All Chapters of He Left Me? I Married His Mysterious Brother: Chapter 211 - Chapter 220

Pakiramdam ni Nevaeh ay bigla na lamang umikot ang buong mundo.Parang may humila sa kanya at iniangat siya mula sa kinatatayuan niya. Ilang segundo lang ang lumipas, naramdaman niyang may yumakap sa kanya nang mahigpit... mainit, matatag, at sobrang pamilyar.Kasunod noon ay ang nakakabinging tunog ng mga gulong na kumikiskis sa kalsada. Isang matinis at nakakakilabot na ingay na parang mabangis na hayop na pilit kumakawala.Napapikit si Nevaeh sa takot habang nanginig ang buong katawan niya. Unti-unting kumalat ang malamig na kilabot mula sa kanyang likod hanggang sa bawat sulok ng kanyang katawan.Hindi pa siya tuluyang nakakabawi nang may malalaking kamay na marahang tumakip sa kanyang mga tainga.Kasabay noon ay isang mababa, matatag, at napakakalmadong boses.“Don't be afraid.” Mas humigpit ang yakap sa kanya. “I'm here. You're safe now.”Parang may kakaibang kapangyarihan ang boses na iyon.Dahan-dahang iminulat ni Nevaeh ang kanyang mga mata.Pagtingala niya, nakita ni

Mahigpit ngunit maingat na hinawakan ni Sven ang magkabilang braso ni Nevaeh bago bahagyang yumuko upang direktang makita ang mga mata nito.“Nasaktan ka ba sa mga sinabi nila?” tanong niya sa boses na puno ng pag-aalala. “Huwag mong hayaang makaapekto sa 'yo ang masasamang salita ng ibang tao. Wala kang kasalanan sa nangyari. Not even a little.”Napakurap si Nevaeh.Kanina pa mabigat ang kanyang dibdib dahil sa mga paratang ni Dahlia, ngunit nang makita niya kung gaano kaseryoso at ka-concerned si Sven, parang unti-unting gumaan ang pakiramdam niya. Bahagya siyang ngumiti bago marahang bumuntong-hininga.“Sa totoo lang, medyo nasaktan talaga ako kanina,” pag-amin niya. “Tao lang naman ako, e. Pero dahil ipinagtanggol mo ako nang ganoon, mas okay na ang pakiramdam ko ngayon.”May kaunting lambing sa kanyang mga mata habang nakatingin siya rito.“At saka,” dugtong niya habang bahagyang umaangat ang sulok ng kanyang labi, “...naiganti mo na rin naman ako.”Natahimik sandali si Sve

Pagkapasok ni Nevaeh sa VIP ward, inilapag niya ang basket ng prutas sa bedside table nang walang gaanong emosyon.“Kumusta ka na?” malamig niyang tanong.Ang kanyang mukha ay walang bakas ng lambing o pag-aalala na dati niyang ipinapakita kay Jeston. Napakasimple ng tanong niya, ngunit sapat iyon upang maramdaman ng binata ang napakalaking distansyang namamagitan sa kanila ngayon.Bahagyang napakunot-noo si Jeston.“Mas okay na ako,” sagot niya.Tumingin siya kay Nevaeh na may bahid ng saya sa mga mata. “Masaya akong dumalaw ka. At higit sa lahat, masaya akong ligtas ka.”Tahimik siyang nakatingin dito, punong-puno ng damdamin ang bawat sulyap.Ngunit para kay Nevaeh, wala nang espesyal sa pagbisitang ito. Pumunta lamang siya dahil sa utang na loob. Wala nang ibang dahilan.At matapos niyang marinig ang usapan nina Jeston at Neela sa labas ng pinto kanina, mas lalo lamang lumalim ang kanyang pagdududa. Sigurado siyang may itinatagong sikreto ang mga ito... isang lihim na may

Wala ni katiting na interes si Nevaeh na magkaroon pa ng anumang koneksyon kay Neela. Kung tutuusin, kung ibang bagay ang inalok nito, baka ibinaba na niya agad ang tawag. Ngunit iba ang usaping ito. Hindi niya kayang balewalain ang nangyari sampung taon na ang nakalipas; doon nakatali ang marami sa kanyang mga alaala at doon nagsimula ang pagmamahal niya kay Jeston. Ngayon, habang unti-unti niyang nalalaman ang mas maraming detalye tungkol sa nakaraan, nagsisimula siyang magduda kung ang pinaniwalaan niya noon ay ang buong katotohanan.Kaya naman, kahit puno siya ng pag-aalinlangan, hindi niya napigilang matukso. Gayunpaman, alam niyang hindi basta-basta mapagkakatiwalaan si Neela, kaya nagpanggap siyang walang interes.“You really think I'd believe anything you say?” malamig niyang tanong. “Sa dami ng sinabi mo, ang totoo lang naman ay natatakot kang magkabalikan kami ni Jeston. You're afraid your plans of climbing into his bed will be ruined.”Mabagal ang pagkakasabi niya, ngun

Hindi nagtagal, pati ang handbag ni Nevaeh ay inagaw na rin ng mga lalaki. Napapalibutan siya ng mga ito habang walang tigil ang kanilang tawanan at pagpapalitan ng mga bastos na plano.“May maliit na park sa tabi. Doon na lang natin siya dalhin,” suhestiyon ng isa.“Magandang idea!” agad na sagot ng kasama nito. “Makakatipid pa tayo sa motel. Hahaha!”Bawat salitang pumapasok sa tainga ni Nevaeh ay parang kutsilyong bumubuhay sa mga alaalang pilit niyang ibinabaon sa limot.Noon, muntik na siyang bastusin ni Jeston. Sa Soler City naman, nagpadala rin ito ng mga lasing na lalaki upang saktan siya. Akala niya ay nalampasan na niya ang mga bangungot na iyon, ngunit ngayon, para bang bumalik ang lahat nang sabay-sabay.Natatakot siya. Galit din siya.Ngunit higit sa lahat, alam niyang hindi siya maaaring sumuko.Hindi niya alam kung may darating bang tutulong sa kanya. Hindi rin niya alam kung makakaligtas pa siya sa sitwasyong ito. Ngunit isang bagay ang malinaw sa kanyang isip...