All

เมื่อ "เกียรติยศ" กลายเป็น "มลทิน" และ "ความรัก" กลายเป็น "การหักหลัง" รินลดา สารวัตรสาวสายสืบตัวตึงแห่งสืบนครบาล ผู้มีภาพลักษณ์ดุดันภายใต้หมวกแก๊ปและหน้ากากพรางตัว ต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตครั้งใหญ่ เมื่อปู่ของเธอซึ่งเป็นอดีตอธิบดีผู้ตงฉิน เสียชีวิตกะทันหันด้วยสภาวะหัวใจล้มเหลวระหว่างถูกดำเนินคดีทุจริตย้อนหลัง ท่ามกลางเสียงตราหน้าจากสังคม รินลดาถูก ดนัย แฟนหนุ่มไฮโซถอนหมั้นอย่างไม่ใยดีเพียงเพื่อรักษาภาพลักษณ์ธุรกิจ ทิ้งให้เธอต้องกอบกู้ชื่อเสียงตระกูลเพียงลำพัง

จีบเธอมาหลายปี สาวไม่ชอบบอก "เป็นได้แค่พี่" ใครจะสน ขอจีบอีกทีรอบนี้ไม่เป็นพี่จะเป็น "สามีในอนาคตเธอ" "ไม่ไว้ใจกันเลยสักนิด เต็มสิบให้เท่าไรความไว้ใจที่หนูมีให้พี่" "ลบยี่สิบ" เออดีคะแนนติดลบเป็นเท่าตัว "ไม่คิดก่อนตอบสักหน่อยให้คนฟังได้ใจชื้นสักนิด" "พี่ช่วยถามคำถามที่มันต้องได้คิดก่อนตอบหน่อยสิ" "พี่เอาเธอได้ไหม"

หญิงสาวจะจัดการกับความรู้สึกนี้ได้หรือไม่ เพราะจากนี้ไปรักหนึ่งเดียวคงไม่มีอีกแล้วสำหรับเธอ หลังจากได้ใกล้ชิดกับอาทิตย์ หัวใจของเพียงขวัญก็เริ่มหวั่นไหว จนไม่อยากยุติความสัมพันธ์ กลายเป็นผู้หญิงจับปลาสองมือ เลือกพี่ก็เสียดายน้อง ขณะที่แทนไทเองก็ใช้ความพยายามสุดกำลัง เพื่อทวงคืนความเป็นเจ้าของเพียงขวัญ เมื่อเขารู้ว่าหญิงสาวถูกบีบบังคับภายใต้เงื่อนไขของนักธุรกิจพันล้าน ซึ่งอาทิตย์เองก็เริ่มรู้ใจตัวเอง เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อครอบครองเพียงขวัญ แน่นอนว่าหนุ่มใหญ่อย่างเขาย่อมมีอำนาจเหนือกว่าแทนไททุกประการ แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมเขาง่าย ๆ เช่นกัน ศึกชิงนางจึงเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาใครจะได้หัวใจของจีจ้าไปครอบครอง ก็คงต้องลองกันสักตั้ง

เพราะคำสัญญาระหว่างผู้ใหญ่ในอดีต ทำให้โชคชะตาของคนสองคนต้องกลับมาบรรจบกันอีกครั้ง… ‘ทัตธารา’ คุณหมอหนุ่มที่เคยเป็นเพียงเด็กชายตัวอ้วนกลมผู้แอบเด็ดดอกกุหลาบขาว ‘ไกรสร’ กำนันหนุ่มผู้ดุดันและเที่ยงตรงดั่งไม้บรรทัด แต่กลับเก็บรักษาดอกกุหลาบแห้งดอกหนึ่งไว้ในกล่องไม้ล้ำค่ามานานกว่า 15 ปี เมื่อคุณหมอต้องกลับมาทำหน้าที่ที่บ้านเกิด และกำนันจอมเฮี้ยบต้องทำหน้าที่ ‘ดูแล’ (หัวใจ) ของฝากจากสัญญาลูกผู้ชายลำดับนี้... ความนุ่มนิ่มจะเอาชนะความเย็นชาได้หรือไม่?"

"หม่อมราชวงศ์วนิดา" ถูกพ่อขายให้เป็นเมียบรรณาการของ "เสือขาล" โจรผู้เหี้ยมโหดที่ทั้งลุ่มน้ำเจ้าพระยาหวาดกลัว จากการแต่งงานที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง กลับกลายเป็นความรักที่ถอนตัวไม่ได้ แต่เมื่อความจริงเปิดเผยว่าเธอคือลูกสาวของชายที่ฆ่าพ่อเขา ความรักและความแค้นจึงเหลือทางเลือกเพียงหนึ่งเดียว... ใครสักคนต้องเป็นฝ่ายสูญเสีย

“พรีม ๆ หยุดก่อน” เขาร้องเรียกหญิงสาวเอาไว้ เสียงดังฟังชัดทำเอาเด็กน้อยถึงกับหันมามองคนเรียก “คุณลุง” น้องพอวาเห็นหน้าก็จำได้ว่า เขาคือคนที่ได้เจอที่หน้าห้องน้ำเมื่อตอนมาถึงที่ร้าน พริมาภาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินบุตรสาวร้องทักเขาขึ้น จริงอยู่ว่าหญิงสาวต้องการให้เขารับรู้ว่าเด็กที่เธอจับมือเอาไว้อยู่นี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา หากแต่ไม่ใช่ตอนนี้ “น้องพอวา” “คุณลุงจำชื่อน้องพอวาได้ด้วย” เด็กน้อยบอกเสียงแจ๋วด้วยดีใจที่มีคนจำชื่อตัวเองได้ “จำได้สิคะ” “น้องพอวา หนูรู้จักคุณ ... เอ่อ คุณลุงด้วยเหรอคะ” “คุณลุงช่วยน้องพอวากดสบู่ให้ตอนน้องพอวาล้างมือค่ะ” เด็กน้อยบอกเสียงใสเลยทีเดียว “พรีม เด็กคนนี้ ...” “น้องพอวาเป็นลูกสาวพรีมค่ะ” เธอไม่รีรอที่จะบอกออกไปเช่นนั้น เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปิดไม่ให้เขารู้ว่าเธอมีลูกแล้ว คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าหล่อคมเข้มถึงกับร้อนวูบขึ้นมา พร้อม ๆ กับหลากหลายความรู้สึกที่วิ่งแทรกเข้ามา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่

บนลานดาดฟ้าของเรือ Lalina Marine Heaven ลมยามเย็นกรรโชกแรงจนได้ยินเสียงลมพัดอื้ออึงในหู ทุกคนที่อยู่บนนั้นล้วนเป็นเจ้าหน้าที่และพนักงานบนเรือ สายตาทุกคู่จ้องไปที่เครื่องบินเล็กที่กำลังลงจอด จากนั้นไม่นานเมื่อประตูเปิดออกปรากฏร่างสูงที่ก้าวลงจากเครื่องบินขนาดสี่ที่นั่ง เขาใส่แว่นที่มองเผินๆ เหมือนผู้คงแก่เรียนหรือนักวิชาการ สวมเสื้อสูทเบลเซอร์สีดำแบบกึ่งทางการกับกางเกงสีเดียวกัน เสื้อตัวในเป็นเชิ้ตแขนยาวสีขาวเดินเข้าลิฟต์ที่ผู้ช่วยเปิดรอไว้แล้วอย่างเร่งรีบ “เรื่องที่สั่งไว้เรียบร้อยไหม” ชายหนุ่มขยับแว่นที่สวมพร้อมกับถามเลขากึ่งผู้ช่วย ด้านหลังของเขาเป็นผู้ติดตามอีกสองคนซึ่งทุกคนเป็นชายหนุ่มสวมสูทสีเข้มแบบเดียวกันหมด “ครับคุณจอม ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ค่ำนี้คุณณพิชย์กับคุณอรัญจะมาถึงส่วนสัญญาพร้อมเซ็นแล้ว” จิรกรพยักหน้ารับรู้ “แล้วคุณโรมมาหรือยัง” เขาถามถึงชายหนุ่มอีกคนที่ถือว่าเป็นเพื่อนตั้งแต่วัยเด็ก คบหากันมานานพอๆ กับณพิชย์และอรัญ “มาแล้วครับ มากับญาติคนที่ว่าจะขอฝากให้ฝึกงานบนเรือ ผมนัดให้คุณโรมกับคุณมาพบกันก่อนเวลาอาหารค่ำคืนนี้แล้วครับ” พัศกรรายงานอย่างคล่องแคล่ว เจ้านายหนุ่มพยักหน้าอย่างพอใจ

"ถ้าไม่อยากให้ปะป๊าดุ... ก็อย่าทำตัวน่ารักกับผู้ชายคนอื่นจำไว้ เด็กดื้อจะต้องถูกทำโทษ..." ห่างกันเเต่ปีเดียวแต่ต้องมาดูแลยัยน้องอย่างกับลูก ( ความใกล้ชิดจึงเกิดความรักที่เป็นไปไม่ได้? )

จะต้องร้าย จะต้องยั่ว เธอก็จะทำ เพราะเธอไม่อยากเสียเขาไปให้ใคร อโณณา ตกหลุมรักพี่ชายเลี้ยงของตัวเองมานานกว่าหกปี... เมื่อวันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกทุกคน ในบ้านว่าเขากำลังจะหมั้น เธอไม่มีทางยอมให้เขาไปได้กับผู้หญิงที่มาทีหลังเธอ จะต้องยั่ว จะต้องเย้า จะต้องเป็นนางยั่ว หรือจะเป็นนางมาร เธอก็จะทำ…

หมือนจะดีแต่ก็ตีกันอีกแล้ว! ปั่นหัวซะให้เข็ดเพราะฉันไม่ใช่คนเดิมที่เคยไล่ตามพี่แล้ว พี่โทบิ… ‘โทบิ’ คือรุ่นพี่ที่เธอแอบชอบมาตลอดหลายปี เขาเป็นรักแรกและรักเดียวของเธอ แต่ดูเหมือนว่ารุ่นพี่ที่เธอมีใจให้จะไม่ได้คิดแบบเดียวกัน เมื่อ ‘ฮารุ’ ถูกปฏิเสธซ้ำ ๆ ไหนจะพฤติกรรมแย่ ๆ ที่เขาเริ่มแสดงมันออกมา จนในที่สุดเธอก็เป็นฝ่ายยอมแพ้พาตัวเองหนีไปเรียนไกลถึงอังกฤษ ระยะเวลาห้าปีทำให้ฮารุได้พัฒนาเปลี่ยนแปลงตัวเองก่อนที่เธอจะกลับมาอีกครั้ง…เพื่อปั่นประสาท ‘เขา’ โดยเฉพาะ

สำหรับ ‘เฮริค มิลลส์ตัน’ ผู้หญิงคือเกมท้าทายที่ต้องชนะ แต่สำหรับ ‘รติกาล’ นักธุรกิจหนุ่มหล่อร้ายคนนี้ ก็แค่คนรวยอีโก้สูงที่ไร้สมอง! “ฉันเพิ่งรู้ว่าคนรวยมีเงินซื้อได้ทุกอย่าง... แต่กะอีแค่ยาบำรุงสมอง กลับไม่มีปัญญาซื้อ!” คำพูดท้าทายฟาดกลางแสกหน้าจนชายหนุ่มสติขาดผุด มือหน้าง้างค้างกลางอากาศด้วยความโกรธจัด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสัญชาตญาณดิบ... “ดี! ในเมื่ออยากลองดีนัก ต่อจากนี้ก็อย่าขัดใจฉันแล้วกัน!” แควก! เสื้อตัวบางถูกกระชากขาดวิ่นจนเห็นผิวเนื้อนวลเนียน กระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กสมบัติชิ้นสุดท้ายของเธอถูกเหวี่ยงทิ้งอย่างไม่ไยดี ก่อนที่คำด่าทอจะถูกกลืนหายเมื่อเรียวปากหนาฉกวูบลงมาปิดปากเธอไว้ บดขยี้และกัดเม้มอย่างคนหิวกระหาย... ราวกับจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัว!

อยู่เมืองกรุงเป็นหนุ่มเนื้อหอมแสนสบาย แต่เพราะใจฝักใฝ่ยึดติดกับคนผู้หนึ่งซึ่งอยู่ในพนาที่ลึกลับและห่างไกลจึงหวนย้อนกลับไปเพื่อแก้ไขเรื่องที่ผิดพลาด แต่เธอผู้นั้นกลับเกลียดชังเขาแม้แต่เงาก็ไม่อยากแล

"ห้องนายมันร้อนนะ" "'ร้อนอะไรวะ แอร์เปิดฉ่ำขนาดนี้ เฮ้ ไอดา" ไอดากำลังถอดเสื้อยืดออก เธออยู่ในสภาพที่ทำให้ผมถึงกับสร่างเมา คนตรงหน้าสวยมาก ดึงดูดสายตามาก สองเต้ากลมดึงสายตาผม ผมรีบเมินไปทางอื่น ขณะที่ไอดายังคงดูไม่เดือดร้อนที่มาเผยท่อนบนสุดเอ็กซ์ให้ผมดู "เฮ้ แกเมาแล้วไอดา" "ก็เมาสิร้อนน่ะอาบน้ำไหม?" "ไอดาแกใส่เสื้อซะจะไปทำอะไรก็ไป แต่ตอนนี้ใส่เสื้อ ก่อน แกรู้ไหมว่ากำลังทำอะไร ไอ้เพื่อนบ้า เดี้ยวพ่อก็ปล้ำเสียหรอก" "ไอดา แกอย่าทำแบบนี้" "ทำไมล่ะ? แกไม่อยากเหรอ" "แต่ว่าถ้าทำมันลงไปแล้ว เรา อาจจะไม่เหมือนเดิม เพื่อน เอากันไม่ได้นะไอดา" "ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าคืนนี้เราสองคนเมา ไม่ใช่เพื่อนกัน" สองคนจูบกัน มันเป็นจูบที่ไม่หยุดง่ายๆ จนเหมือนลมหายใจจะหมด ผมเลยถอนจูบ ไอดาปรือตามองผม ตอนนี้เรากอดกันแน่น และมือของผมกำลังแตะไล้คลึงปลายยอดเต้าอวบ นั่นไปมา มันแข็งสู้มือผม "ไอดา แกแน่ใจนะ" 'ฉันอยาก มีอะไรกับแก"

ร้อนรักชายาร้าย โดย แม่นางว่างจิงจิง เมื่อมีองค์ชายให้เลือกตั้งหลายคน แต่นางกลับเลือกได้เพียงองค์เดียว เช่นนั้นก็มาลองดูว่าชายาองค์ใดจะเร่าร้อนกว่ากัน ---------------- กลางวันรบข้าศึก กลางคืนรบข้าสิ โดย แม่นางว่างจิงจิง สาวน้อยซึ่งเพิ่งได้ล่องเรือสำราญครั้งแรกกลับตื่นขึ้นมาในเรือรบอย่างไม่รู้ตัว นางถูกสอบสวนโดยแม่ทัพใหญ่ จนต้องใช้ฝีมือเอาตัวรอดไปวันวัน แล้วเหตุใดเรือรบข้าศึกจึงเฝ้าจู่โจมรบกับนางอยู่แต่บนเตียงเล่า ----------- นิยายแนวทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสาวงามกับชายหนุ่มหล่อ คู่เดียวรักเดียวไม่หลายใจ หากชื่นชอบฝากกดติดตามหรือคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ

เพราะความเย็นชาและการนอกใจไม่เว้นในแต่ละวันของสามีคราวพ่อ ทำให้ 'รินรดา' ต้องใช้ชีวิตจมกองน้ำตาในคฤหาสน์หลังใหญ่ ทว่า...ความอ้างว้างกลับถูกเติมเต็มด้วยความร้อนแรงจาก 'ภัทร' ชายหนุ่มรุ่นหลานที่มีศักดิ์เป็นหลานชายแท้ๆ ของสามี จากความสงสาร...แปรเปลี่ยนเป็นความใคร่ จากความใกล้ชิด...กลับถลำลึกสู่สัมผัสต้องห้าม ลับหลังสามีมักมาก! ยิ่งอันตราย ยิ่งเร่าร้อน... ยิ่งผิดศีลธรรม ยิ่งยากจะถอนตัว!

อวี้หลานต้องทะลุมิติมาในหนังสือนิยาย ที่ชีวิตนางเอกรันทดน่าสงสาร ทั้งเรื่องเอาแต่ร้องไห้และอยากจบชีวิตตัวเอง เฮ้อ! นี่ฉันต้องกลายมาเป็นนางเอกที่นักอ่านต่างสาปแช่งคนนั้นเหรอเนี่ย บ้านเก่าทรุดโทรม ข้าวสารก็มีแค่ก้นหม้อ เห็นอนาคตชีวิตตัวเองแล้วอวี้หลานก็อยากจะกระโดดลงแม่น้ำ เผื่อจะได้กลับไปยังโลกเดิม แต่ใครจะคาดคิดว่าเงินในถุงจู่ ๆ จะเพิ่มขึ้น จาก 1 อีแปะ กลายเป็น 3 อีแปะ กลายเป็น 10 ตำลึง อวี้หลานมองหน้าสามีสลับกับถุงเงินที่แขวนข้างเอว ยิ่งบุรุษผู้นี้มีความสุขมากเท่าไรเงินในถุงก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น 🪙 : ท่านพี่ข้าทำขนมไว้ให้ท่านกินคู่กับน้ำชาระหว่างอ่านหนังสือ ท่านพี่ข้านวดให้ดีหรือไม่ ท่านพี่ร้อนหรือไม่ข้าพัดให้ท่านเอง ท่านพี่ข้า.... 💰 : หยุดวุ่นวายกับข้าเสียที 🪙 : (ถ้าไม่ติดว่าทำดีด้วยแล้วเงินในถุงเงินวิเศษจะเพิ่มขึ้น ใครจะไปอยากยุ่งด้วย)

ทุกคืนฉันจะนั่งเขียนนิยายอยู่ริมหน้าต่าง จนกระทั่ง...เขาคนนั้นทำเอาฉันไม่เป็นอันทำอะไร

อย่ามาทำเป็นสำออยไร้เดียงสาไปหน่อยเลยน้ำผึ้ง ในเมื่อเธอเลือกที่จะอยู่ที่นี่เพื่อชดใช้ ความต้องการของฉันคือสิ่งเดียวที่เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ... คุกเข่าลงซะ

เขาจะชอบเธอได้ยังไงในเมื่อเธอชอบเพื่อนเขาไม่ได้ชอบเขา "มีอะไร ปล่อยเรา" "ทำไมแตะตัวเรามันจะตายเหรอ" "ไม่ตายแค่ไม่อยากแตะปล่อย" "แตะได้ไม่มีเครื่องรางของขลัง พระก็ไม่ได้ห้อยเธอแตะตัวเราได้" "ไม่ใช่ผี" "ก็นึกว่าใช่เห็นดิ้นเร่า ๆ อย่างกับโดนของร้อน" "วีสิผี ผีวี" คนโดนว่าเป็นผีกลับยกยิ้มมุมปากซึ่งนานทีจะมีให้เห็น "แล้วเธออยากโดนผีเลีย..."

หากหนแรกคือความพลาด ทว่าหนต่อมาเธอกลับตกไปในบ่วงสวาทของพี่เขยจนถอนตัวไม่ขึ้น " โกรธพี่ไหมเรื่องเมื่อคืน หืม?" "พี่อ๋อ...เรา...เอ่อ....เรา" "พี่มีเรื่องจะคุยด้วยเยอะแยะไปหมด แต่....ถ้าพี่คุยกับน้อง ชลที่บ้านคงจะไม่สะดวก ออกมาพบพี่หน่อยได้ไหม?" "เอ่อ..." อะไรบางอย่างทำให้เธอตอบรับเสียงแผ่ว "ค่ะ ชลก็อยากคุยกับพี่อ้อ" "มาหาพี่ที่บริษัท สักสี่โมงนั่งแท็กซี่มาก็ได้สะดวกกว่าเอา รถมา" "ค่ะ" ไม่รู้ว่าผีห่าซาตานตนใด บอกให้เธอรับคำเขา แต่งตัวแต่งหน้าออกไปตามนัด แทนที่จะเก็บข้าวของ ออกมาเสียจากที่ตรง นั้น เขาและเธอต่างมอมเมากันด้วยตัณหาจนอิ่มหนำ และดิบเถื่อน จุดจบของเธอและเขาจะสิ้นสุดที่ใด หรืออาจจะเป็นปลายทาง แห่งนรก..