“What did you say?” galit at may pagbabantang usal ni Carter, ang kanyang boses ay tila kulog na nagbabadya ng bagyo.Ngunit hindi natinag si Kaito. Bagkus ay mas lalo pa nitong itinuwid ang kanyang pagkakaupo at sinalubong ang matalim na tingin ni Carter. “Narinig mo ako, Carter. Sabi ko, kukunin ko sa inyo si Adelina. Hindi siya laruan o gamit na pwede ninyong itapon at tratuhin na parang basura matapos ninyong pakinabangan.”Isang nakatatakot na ngisi ang gumuhit sa mga labi ni Carter, subalit walang kahit anong saya sa kanyang mga mata. Humakbang siya palapit sa counter—mabigat, mapanganib.“You must be losing your mind, Kaito,” mariing sabi ni Carter habang nakatitig kay Kaito. “Adelina is mine. And you cannot take her away from me.”Kumalabog ang puso ko sa sinabi ni Carter. Ganito ba niya kagustong makabuo ng tagapagmana? Ganito ba siya kadisperadong makuha ang kanyang mana?“You’re the one who is losing your mind here, Carter,” sagot ni Kaito. Matigas ang boses at walang baka
Read more