Gang 소설 & 이야기

🦈เรื่องฉลามไม่กินปลาทู (ปลาทู 🫶🏼 ฉลาม) นามปากกาเรนเดียร์ B-52🦌 “ผมถามว่าคุณกลับมานี่ทำไม อกหักเหรอ อยากหนีโลก รึเป็นโรคอะไรร้ายแรงรึเปล่า” ฉลามกอดอกถามปลาทูหน้านิ่ง เธอคือหลานของผู้มีพระคุณ ที่เขาต้องเป็นคนดูแล =(ภาระ)

ผู้ชายอะไรปากหมา! (ไม่ชอบขี้หน้าตั้งแต่แรกเห็นแต่แล้วพรหมลิขิตก็ผลักทั้งคู่ให้มาพบกันและรักกัน)

‘พี่ครับ ใกล้เสร็จหรือยัง?’ ‘ใกล้เสร็จแล้ว..’ ‘แฮ่กๆๆ พะ พี่ครับ ใกล้เสร็จหรือยัง?’ ‘อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว’ ‘พี่ครับใกล้เสร็จหรือยัง!?’ ‘จะเสร็จแล้ว’ ‘พี่ ผมไม่ไหวแล้วใกล้เสร็จหรือยัง!?’ ‘อีกนิดเดียวรอก่อน’ ‘พี่เสร็จช้าอ่ะ’ ‘นายก็อย่าเร่งสิ!’

เมื่อนัด yesไปเจอคู่อริที่จ้องจะเสียบ แต่ไม่ชอบขี้หน้า แต่ก็ได้กัน ได้แล้วได้อีกได้จนอิ่ม เอิ้ก~

"จะพูดว่าคบกับฉันน่ะ...ผู้ชายในสต็อกโละหมดหรือยังล่ะ" "แล้วไง? ก็ถ้าฉันอยากจะโยนนายเข้าไปไว้ในสต็อกอีกคนมันจะมีปัญหาอะไรหรือไงล่ะ?" "ชอบฉัน?" เขาเลิ่กคิ้วถามพลางผลักไหล่ฉันจนฉันเซถอยหลังไปชนกับกำแพง ก่อนจะยกแขนขึ้นมาเท้ากับกำแพงเพื่อกักฉันไว้ ฉันเชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย "ที่อยากจะได้ฉันไว้ในสต็อกเนี่ย เกิดชอบฉันขึ้นมาแล้วหรือไง?" "แล้วถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ?" ตะวันกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนที่ฉันทำก่อนจะก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกของเราชนกัน "ชอบฉันจริงเหรอ?" เขาถามขึ้นอีกครั้ง ฉันมองตาเขาก่อนจะกลั้นใจตอบออกไป "อืม...ชอบ" สิ้นสุดประโยคจากปากฉันเขาก็ตามมาทาบทับริมฝีปากลงบนปากฉันและถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ขัดขืนหรือผลักเขาออกเหมือนทุกทีแต่ฉันก็แอบตกใจอยู่ลึกๆ ตะวันแค่สัมผัสริมฝีปากลงบนปากฉันกดมันลงมาเน้นๆ แค่นั้นก่อนจะผละออกไปเขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วพูดขึ้น "แต่ฉันไม่ชอบ...ง่ายไป" พูดจบเขาก็หันหลังเดินออกไปทันที เขาด่าฉันแบบนี้อีกแล้วนะ คอยดูเถอะ! ไม่ชอบเหรอ คอยดูต่อไปแล้วกันไอ้บ้าตะวัน!

ใครจะไปหลงรักผู้หญิงอย่างเธอได้ลง…รีบๆ แต่งให้จบๆ ไปแล้วค่อยหาเรื่องหย่าทีหลังก็แล้วกันอย่าคิดว่าฉันจะรักเธอเพราะไม่มีวัน!!

เธอตั้งใจหักอกเขาเพราะอยากแก้แค้นให้เพื่อนรัก เมื่อทำได้สำเร็จก็คิดว่าเรื่องทุกอย่างจะจบแค่นั้น แต่ไม่ใช่เลยเพราะนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ความสัมพันธ์ร้ายๆของเราสองคน 'แล้วเราจะได้เห็นดีกัน'

“มิล่า” ที่ก่อแต่ปัญหาให้ครอบครัวไม่หยุดไม่หย่อน จนเกิดปัญหาภายในครอบครัว เธอจึงถูกลงโทษโดยการถูกส่งตัวมาที่ “เซนต์อาเรียแห่งความหวัง”  ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงเรื่องวินัยและหลักศาสนาเข้มงวดเธอย้ายมาปรับตัวในสถานที่แห่งนี้ เธอมักโดนกลั่นแกล้งเสมอ แต่มีหรอที่คนแบบมิล่าจะไม่ตอบโต้กลับ เธอตอบโต้กลับทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ดันโชคร้ายของเธอ ที่พระเจ้าไม่เคยรับฟัง ทำให้เธอถูกลงโทษอยู่เสมอ ระหว่างที่เธอเริ่มหมดศรัทธาในพระเจ้านั้น เธอก็ได้พบกับ “มาร์ช” เขามองเห็นถึงความเจ็บปวดในแววตาของมิล่าและค่อยๆเข้ามาในชีวิตของเธอในฐานะ ‘เพื่อน’แม้ทั้งสองจะรู้ว่าพวกเขาไม่ควรรักกัน เป็นเพราะกฎของโรงเรียน มิล่ายังคงติดอยู่กับซากอดีตที่เธอไม่อาจหนีพ้นท่ามกลางผู้คนมากมายที่แซ่ซ้องร้องสรรเสริญ พร้อมกับเสียงอธิฐานของใครหลายๆคน พร้อมบทเพลงที่นมัสการพระเจ้าในวันอาทิตย์- ความรู้สึกที่ทั้งสองมีให้กันคือสิ่งที่จริงใจที่สุดในชีวิต แต่ก็เป็นสิ่งที่ไม่มีใครอวยพรให้เป็นจริงสุดท้ายความรักครั้งนี้จะกลายเป็นบาปที่ต้องชดใช้? หรือเป็นสิ่งเดียวที่ให้ทั้งสองคน ‘เชื่อ’ อีกครั้งไม่ใช่แค่กันและกัน…แต่ในความหวังของพระเจ้า

เมื่อ พลอยเจน หญิงสาวที่ยังสับสนเรื่องเพศ อยากรู้อยากลองแล้วดันเผลอไปลองกับ จิรกิตติ์ รุ่นน้องคนสนิทของพ่อ งานนี้จะจบยังไง ในเมื่อเขาเองก็รอวันนี้มานาน

เพราะคำสัญญาระหว่างผู้ใหญ่ในอดีต ทำให้โชคชะตาของคนสองคนต้องกลับมาบรรจบกันอีกครั้ง… ‘ทัตธารา’ คุณหมอหนุ่มที่เคยเป็นเพียงเด็กชายตัวอ้วนกลมผู้แอบเด็ดดอกกุหลาบขาว ‘ไกรสร’ กำนันหนุ่มผู้ดุดันและเที่ยงตรงดั่งไม้บรรทัด แต่กลับเก็บรักษาดอกกุหลาบแห้งดอกหนึ่งไว้ในกล่องไม้ล้ำค่ามานานกว่า 15 ปี เมื่อคุณหมอต้องกลับมาทำหน้าที่ที่บ้านเกิด และกำนันจอมเฮี้ยบต้องทำหน้าที่ ‘ดูแล’ (หัวใจ) ของฝากจากสัญญาลูกผู้ชายลำดับนี้... ความนุ่มนิ่มจะเอาชนะความเย็นชาได้หรือไม่?"