All Chapters of MY TINY MATCHMAKERS: Chapter 61 - Chapter 69

WINONA'S POV "Get your hands off them." Lahat kami ay natigilan. Sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng boses. At doon, nakita ko si Rafael. Nakatayo siya ilang metro ang layo, suot pa rin ang charcoal suit na tila minadali lamang niyang isuot matapos ang meeting. Malamig ang ekspresyon ng mukha niya, ngunit ang matalim niyang tingin ay sapat na upang magpabigat sa buong paligid. He looked angry. No. He looked furious. Hindi siya sumigaw. Hindi rin siya nagmura pero ang presensya pa lang niya ay sapat nang magbigay ng babala na hindi magandang ideya ang subukan siyang kalabanin. Mabagal siyang naglakad palapit sa amin. Tahimik at kontrolado ngunit bawat hakbang niya ay tila may dalang mabigat na tensyon. Parang anumang oras, may sasabog. Marahil iyon din ang naramdaman ni Jonathan. Dahil bago pa man tuluyang makalapit si Rafael, agad nitong binitawan ang mga kamay ng kambal. Pagkawala nila sa pagkakahawak nito, mabilis na tumakbo sina Bea at Brix papunta ka

WINONA'S POV Hindi ko inaasahan na ganoon kabilis kumalat ang tsismis. Kahapon lang, tahimik pa ang lahat. Ngayon? Parang buong kumpanya na ang may sariling bersyon ng kwento. Pagkababa ko pa lang sa lobby ng Villarreal Holdings, ramdam ko na ang mga matang palihim na sumusulyap sa akin. May mga empleyadong agad na nagbulungan. May ilan namang biglang tumahimik nang mapadaan ako. Pinilit kong huwag pansinin ang mga iyon. Hindi ako narito para makinig sa tsismis. Narito ako para magtrabaho. Huminga ako nang malalim bago pumasok sa elevator. "Good morning, Ms. Sanchez." "Good morning." Ngumiti ako nang magalang ngunit kahit sa loob ng elevator, ramdam kong may mga matang nakatingin sa akin. Hindi ko na lang pinansin. Paulit-ulit kong sinabi sa sarili ko na matatapos din ito, ngunit nagkamali ako. Pagpasok ko sa marketing department, agad akong sinalubong ng katahimikan. Ilang segundo lang iyon. Pagkatapos, unti-unting bumalik ang mahihinang bulungan. "Siya iyon." "Si

WINONA'S POV Tahimik akong bumalik sa opisina matapos ang naging pag-uusap namin ni Sir Rafael. Hindi pa rin maalis sa isip ko ang mga sinabi niya. Hindi niya ako hinayaang umiwas. Hindi rin niya hinayaang mag-adjust kami dahil lang sa walang basehang tsismis. "We did nothing wrong, Ms. Sanchez." Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mga huling sinabi niyang iyon. Pagpasok ko sa opisina ay agad na napatingin sa akin sina Ana at Ron. Halata ang pag-aalala sa mga mukha nila. "Ma'am Winona..." mahina nilang bati. Napangiti ako nang pilit. "Bakit? Mukha ba akong napagalitan?" Umiling agad si Ana. "Hindi naman. Kinakabahan lang kami. Nabalitaan naming pinatawag kayo ni President." "Tungkol ba sa issue?" tanong naman ni Ron. Tumango ako bago ako naupo sa swivel chair. "Oo." Tahimik silang naghintay na magsalita ako. Kaya ikinuwento ko sa kanila ang naging usapan namin ni Sir Rafael. Kung paano niya sinabing hindi niya ititigil ang pagpapasundo sa kambal. Kung paano n

WINONA'S POV Tahimik akong naglakad papunta sa presidential office upang sunduin ang kambal. Halos alas-singko na ng hapon. Sa bawat hakbang ko ay paulit-ulit kong pinapaalalahanan ang sarili. Kailangan kong maging propesyonal. Wala nang sobra doon, wala nang ibang kahulugan. Pagdating ko sa tapat ng opisina, bahagya kong itinulak ang nakabukas na pinto. Napahinto ako. Tahimik ang buong silid. Nakatulog na pala sina Bea at Brix sa mahabang couch ngunit hindi ang kambal ang unang nakakuha ng atensyon ko kundi si Rafael. Nakatayo siya sa harap ng mga bata, hawak ang isang kulay abong kumot. Maingat niya iyong ikinumot sa kambal, saka dahan-dahang inayos ang unan sa ilalim ng ulo ni Bea. Napakasimple ng ginagawa niya pero ang paraan ng pagtingin niya sa kambal, punong-puno ng lambing. May kung anong init sa mga mata niyang bihira kong makita. Hindi iyon ang malamig at seryosong Presidente ng Villarreal Holdings. Tila isa lang siyang lalaking tahimik na nag-aalaga sa dalawang ba

WINONA'S POV Hindi pa man ako tuluyang nakakabalik sa sarili matapos ang meeting namin ni Rafael ay agad kong binuksan ang folder na ibinigay niya. Makapal iyon, halos limampung pahina. At bawat pahina ay puno ng detalye. Naroon ang venue concepts, guest list, sponsors, fundraising program, media coverage at ang pinakaimportante ay ang Villarreal Hope Foundation. Tahimik akong napangiti. Hindi ko akalaing ang Villarreal Holdings ay matagal na palang naghahanda para sa proyektong ito. May scholarships, medical missions, community learning centers at feeding programs. Hindi ito simpleng charity event. Ito ang magiging mukha ng kumpanya sa mga susunod na taon at ako ang piniling mamuno rito. Napahawak ako sa folder. Hindi ko dapat sayangin ang tiwalang ibinigay ni Rafael. Kinabukasan, alas-nuwebe pa lamang ng umaga ay nasa conference room na ako. Unti-unti nang dumarating ang mga department heads mula sa Marketing, Finance, Public Relations, Legal at Corporate Communications. Lahat