All Chapters of MY TINY MATCHMAKERS: Chapter 21 - Chapter 30

Twin Bea's POV It was already late afternoon. Halos lahat ng tao sa loob ng gusali ay abalang-abala. May mga naglalakad habang may kausap sa cellphone, may mga taong may dalang mga folder at humahangos, may mga lalaking naka-suit na seryoso ang mga mukha habang nagmamadaling pumasok sa iba't ibang opisina. At dahil lahat sila ay abala, walang ni isa ang nakapansin sa aming dalawa ni Brix. Nakapasok na kami sa loob ng kumpanya, at hindi namin napigilang humanga. Mas maganda pa pala ito sa loob. Napanganga ako habang umiikot ang tingin sa paligid. Makintab ang sahig, napakataas ng kisame. May malaking LED Screen sa gitna at kung saan-saan nakalagay ang mga mamahaling dekorasyon. Parang hotel. Hindi, mas maganda pa sa hotel. Parang iyong mga building na napuntahan namin ni Mommy noong nasa Singapore kami. Napalingon ako kay Brix, nakanganga rin siya. Mukhang pareho kami ng iniisip. "Rich people are really rich," bulong ko. Tumango siya. "Very rich." Agad kaming nagtungo sa eleva

WINONA'S POV Abala pa rin ako sa paghahanda para sa Investor Summit. Sa conference room, sunod-sunod ang updates na dumarating. May changes sa guest accommodations. May adjustments sa security deployment. May revisions sa event flow at bilang overall coordinator ng buong summit, halos wala na akong oras para huminga. "Ms. Sanchez, the VIP transportation schedule has been finalized." sabi ni Ron. "Send me a copy." "Yes, ma'am." Muli akong tumingin sa tablet ko. Tatlong linggo na lang. Tatlong linggo bago ang pinakamahalagang event ng Villarreal Holdings ngayong taon. At sa totoo lang, pakiramdam ko ay kulang pa rin ang oras. Biglang nag-vibrate ang cellphone ko. Nakita ko ang pangalan ng daycare school ng kambal. Agad akong napakunot-noo. Bihira silang tumawag habang nasa trabaho ako. May kung anong masamang kutob agad na namuo sa dibdib ko. "Hello?" "Ms. Sanchez?" Tila kinakabahan ang boses ng teacher at doon pa lang ay nanlamig na ako. "Yes, this is Winona." sabi

WINONA'S POV Nakatitig lang ako sa cellphone ko. Parang umaasa akong kusang mawawala ang pangalan sa screen. Pero hindi. Nanatili roon ang pangalan ng boss ko. Napapikit ako. Patay, talagang patay na ako. Mabilis kong sinagot ang tawag. "Sir?" "Come to my office." Diretso niyang sabi, walang paliwanag, walang emosyon at wala ng paligoy-ligoy. At bago pa ako makapagsalita, pinatay na niya ang tawag. Napatitig ako sa cellphone. Hindi ko alam kung ano ang mas nakakakaba. Ang katotohanang pinapatawag niya ako. O ang katotohanang mukhang hindi siya umattend sa meeting. Dahil kung may isang bagay akong natutunan tungkol kay Rafael Villarreal sa maikling panahon ko rito sa Villarreal Holdings, iyon ay ang pagiging seryoso niya sa trabaho. Hindi siya lumiliban sa meeting. Hindi siya nagpapaliban ng schedule at hindi siya nagsasayang ng oras. Kaya kung pinili niyang ipagpaliban ang isang executive meeting para lang kausapin ako, ibig sabihin ay seryoso ang sitwasyon. At l

RAFAEL'S POV Isang linggo na ang lumipas mula noong insidenteng iyon. Pitong araw mula nang may dalawang batang bigla na lamang sumulpot sa opisina ko. At sa buong buhay ko, noong lang may tumawag sa akin ng Daddy. Napabuntong-hininga ako habang nakatanaw sa malawak na hardin ng Villarreal Mansion. Tahimik ang paligid. Tanging huni lamang ng mga ibon at mahinang pag-ihip ng hangin ang maririnig. Ngunit sa kabila noon, hindi matahimik ang isip ko. Hindi ko alam kung bakit. Hindi naman iyon dapat maging mahalagang bagay. Dalawang bata lamang sila. Mga batang may malilikot na imahinasyon at malinaw naman ang paliwanag ni Winona Sanchez, ngunit sa tuwing naaalala ko ang araw na iyon, bumabalik sa isip ko ang kanilang mga mukha. Ang kanilang mga ngiti. Ang kanilang malalaking mata. At ang kakaibang pamilyar na pakiramdam na hindi ko maipaliwanag, parang nakita ko na sila noon, parang may bahagi ng isip ko na pilit silang kinikilala, ngunit hindi ko alam kung bakit. At higit sa laha

WINONA'S POV Dumating ako sa hotel nang mas maaga kaysa sa itinakdang oras. Isa iyong five-star luxury hotel sa gitna ng business district. Mula sa lobby pa lamang ay makikita na ang karangyaan nito. Makikintab na marmol ang sahig. Malalaking crystal chandeliers ang nakasabit sa matataas na kisame. At bawat sulok ay may mamahaling floral arrangements na nagbibigay ng elegante at propesyonal na dating sa buong lugar. Ngunit wala akong oras para hangaan iyon. Abala ako sa pagtiyak na maayos ang lahat. Mula sa seating arrangements hanggang sa presentation equipment. Pati ang dinner courses at wine pairings ay personal kong chineck. Bilang Event Manager ng Investor Summit, ayokong may kahit isang detalye na pumalpak. Nasa kitchen pa ako nang tumunog ang cellphone ko. Napatingin ako sa screen, nakita ko ang pangalan ng rumihistro, si Rafael Villarreal. Agad kong sinagot ang tawag. "Sir?" "Where are you?" Diretso niyang tanong. Nilingon ko ang head chef na kasalukuyang nagbibi