All Chapters of He Left Me? I Married His Mysterious Brother: Chapter 191 - Chapter 200

Kahit magulo ang isip ni Nevaeh, hindi niya kayang kalimutan ang lahat ng sakit na pinagdaanan niya noon. Malamig niyang tiningnan si Jeston habang puno ng lamig ang boses niya.“Hindi ba nakalimutan mo na lahat ng ipinangako mo sa ama ko? Tapos ngayon, bigla kang magpapanggap na parang sobrang mahal mo ako?”Mariin niyang binawi ang kamay mula sa pagkakahawak nito. Bahagyang ngumiti si Nevaeh, pero walang kahit katiting na init sa mga mata niya.“And tungkol sa pagliligtas mo sa akin noon… Yes, may utang akong buhay sa ’yo. Pero dahil doon, papakasalan kita?” Umiling siya at bahagyang natawa. “Please. Hindi pa naman ako baliw.”Pagkasabi noon, diretso siyang tumalikod.Pero ilang hakbang pa lang ang nalalakad niya, muli siyang huminto. Hindi agad siya lumingon. Ilang segundo muna siyang nanahimik bago malamig na nagsalita.“Hindi ba ikaw mismo ang nagsabi noon na spoiled, immature, at sobrang taas ng tingin ko sa sarili ko?”Dahan-dahan siyang lumingon at direktang sinalubong a

Nang mabuhat siya ni Sven, kusang napayakap si Nevaeh sa leeg nito.Dahil sa sinabi nito kanina, hindi niya maiwasang mag-isip ng kung anu-ano kaya agad siyang napasabi, “Hindi naman ako pagod… hindi mo kailangang i-massage buong katawan ko.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Sven habang nakatingin diretso sa kaniya.“What if gusto ko?”Punong-puno ng init ang mga mata nito, at wala man lang itong balak itago ang pagnanasa sa tingin nito kaya bahagyang nanginig ang puso ni Nevaeh.May bigla siyang naalala kaya bahagya niyang kinagat ang labi dahil sa hiya.Pero para kay Sven, sobrang seductive ng simpleng kilos na iyon.Hindi na ito nag-atubili pa. Diretso nitong hinalikan ang labi niya.Gaya ng dati, malambing pero dominante ang halik nito.Dahan-dahan ngunit walang tigil nitong inaangkin ang bawat hininga niya habang buhat siya nito pabalik sa kama.Sobrang husay humalik ni Sven.Malambing, pero kayang magdala ng kakaibang init at kilig sa buong katawan niya.Unti-unting umin

Hindi kailanman itinanggi ni Nevaeh ang utang na loob niya kay Jeston dahil sa pagliligtas nito sa kaniya noon.Pero hindi ibig sabihin no’n ay hahayaan niyang bastusin siya ni Dahlia nang paulit-ulit.Lalo na nang idamay na naman nito ang yumao niyang mga magulang.Parang may mabigat na kamay na biglang humigpit sa dibdib niya, at hindi nagtagal ay namula ang gilid ng mga mata niya.Pinilit niyang manatiling kalmado habang mabagal na nagta-type ng reply.[“Since sobrang hilig niyo pong idamay ang mga patay kong magulang, bakit hindi niyo na lang sila samahan?”]Pagkatapos niyang i-send ang message, wala siyang naramdamang ginhawa.Sa halip, mas lalo lang niyang na-miss ang parents niya.Dahil doon, buong maghapon mabigat ang pakiramdam niya.Pagsapit ng gabi, dumating si Sven para sunduin siya papunta sa banquet.Habang nasa sasakyan sila, napansin agad nito ang pananahimik niya.Mahina ngunit malumanay ang boses nito nang magtanong. “Bad mood ka ba?”Nagtagpo ang mga mat

Sumulyap si Mr. Villar sa relo niya bago nagsalita.“Maaga pa naman. Baka nasa daan pa lang si Jayden Javier.” Bahagya itong ngumiti. “Perfect timing ito para mauna tayong makipag-usap.”Bahagyang tumango si Sven habang kalmado itong sumagot.“Curious din ako.” Sumulyap ito sa di kalayuan. “Gusto kong makita kung anong conditions ang kayang ibigay ng Javier family.”Pagkasabi no’n, tila napansin ni Samson ang mga matang nakatingin sa direksyon niya.Luminga ito at napunta ang tingin kina Sven at Nevaeh. Saglit na dumaan ang mga mata nito kay Nevaeh bago agad ding umiwas.Hindi nagtagal, kusa itong lumapit sa grupo nila.“CEO Ferrer,” magalang nitong bati habang iniiaabot ang kamay nito, “matagal ko nang naririnig ang pangalan mo. Ako si Samson Lualhati. Finally, nagkita rin tayo.”Malalim ang boses nito, may bahagyang western accent at medyo mabigat ang pagbigkas.Tiningnan muna ni Sven ang kamay nito bago nakipagkamay.“Sa dami ng achievements ni Mr. Lualhati,” mahinahon nit

Napatingin si Nevaeh kay Jeston na may halatang pagtataka sa mga mata niya.Parang sumikat yata ang araw sa kanluran.Hindi rin makapaniwala si Neela sa narinig niya kaya agad itong napatanong,“Kuya Jeston… what did you just say? Ako ang magso-sorry sa kanya?”Noon kasi, kailanman ay hindi siya trinato ni Jeston nang ganito. Sa tuwing umiiyak siya o naaapi, tama man o mali, si Nevaeh lagi ang pinapagsorry nito.Pero nang mapansin ni Jeston ang mapulang marka ng mga daliri sa likod ng kamay ni Nevaeh, biglang dumilim ang ekspresyon niya.Mahigpit nitong hinawakan ang pulsuhan ni Neela bago malamig na nagsalita.“Nakita ko mismo na ikaw ang nanakit gamit ang kamay na ’yan, tapos magsisinungaling ka pa?”May halatang galit at disappointment sa tingin niya kaya bahagyang kinabahan si Neela. Mabilis nitong pinalambot ang boses habang namumula ang mga mata.“Kuya Jeston, hindi ko sinasadyang magsinungaling… Ang sama kasi talaga ng mga sinabi niya kanina. Tapos ni-record pa niya ako