All Chapters of พ่ายรัก ทัณฑ์หัวใจ: Chapter 41 - Chapter 50

ความหวังยังไม่หมดคนร้างเมียและคิดสร้างครอบครัวใหม่เอ่ยน้ำเสียงจริงจัง แม้ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนี้เกิดขึ้นตอนไหน แต่แค่ได้ยินข่าวว่าสงวนฆ่าตัวตาย ซึ่งคิดว่าคงเกิดจากการกระทำส่วนหนึ่งของตนเอง แต่นั้นไม่ใช่จุดประสงค์ที่เขาอยากเห็น สิ่งที่ทำได้คือทดแทนความผิดพลาด...“บ้าจริง” หลังจากที่วิ่งออกมาด้านนอก มนัสก็ไม่เห็นปนัดดาแล้ว เขาจึงเดินงุ่นง่านไปมาอยู่ด้านหน้า และเป็นจังหวะพอดีเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นพนักงานชายที่ยืนอยู่ด้านหน้า เท้าหนาจึงไม่รอช้า“น้องๆ ถามอะไรหน่อยสิ...เห็นผู้หญิงสูงๆ บางๆ ใส่เสื้อสีครีมแขนสั้น กางเกงขายาวสีดำวิ่งผ่านมาทางนี้บ้างมั้ย?”“ใช่ผู้หญิงคนสวยๆ ผมยาวๆ ดูเหมือนเธอจะร้องไห้ด้วย...”“อืมๆ ใช่ๆ เธอวิ่งผ่านทางนี้ใช้มั้ย” มนัสถามน้ำเสียงรัวด้วยความดีใจและอยากรู้คำตอบเพื่อยืนยัน“เธอให้ผมเรียกแท็กซี่ให้เมื่อกี้เองครับ”“แล้วได้ยินหรือเปล่า ว่าเธอให้แท็กซี่คันนั้นไปส่งที่ไหน”“ไม่ครับ ผมแค่โบกแท็กซี่ให้ แล้วเธอก็วิ่งขึ้นรถทันทีพร้อมให้ทิปผม”“อืม ขอบใจ...” แม้จะไม่ได้ข้อมูลอะไรมาก แต่เขาคิดว่าเป็นการดีที่ได้รู้ว่าครั้งล่าสุดที่มีคนเห็นหล่อน หล่อนกำลังร้องไห้ “ เอานี้ทิป

ไม่ไยดีมนัสกลับเข้าห้องตัวเองเพื่อทำธุระส่วนตัว และวกกลับมาดูปนัดดาอีกครั้ง พร้อมหยิบเสื้อผ้าตนเองให้อีกคนได้ผลัดเปลี่ยน หากในใจภาวนาให้หล่อนหลับ เพื่อไม่ให้เป็นภาระทางใจเขาเขาค่อยๆ ดันประตูเข้าไป ไฟในห้องยังสว่างดังเดิม และได้ยินเสียงกุกกักอยู่อีกด้าน ตาคมเข้มเพ่งมองและปิดประตูห้อง รีบสแกนสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหว หล่อนกำลังอยู่ในห้องน้ำ ที่สำคัญประตูห้องแย้มอ้า เหมือนคนด้านในไม่ใส่ใจปิดมัน!เหอะ แค่รู้ว่าหล่อนอยู่ที่ใด สภาพยังไง ความร้อนรุ่มที่ได้ปลดปล่อยไปเมื่อครู่ในห้องส่วนตัวกลับมาเล่นงานเขาอีกแล้วบ้าฉิบ! เขาสบถ เมื่อเห็นเสื้อผ้าอาภรณ์ทุกชิ้นถูกวางทิ้งไว้อย่างไม่ไยดี โดยไม่ต้องนึกสภาพคนในห้องน้ำแม้อยากพาตัวเองออกไปจากห้องแต่ใจเจ้ากรรมกลับทำสิ่งสวนทาง เมื่อเท้าทำตามคำสั่งใจ ก้มลงหยิบเสื้อผ้าราคาแพงขึ้นมาทีละชิ้นๆ ครั้นออกอาการใจเต้นตึกตักเมื่อสัมผัสกับอาภรณ์ชิ้นน้อย ทั้งที่ใช่ว่าไม่เคยสัมผัสหรือพบเห็นแบบใกล้ชิดอย่างนี้ เก็บจนครบแล้วเดินกลับไปวางไว้บนปลายเตียง และเป็นจังหวะเดียวกับเสียงแหลมดังมาจากภายในห้องโป๊ก! “โอ๊ย!...” แล้วเสียงของหนักหล่นกระทบพื้นตามมา ไวเท่าความคิด เขามุ่งต

นักสำรวจหนุ่มโดยฝ่ามือที่ไม่เคยผ่านงานหนัก ข้างหนึ่งเปลี่ยนหน้าที่ลูบไล้เคล้าคลึงเนินอวบอูมสวยเด่น กลายเป็นนักสำรวจเฉพาะที่ ซอกซอนกลีบกุหลาบงามที่ฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานและฝังลึกแน่น แน่นเหลือเกิน...เขากู่ร้องอยู่ในใจ จดจ่อด้วยความกระสันทรวง ปนัดดาเสียวซ่านไม่ต่างจากนักสำรวจหนุ่ม“ผะ ผม ไม่ไหวแล้วนะ...” เสียงทุ้มกระซิบ ใบหน้าแดงเรื่อส่ายไปมาเธอไม่อาจตอบอะไรได้ เมื่อปลายนิ้วแข็งเคลื่อนไหวพร้อมๆ กับคำกล่าวนั่น จากที่ขยับเนิบช้าและเร็วขึ้น จนสมองของเธอขาวโพลน รู้สึกลอยคว้างบนอากาศแล้วดิ่งลงต่ำ ช่องท้องปั่นป่วนอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เขาทำให้เธอทรมาน...เสียงครางจากลำคอดังสลับเสียงหอบหายใจ ได้ยินถนัด ความโหยหาระคนทรมาน เขาต้องการปลดปล่อย คิดเช่นนั้น ก็ช้อนสะโพกกลมกลึงขึ้น ร่างบางสะดุ้งน้อยๆ เมื่อมีบางอย่างแทรกเข้าใจกลางกายสาว“อ่ะ!” เธอเกร็งร่าง หากแต่ไม่ได้ดิ้นหนีมนัสสูดลมเข้าปากช้าๆ เพื่อดึงความกล้าเข้ามาแทนที่ความทรมาน เมื่อรู้สึกว่ามีปราการด่านบางๆ ขวางทางรักเขาอยู่ รวบรัดแน่นจนเขารู้สึกทรมาน แต่เป็นความทรมานที่เขาอยากไปให้ถึงปลายทาง เพื่อพานพบกับความหอมหวานรัญจวนใจ“ขอโทษ...ทนหน่อ

ปั่นป่วนมือเรียวงามง้างขึ้น ปนัดดาจ้องฝ่ามือบนอากาศสีหน้าแน่วแน่ หากแต่ท้องไส้เริ่มปั่นป่วน ไม่มีสักครั้งชีวิตนี้ที่จะต้องมายื้อแย่งผู้ชาย...มนัสที่ยังตกตะลึงรีบถลาตามอีกครั้งเมื่อสติกลับมา หากแต่ช้าไป เสียงเนื้อกระทบเนื้อบาดลึกเข้าไปในหัวใจเขาอย่างจัง หากคงเทียบไม่ติดกับใบหน้านวลเนียนที่หน้าหันไปตามแรงฟาด“กรี๊ดดดดดด แก แกตบหน้าฉัน อ๊ายๆๆๆ ฮือๆ ไม่ยอมๆ”ตากลมโตของมนัสเบิกกว้าง ผิดคาด! เมื่อเสียงกรีดร้องโหยหวนเป็นของอีกคนที่พลาดท่าโดนตบเสียเอง เขาได้แต่หยุดชะงัก กลืนน้ำลายลงคอ มองใบหน้าแดงปื้นให้เห็นสลับกับหญิงสาวอีกคนที่ยืนเชิดหน้าคอตั้งอย่างไม่เกรงกลัว จนแอบทึ่งในตัวของปนัดดาไม่น้อย“ช่วยไม่ได้ คุณเล่นมาหาเรื่องฉันก่อน” ปนัดดาตอบเสียงเรียบ ไม่ได้แสดงความตื่นกลัวแต่อย่างใด ส่วนมนัสบอกไม่ได้ว่าตอนนี้เขารู้สึกอย่างไร รู้สึกโล่งหรือรู้สึกสงสารคนก่อเรื่องดี“ฝากไว้ก่อนเถอะ” สาวผมทองกล่าวอาฆาต และเมื่อคิดว่าไม่มีใครที่เธอจะพึ่งพาได้ จึงหยุดโวยวายและล่าถอย โดยเก็บความเคียดแค้นไว้มนัสรู้สึกโล่ง เมื่อเสียงย่ำเท้าหนักๆ หายไปแล้ว และเมื่อเหลือกันแค่สองคนในห้อง เขากลับไม่กล้าเอ่ยอะไร “เอ่อ ผ

จุดหมายปลายทางร่างบางบิดเกลียวด้วยความเสียวซ่าน เกือบทนไม่ไหว มือเรียวกุมที่นอนและบิดไปมาจนเกิดรอยยับย่น เสมือนต้องการผ่อนคลายความเสียวซ่านที่ส่งผ่านเข้ามา ให้หายจางลงไปแม้ไม่ทั้งหมด ชายหนุ่มก้มต่ำ ยื่นจมูกโด่งซุกหาความหอมจากลำคอคนใต้ร่างจนเต็มปอด นิ้วมือเปลี่ยนขยับกรีดกรายขึ้นมาบนหน้าท้องแบนราบ ลากไปทางด้านหลัง ลูบเวียนวนไปมาและเคลื่อนสัมผัสกลับขึ้นมาด้านหน้า สำรวจร่างกายของหล่อนอีกครั้ง อกอวบอิ่มสล้างถูกมือหนาเคล้นคลึงกุมขยำอย่างกระหาย ก่อนจะกดบีบปลายถันด้วยสองนิ้วเบาๆ อย่างหยอกเอิน จนมันแข็งชันเป็นตุ่มไตขึ้นอีกครั้ง แล้วก้มมาดูดกลืนเข้าเต็มอุ้งปาก นัยน์ตาพร่าพราว มองสาวใต้ร่าง ด้วยไฟระคะที่โหมเข้ามาเป็นระลอกๆ เหมือนเกลียวคลื่นที่เขาหาฝั่ง รุนแรงและเบาตามจังหวะ วิวัฒน์จับข้อเท้าบางพาดไว้บนบ่า สายตาจับจ้องเล็งช่องทางคับแคบที่เปียกชุ่ม ก่อนจะกระแทกกายแกร่งที่ชูชันหายเข้าไปทีเดียวจนมิด เบลล่าสะดุ้ง หากแต่เสียวซาบซ่านในทรวงและเริ่มขยับขับทำนองเข้าออกเป็นจังหวะ เนิบๆ ช้าๆ และวนวงกลมสลับกันไป ริมฝีปากบางครางกระเส่าส่ายหน้าไปมา ในบทพิศวาสที่