Alle Kapitel von ป่าหัวใจไฟกามเทพ: Kapitel 71 – Kapitel 80

เมื่อเจอคนที่รักจริง ใช่จริงๆ อารมณ์ใคร่อันเป็นอารมณ์พื้นฐานเพื่อขยายเผ่าพันธุ์ ในใจเขา จะมีไว้มอบให้ผู้หญิงที่เขารักเท่านั้นหลายครั้งที่เขาโมโหอัญญดา บางครั้งนึกชังที่หล่อนใจร้ายได้แม้แต่กับสายเลือดตัวเอง เขาเคยชอบหล่อน หลงความสวย หลงเสน่ห์ในกิริยาวาจาอ่อนหวานเอาใจ ที่หล่อนทำได้ไม่มีที่ติ หากตั้งใจจะหว่านเสน่ห์กับผู้ชายสักคนแต่นั่นไม่ใช่รักที่เคยคิดว่ารักอาจเป็นเพราะเขามีความรู้สึกบางอย่าง แตกต่างออกไปจากที่เคยรู้สึกกับหญิงคนอื่น ที่แวะเวียนผ่านเข้ามาในชีวิตเขา เป็นความรู้สึกคล้ายจะเอ็นดู มีความเอื้ออาทรให้ มีความสุขที่ได้เป็นเป็นตัวของตัวเองเมื่ออยู่กับหล่อนกระทั่งเขาได้เจอน้องสาวของหล่อนอนิลทิตาคือรักแท้ รักเดียวของเขาเมื่อเจอกัน สภาพของหล่อนไม่ได้สวยงาม แต่ทันทีเขาสบตาดำโต ความรู้สึกเหมือนคนกระโดดจากที่สูงสักพันฟุตโดยไม่มีร่มชูชีพ ก็เกิดขึ้นในทันทีทันใดเทียบกับครั้งแรกที่เขาได้รู้จักพี่สาวของหล่อน ความรู้สึกเต็มไปด้วยความชื่นชม เขาเห็นหล่อนสวยไม่มีที่ติ ท่วงท่าสง่างาม เข้าสังคมเก่ง มีเสน่ห์ทางเพศที่คอยดึงผู้ชายเข้าหาแม้เพื่อนผู้หญิงของหล่อนก็ชอบหล่อน คุณสมบัติเหล่านี้มองผิ

เห็นภรรยายืนนิ่ง มองไปรอบๆ แล้วหันกลับไปมองบ้านพักที่ตากอากาศ สถานที่ใช้ในการฮันนีมูน ชายหนุ่มก็รู้ว่าหล่อนเกิดความอาลัยสถานที่ให้แต่ความสุขตลอดห้าวันที่ผ่านมาเขาเดินเข้าหา ดึงร่างอรชรมากอด เบี่ยงหน้าลงจุมพิตผมนุ่มก่อนเกยคางบนศีรษะที่อยู่ระดับใต้คางเขาพอดี“จะอยู่ต่ออีกสักวันสองวันก็ได้นะ” เขาบอกเสียงอ่อนโยนเอาใจศีรษะเล็กขยับห่างเพื่อมองเขาขณะพูด แต่ร่างอ้อนแอ้นอยู่ภายใต้พันธนาการแขนล่ำสัน“อย่าเลย วันหน้าเราค่อยมากันใหม่ก็ได้นี่คะ”ตาคมสีน้ำตาลจัดอ่อนเชื่อลงเช่นทุกครั้งที่มองหน้าอันแสนรัก“รู้ใช่ไหมจ๊ะว่าพี่มีความสุขแค่ไหน”“รู้ค่ะ”“และรักอินแค่ไหน”“แค่ไหนคะ”“แค่ไม่มีอะไรมาพรากความรักของพี่ไปจากอินได้ อินคือทุกสิ่ง คือหัวใจ คือความสุข คือสิ่งล้ำค่าในชีวิตพี่ ไม่ว่าพี่จะอยู่ที่ไหน ทำอะไร อินจะอยู่ในหัวใจพี่เสมอ”แขนเรียวรัดร่างแกร่งแน่นเข้าอยู่อึดใจขณะซบศีรษะลงกับแผ่นอกกว้างใต้สปอร์ตโปโลสีเหลืองนวล“อินจะทำทุกวิถีทางเพื่อถนอมความรักของเราไว้ อินรักพี่ณัทนะคะ รักมากกกจนบางครั้งอินนึกกลัว ถ้าไม่มีพี่ณัทอินจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง”ตากลมสวยเหมือนเม็ดนิลเจียระไนเมื่อเหลือบขึ้นสบตา

“ตื่นสิ...คะ...ลุกขึ้น...มา...สิคะ”แรงอัดอั้นจากความทุกข์โศกนับแต่รับรู้อาการสามีตกอยู่ในภาวะโคม่า จากความเจ็บปวดที่พยายามเข้มแข็ง เพื่อจะยืนหยัดอยู่ให้ได้อย่างมั่นคงแทนคนที่ลงไปนอนไม่ยอมตื่น ถูกระบายออกมาในรูปน้ำตา และเสียงสะอื้นไห้มือบางวางบนร่างไม่ไหวติงกำทุบลงไปบนอกกว้างครั้งแล้วครั้งอีก“อย่าทำอย่าง...นี้กับ...อินอย่าทำ...อย่างนี้!”เสียงพูดปนสะอื้นขาดเป็นห้วง มือน้อยที่กำเป็นหมัดหลวมทุบลงบนอกแข็งเริ่มโรยแรงไปกับเสียงสะอื้น“ไม่มี...พี่ณัทแล้วอินจะ...อยู่ยังไง... ลูก...ของเรา....ล่ะพี่ณัทไม่อยาก... เห็นหน้าแกหรือยังไง... พี่ณัทขา...ถ้ารักเมียก็...สู้สิคะ สู้....กับอะไรก็ตามที่...ทำให้พี่ณัท...กลับมาหาอิน...ไม่ได้...กลับมาหาอิน!” ตุบ! หมัดน้อยๆ มีแรงประเคนลงบนแผ่นอกกว้างเพิ่มขึ้นจากความคับแค้น“ลุกขึ้นมาสิคะ...ลุก” ตุบ! “คนใจร้าย! ทำไม... ต้องจากอินกับลูก...ไปแบบนี้...ด้วย” ตุบ ตุบ! หมัดเล็กรัวติดกัน“พี่ได้ยินเสียงเธอทุกคำยอดรัก” ณัทธรพยายามจะบอกคนที่ซบหน้าร้องไห้ข้างตัว “พี่ไม่ได้จากไปไหน ยังอยู่ตรงนี้ แต่พี่ไม่แรงแม้จะเปิดปากบอกให้รู้ว่าพี่รู้ว่าเรากำลังจะมีลูกและพี่ก็ดีใจย

“ก็หื่นกับเมียคนเดียวนี้แหละ กับผู้หญิงอื่นพี่ก็บ่มิไก๊” เขาว่าแล้วก็แกล้งขบติ่งหูนุ่มอย่างรู้ว่าเป็นอีกหนึ่งจุดสำคัญที่เร้าอารมณ์ภรรยาให้โลดขึ้นได้เขาอาจจะยังไม่ปล่อยถ้าไม่เสียงกระแอมจากทางด้านหลัง ตามด้วยเสียงราบเรียบแฝงแววขบขันของแม่สงิม“เข้ามาทำรุ่มร่ามอะไรในนี้คะ ออกไปได้แล้ว ถ้าเย็นนี้ต้องเลื่อนเวลาตั้งโต๊ะอาหารค่ำ หงิมจะป่าวประกาศให้รู้กันทั่วว่าเป็นเพราะคุณณัทเข้ามากวนคุณผู้หญิงจนทำกับข้าวกับปลาไม่ได้”นับแต่เขาอยู่ในอาการโคม่า ที่มณฑาธารก็มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือ การวางระบบบริหารงาน มีตำแหน่งที่จัดตั้งขึ้นชัดเจน มณฑาธารมีผู้จัดการไร่ที่จะรับผิดชอบต่อจากเจ้าของไร่ มีฝ่ายธุรการ ฝ่ายบัญชี ที่อนิลทิตาจัดตั้งขึ้นใหม่พร้อมรับสมัครผู้ที่จะมาทำหน้าที่ ภายในระยะเวลาที่ต้องดูแลทุกอย่างแทนสามี หล่อนทำให้ไร่มณฑาธารเป็นบริษัทจำกัด มีรูปแบบบริหารและดำเนินงานที่เป็นระบบระเบียบ เพื่อความสะดวกในการขยายงานในภายภาคหน้า เพิ่มความเชื่อถือให้กับคู่ค้าที่จะมาติดต่อด้วยหลังจากเจ้าของไร่ออกจากโคม่า คืนสภาพแข็งแรงตามเดิม ก็มีกฎที่คุณผู้หญิงภรรยาเจ้าของไร่ตั้งขึ้นมาใหม่อีกหนึ่งข้อ ทุ

“แผลก็หายดีตั้งนาน ใจคออินจะแกล้งผัวให้หิวโซไปอีกนานแค่ไหนกันจ๊ะ”“หิวโซอะไรกันคะ” ถามเสียงเบาไม่มองหน้าอกใจสาววาบหวาม หวาดนิดๆ กลัวหน่อยๆ ที่ต้องเริ่มความสัมพันธ์บนเตียงกับสามีอีกครั้ง หลังจากว่างเว้นไปเกือบสองเดือนเต็มๆจริงอยู่ว่าเคยช่วยให้สามีได้ปลดปล่อยความครัดเครียด และเขาก็ช่วยทำให้หล่อนมีความสุข แต่ก็ห่างไกลกับคำว่าร่วมรักที่เคยปฏิบัติต่อกันก่อนหน้านั้น“หิวสิ ถึงได้กินที่อินให้ทานเพราะกลัวพี่จะลงแดงตายจริงๆ เทียบกับที่เคยได้กินเต็มอิ่มก็แค่เศษเสี้ยว อินจ๋า คืนนี้ขอพี่เถอะคนดี ถึงอินจะว่าพี่หื่นก็ยอมละ”อนิลทิตาหัวเราะคิก แตะมือเข้ากับกรอบใบหน้าที่ชะโงกเงื้อมเหนือใบหน้า พูดล้อๆ“ก็พี่ณัทหื่นจริงๆ นี่คะ”“ผัวอยากรักเมียไม่มีใครเขาว่าหื่นหรอก ตกลงนะ ขอพี่ให้พี่ได้รักอินคืนนี้เลย”“ค่ะ แต่ว่า...”ณัทธรเห็นความลังเล เกือบจะเป็นกังวลในดวงตางาม ก็เข้าใจเขาพอจะรู้ว่าผู้หญิงที่เพิ่งผ่านการคลอดบุตรแทบทุกคน มักมีความกังวล ถึงขั้นหวั่นวิตกเมื่อต้องเริ่มมีเพศสัมพันธ์กับสามีครั้งแรก หลังคลอด กลัวรูปร่างที่เปลี่ยนแปลงไปหลังคลอดไม่ถูกใจสามีเหมือนแต่ก่อน กลัวช่องคลอดขาดความกระชับ ทำให้สามีไ