Lahat ng Kabanata ng The Secret Wife of the Obsessed Zillionaire Boss: Kabanata 221 - Kabanata 230

3rd Person's Point of ViewNakatulala pa rin si Kenji habang hindi maalis ang tingin niya kay Dorryn.Pakiramdam niya ay tila huminto ang oras habang pinagmamasdan ang dalagang matapang na nakatayo sa harapan ng isang lalaking kinatatakutan ng halos lahat ng taong nakarinig pa lamang ng pangalan nito.Sa buong buhay niya, wala siyang kilalang taong kayang tumingin nang diretso sa mafia emperor nang walang bahid ng takot sa mga mata.Ngunit si Dorryn ay ibang klase.Nakatayo ito ngayon sa harapan ni Nando habang nakapamewang at naka cross arms pa. Nakakunot ang noo nito at halatang hindi natutuwa sa nangyari.Ngunit ang mas lalong ikinagulat ni Kenji ay hindi ang tapang ni Dorryn.Kundi ang paraan ng mafia emperor sa pakikitungo rito.Ang lalaking kilala sa pagiging malamig, walang awa, at walang sinasanto ay tila isang maamong leon ngayon sa harapan ng asawa nito.Parang siya pa ang sumusubok na magpaliwanag.Parang siya pa ang humihingi ng tawad.Parang siya pa ang nag aalala na baka

3rd Person's Point of ViewPaglapag pa lamang ng eroplano sa South Korea, agad na sinalubong si Leander ng malamig na simoy ng hangin na tila ba nagdadala ng panibagong kabanata sa kanyang buhay. Kumislap ang mga ilaw sa paligid ng airport habang abala ang mga tao sa kani kanilang destinasyon. Ngunit sa kabila ng dami ng tao at ingay ng paligid, iisa lamang ang laman ng isip niya.Si Dorryn.Ilang araw na niya itong hindi nakikita at hindi rin niya maiwasang mag alala. Nang mabalitaan niyang isang mafia boss ang napangasawa nito, hindi na siya mapakali.Hindi niya alam kung masaya ba si Dorryn.Hindi niya alam kung ligtas ba ito.At higit sa lahat, hindi niya alam kung ano na ang kalagayan nito ngayon.Dahil doon ay agad siyang nagpasya na pumunta sa Korea.Napatingin siya sa suot niyang relo at bahagyang napabuntong hininga.Mahaba habang biyahe ang ginawa niya para makarating doon ngunit wala siyang pinagsisihan. Kung may pagkakataon siyang makitang muli si Dorryn at makumpirmang ma

Dorryn's Point of ViewInalalayan ako ni Nando habang dahan dahan kaming bumababa mula sa sasakyan. Katatapos lamang ng klase ko at pakiramdam ko ay para bang naubos ang lahat ng enerhiya ko sa buong maghapon. Mainit ang sikat ng araw ngunit banayad ang ihip ng hangin na sumasalubong sa amin habang nakatayo kami sa harapan ng napakalaking mansyon.Napatingala ako sandali sa kalangitan bago iniunat ang aking mga braso.Nag stretching ako at napapikit nang ilang segundo.Pagod na pagod talaga ako.Ang gusto ko na lang ay kumain ng masarap na pagkain at pagkatapos ay humiga sa malambot na kama habang yakap ang unan."Wife, are you hungry?"Napalingon ako kay Nando na agad kong nakitang nakatingin sa akin nang may pag aalala at lambing sa kanyang mga mata."Yes, dong. Gutom na kami ni baby."Ngumiti ako habang hinahaplos ang tiyan ko.Ilang buwan pa lamang ang lumilipas ngunit hindi ko maiwasang kausapin ang baby namin na para bang naiintindihan na nito ang lahat ng sinasabi ko.Agad nama

Dorryn's Point of ViewNatapos na rin kaming kumain at kasalukuyan kaming nasa sala ng mansyon. Kumportable akong nakasandal sa malambot na sofa habang marahang hinihimas ang aking tiyan. Pakiramdam ko ay para akong isang batang pinakain ng paborito niyang pagkain buong araw dahil sa sobrang kabusugan. Ang init ng pakiramdam sa loob ng bahay ay nagbibigay ng kakaibang ginhawa at katahimikan na tila ba pansamantalang pinatitigil ang lahat ng problema sa mundo.Sa paligid namin ay maririnig lamang ang mahinang ugong ng air conditioner at ang mahinang kaluskos ng mga kasambahay na nagliligpit ng pinagkainan sa kusina. Ang mga ilaw sa sala ay nagbibigay ng banayad na liwanag na lalo pang nagpapakalma sa kapaligiran.Napatingin ako kay Leander na nananatiling nakaupo sa kabilang sofa. Katabi niya ngayon si Kuya Darrel na tila komportable ring nakikipagkwentuhan sa kanya. Samantalang ako naman ay nakaupo sa tabi ni Nando.Hawak niya ang isa kong kamay habang nakasandal ako sa kanya.Actuall

3rd Person's Point of ViewNakatulala si Leander habang nakatingin kay Dorryn. Para bang hindi pa rin niya matanggap ang mga katotohanang isa isang nabubunyag sa harapan niya. Ang mga impormasyong iyon ay tila malalaking alon na sunod sunod na humahampas sa kanyang isipan."You must be kidding, right?" wala sa sarili niyang saad.Nanatiling tahimik si Dorryn. Hindi siya nagsalita at sa halip ay napatingin lamang siya kay Darrel na noon ay seryoso ring nakatingin kay Leander."Bro, about that..."Agad namang napalingon si Leander sa lalaki."Don't tell me isa ka ring assassin, Darrel?"Isang mabigat na buntong hininga ang pinakawalan ni Darrel bago siya bahagyang tumango."Yes. Ang pamilya namin ay isang assassin at nasa dugo na namin ang bagay na iyon."Bahagyang natahimik ang paligid.Tanging ang malamig na hangin mula sa labas ang tila gumagalaw sa loob ng silid habang pinoproseso ni Leander ang lahat ng kanyang naririnig.Napatingin si Darrel sa kanyang kapatid."Kahit lumaki na or