All Chapters of He Left Me? I Married His Mysterious Brother: Chapter 201 - Chapter 210

Pagkasabi n’on, tinalikuran ni Sven ang mga ito at humakbang palayo nang may buong pagtitiwala.Naningkit ang mga mata ni Jayden habang nakatitig sa papalayong pigura ni Sven. Unti-unting nagdilim ang kanyang ekspresyon, at kitang-kita ang mapanganib at malamig na intensyon na sumiklab sa kailaliman ng kanyang mga mata.Napasinghap ang mga tao sa paligid.Kung ibang tao ang naglakas-loob na magsalita nang ganoon sa kanya, malamang na hindi na iyon abutan ng bukang-liwayway.Sa kabilang banda, hindi man lang nagpatinag ang mood ni Nevaeh dahil kina Jeston at Neela. Sa katunayan, pakiramdam niya ay gumaan pa ang kanyang kalooban. Ilang taon na niyang tinitiis ang mga insulto ni Neela; ngayong gabi, tila nabigyan niya ng katarungan ang lahat ng pananahimik at pagtitimpi niya noon.Dahil ayaw niyang gambalain si Sven habang nakikipag-usap ito sa ibang mga bisita, naupo na lamang siya sa isang sulok ng sofa at naglibang sa panonood ng maiikling video habang naghihintay.Habang tumatag

Pero wala na siyang matinding pagnanais na malaman pa ang mga detalye.“That's your personal matter. I don't really have the right to pry into it,” mahinahon niyang sabi. “If you don't want to tell me, it's okay. You don't have to explain anything.”Dalawa ang dahilan kung bakit ganoon ang iniisip niya.Una, hindi naman nagsimula sa pagmamahalan ang naging kasal nila. Nabuo lamang ito dahil sa isang impulsive na desisyon at sa sitwasyong kinasangkutan ng kanilang mga pamilya.Pangalawa, nangyari ang lahat ng iyon bago pa siya dumating sa buhay ni Sven.Kung tutuusin, isa lang naman siyang taong dumating nang huli. Kaya wala siyang karapatang magtanong nang sobra tungkol sa nakaraan nito.At isa pa, kung masyado siyang mag-uusisa at may marinig siyang bagay na hindi niya magugustuhan, siya rin naman ang masasaktan sa huli.Mas mabuti nang huwag malaman ang lahat kaysa gumawa ng sariling problema.“Wow. My little Nevaeh is surprisingly understanding.”Bahagyang natawa si Sven ha

Mukhang matagal nang nahulaan ni Samson ang tungkol sa kanila, kaya wala man lang bakas ng gulat sa mukha nito nang marinig ang sinabi ni Nevaeh.“Mabuti naman.”Tahimik niya itong tiningnan. May kung anong emosyon na mabilis na dumaan sa kanyang mga mata, ngunit agad ding naglaho bago pa ito mabasa ni Nevaeh.“Mas mabuti si Sven Ferrer kaysa kay Jeston Ferrer.”Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti.“Pero higit sa lahat, basta masaya ka, sapat na iyon.”Tumango si Nevaeh.“Tama ka.” May bahagyang ngiti rin sa kanyang mga labi. “At hindi lang basta mas mabuti.”Napailing siya habang naaalala ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw.“Malayo ang difference nila. Hindi lang one or two levels ang pagitan.”Napatawa nang mahina si Samson.Pagkatapos ng ilang sandaling katahimikan, saka lamang niya ibinalik ang usapan sa tunay na dahilan ng pagkikita nila.“So...”Bahagya siyang sumandal sa sofa.“Sigurado ka bang ayaw mo nang bumalik sa pagde-develop ng new technology?”Bah

Akala ni Nevaeh ay doon na matatapos ang usapan. Ngunit biglang nagsalita si Sven sa mababa at malalim na boses.“Because I've been waiting for someone for a very long time.”Natigilan si Nevaeh at dahan-dahang tumingin dito. Nakasalubong niya ang malalim at maitim na mga mata ni Sven na diretsong nakatingin sa kanya.Ngunit sa kung anong dahilan, pakiramdam niya ay hindi lang siya ang nakikita nito.Para bang may ibang taong matagal nang nakatira sa puso nito. Biglang kumabog nang malakas ang dibdib niya. Napahigpit ang hawak niya sa kutsara.“Yung babaeng gusto mo?” Mahina ang boses niya. “Yung sinasabi mong special na tao noon?”Tumango si Sven. May bahagyang ngiti sa kanyang labi.“Hmm.” Bahagya siyang sumandal sa upuan. “That's right.”Pagkatapos ay mas lalong lumambot ang ekspresyon nito. “She’s beautiful.”Huminto ito sandali. “And she's the kind of person that's impossible not to like.”Habang nagsasalita ito, hindi man lang nito inaalis ang tingin kay Nevaeh. Puno ng

Dahil sa isang pagkakataong iyon, naniwala si Jeston na latte ang paborito niyang kape, at hanggang ngayon, iyon pa rin ang iniisip nito.Bahagyang kumunot ang noo ni Jeston.“Are you really hating me that much?” tanong nito. “Pati ang paborito mong inumin, itinatanggi mo na sa harap ko?”Dahan-dahang itinaas ni Nevaeh ang tingin. Ngunit wala siyang kahit kaunting gana para makipagtalo o ipaliwanag ang sarili niya. Hindi naman mahalaga kung maniwala si Jeston o hindi.“It doesn't matter anymore,” malamig niyang sagot. “Just tell me why you asked me to come here. Ano ba talaga ang gusto mong pag-usapan?”Ramdam ni Jeston ang distansya sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya. Malayong-malayo ito sa dating Nevaeh na puno ng init ang mga mata tuwing nakatingin sa kanya.Ngayon, para na lamang siyang isang estranghero.At ang pinakamasakit para kay Jeston, pakiramdam niya ay wala na talagang natitirang pagmamahal si Nevaeh para sa kanya.Hindi niya iyon matanggap.Limang taon siy