan ng ngiti ko. Kunot-noo naman akong tinignan ni Auntie dahil doon.“Ibinalik na ba ng mga magulang ni Kaito ang kompanya nila sa pamamahala niya?”“Auntie,

Maingay ang naging pagbiyahe namin papunta sa apartment dahil sa walang katapusan na kakadaldal ni Kaito. Pagkarating namin, bigla naman itong nanahimik na tila ba doon lang nag-sink-in sa kanya ang bigat ng sitwasyon.Agad akong kumuha ng malaking bag at nagsimulang mag-ayos ng mga damit na dadalhin ko sa bago kong tirahan. Si Kaito naman ay nakasandal sa hamba ng pinto ng kwarto ko, nakahalukipkip at mataman akong pinapanood. Wala siyang balak na tulungan ako, marahil ay bilang pagpapakita rin ng tahimik niyang pagprotesta sa desisyon ko.“Sigurado ka na ba talaga rito, Adelina?” basag ni Kaito sa katahimikan. Ang tono niya ay wala nang bakas ng biro. “I mean, pwede naman nating gawan ng paraan. Maghahanap ako ng maaari mong mapagkakakitaan. Hindi mo kailangang ibaba ang sarili mo sa pinsan ko at sa asawa niya.”Bumuntonghininga ako habang itinutupi ang isang lumang blusa. “Kaito, ilang beses ko ba itong sasabihin sa iyo? Kailangan ko ng mabilisang pera para kay Eliana. At saka, nan

Pagkatapos bitawan ni Carter ang mga nakapanlalamig na salitang iyon, iniwan niya akong nakatayo sa gitna ng sala at nagtungo siya sa kusina kung nasaan ang kanyang mga kaibigan. Samantalang ako, muling naupo sa sofa at doon lang tuluyang nanghina ang aking mga tuhod. Sumandal ako sa sofa at niyakap ang aking sarili. Ang malamig na boses ni Carter na may kalakip na pagbabanta ay talagang nanuot sa aking katawan, maging sa aking kalamnan. Iginala ko ang aking mga mata sa loob ng napakalaking condominium para kahit papaano ay maalis sa utak ko ang huling sinabi ni Carter. Napakalawak ng condominium na ito. Doble pa sa apartment na tinitirhan namin ni Auntie. Ngunit kahit gaano ito kalaki, para sa akin, isa itong marangyang kulungan.Dito ako titira habang ginagamit ni Carter ang katawan ko. Dito ako maglalagi habang binubuo sa sinapupunan ko ang bata na magiging tagapagmana ng pamilya nila. Hinawakan ko ang aking tiyan na patag pa rin hanggang ngayon. Kahit wala pang laman ito, t

Matapos ihatid ni Carter si Kaito sa sofa, naiwan akong nakatayo sa tabi ni Fatima na hanggang ngayon ay nakadapa pa rin sa malamig na sahig at mahinang dumadaing. Hindi ko kayang makita siyang ganoon. At kahit pa napakasakit ng mga sinabi niya sa akin kanina, tao pa rin siya. Dahan-dahan akong lumuhod sa tabi niya at hinawakan ang kanyang balikat. “Ma’am Fatima… okay lang po ba kayo? Tutulungan ko na po kayong makatayo.” “B-Bitawan mo ako…” pautos ngunit halatang walang lakas na sabi niya. Pilit niyang itinulak ang kamay ko pero dahil sa kalasingan, bumalik lang siya sa pagkaksadlak. Inakay ko ang kanyang braso at ipinatong sa aking balikat. Mabigat siya, lalo na’t wala siyang balanse, ngunit pinilit kong tumayo gamit ang buong lakas ko. Nang lumingon ako patungo sa sala, nakita kong nakatayo si Carter at nakakunot ang kanyang noo. Nakapamulsa siya habang seryosong nakatitig sa ginagawa ko. Hindi ko alam kung kanina pa ba niya ako pinagmamasdan o ngayon lang. “I told you to g