Lahat ng Kabanata ng THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Kabanata 11 - Kabanata 20

BROOKLYN : POV “Nakakawala ng pagod kapag nakikita ko silang mag-ina…” Tahimik akong nakatanaw mula sa bahagyang nakabukas na pinto habang pinagmamasdan si Vera at ang anak niya. Hindi ko maipaliwanag, pero sa tuwing nakikita ko silang magkasama, parang may kung anong bigat sa dibdib ko na unti-unting nawawala. Bigla ko tuloy naalala ang babaeng nakasama ko sa hotel noong gabing lango ako sa alak. Malabo na ang karamihan sa alaala ko tungkol sa gabing iyon. Ang natatandaan ko lang ay ang babaeng sabik na sabik din, sa loob ng madilim na silid… at ang pakiramdam na ayaw ko siyang iwan. Pero paggising ko, wala na siya. At hanggang ngayon… hindi ko pa rin siya mahanap. “Sir…” Bigla akong napalingon nang marinig ko ang katok sa pinto ng opisina ko. “Pasok…” sagot ko habang agad na umayos ng upo. Dahan-dahang bumukas ang pinto at pumasok ang isa sa mga tauhan kong inutusan kong mag-imbestiga noon. “Sir,” seryoso nitong saad, “ang babaeng pinapaimbestigahan niyo sa probinsya… il

“Kaya nga umalis ka na lang dito sa mansion, Vera. Ikakasal na kami ni Savannah at magkakaanak na rin kami. Wala nang dahilan para magkabalikan pa tayo.” Mariing tumawa si Vera, ngunit halatang puno iyon ng sakit at galit. “Tumigil ka na, Draven. Matagal na kitang kinalimutan simula noong makita ko kayo ng babae mo na nagtatalik sa mismong inuupahan natin!” nanginginig niyang saad. “At imbes na humingi ka ng sorry matapos ko kayong mabuking, ano ang ginawa mo? Mas sinisi mo pa ako sa kasalanan mo para lang magsama kayo ng babae mo!” Bahagyang natigilan si Draven habang mabilis na nilibot ng tingin ang paligid. “Pssst… tumigil ka na!” madiing bulong niya. “Baka marinig ka ni Savannah. Lumayas ka na rito, wala kang kwentang katulong!” sigaw ni Draven nang mapansin niyang may paparating na tao sa kusina. Eksaktong bumukas ang pintuan. “Honey! Anong nangyayari?” naguguluhang tanong ni Savannah habang pababa ng hagdan. Katatapos lang nitong magpalit ng damit matapos masukahan kanina

“Dad! Hindi ganyan ang gusto kong isipin niyo!Nagaalala lang ako sainyo, Iniisip ko lang ang kalagayan mo, Papa. Pakiramdam ko kasi inaakit ka ng babaeng ’yon!” madiing saad ni Draven habang pilit pinapakalma ang sarili. Nanatiling tahimik si Sir.Brooklyn habang dahan-dahang iniikot ang baso ng alak sa kaniyang kamay. “Draven… mali ang iniisip mo,” malamig ngunit kalmadong sagot niya. “At isa pa…wala ka namang dapat iakabahala, wala na ang mama mo.” Bahagyang natigilan si Draven. “Matagal nang wala ang mama mo,” dugtong pa ni Sir.Brooklyn habang diretso ang tingin sa anak. “Panahon na rin siguro para palitan ko siya sa puso ko.” Nanigas ang ekspresyon ni Draven matapos marinig iyon. “Dad…” mahinang saad niya. Ngunit bahagyang ngumisi si Sir.Brooklyn, iyong tipong kalmado ngunit mapanganib tingnan—isang ngiti ng amang nagmamahal at sanay makuha ang anumang gusto niya. “Don’t look at me like that,” malamig niyang dagdag. “Lalaki rin ako, Draven. At hindi habang-buhay ako

“Ano ba ang ginawa ni Vera sa inyo para tratuhin n’yo siya nang ganiyan—” “Dad!” mabilis na putol ni Draven, halatang pinipigilan ang inis. “Hindi n’yo ba nakikita? Naglagay si Vera ng isang larawan… isang lumang larawan na kami talaga ang magkasama. Pero Dad… look, paano ko siya naging ex? Remember? Ilang taon ako sa US at doon na ako nagka-nobya. At si Savannah lang ang babae sa buhay ko.” Napailing si Savannah habang mahigpit na nakakapit sa braso ni Draven, tila kampanteng papanigan sila ni Mr. Brooklyn. Ngunit nanatiling malamig ang ekspresyon ng lalaki. “Enough!” malalim at mariing sigaw ni Mr. Brooklyn. Agad na natahimik ang buong sala. Kahit ang mga kasambahay ay napayuko. Hindi man siya matanda, pero sapat ang presensya niya para kabahan ang lahat. Sa edad na kwarenta’y singko, nananatili pa rin ang tikas at awtoridad niya. Nakasuot siya ng itim na polo na bahagyang nakabukas sa leeg, habang ang matalim niyang tingin ay sapat para mapatikom ang kahit sino. Napaatr

V E R A : P O V Imbes na sagutin ang tanong niya, agad kong nilingon ang anak ko. “Baby, bumalik ka na muna sa quarter. May pag-uusapan lang kami ni Sir. Brooklyn… okay lang ba sa’yo, anak?” mahinahon kong sabi habang hinahaplos ko ang buhok ni Yannah. Ngumiti si Yannah kay Mr. Brooklyn na parang may sarili silang pagkakaintindihan. “Opo, Mama…” inosenteng sagot niya. Naiwan kaming dalawa sa loob ng silid. Akmang magsasalita na sana ako nang bigla munang sumilip si Mr. Brooklyn sa bungad ng pinto. May mahina siyang iniutos sa isa sa mga tauhan bago niya muling isinara ang pinto. Click. Malinaw kong narinig ang pagla-lock niya nito dahilan para bahagyang bumilis ang tibok ng puso ko. “Sir… m-mali po kayo ng iniisip sa sinabi ko kanina,” nauutal kong saad habang iniiwas ko ang tingin ko sa kanya. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Ang titig niya… mabigat, mapang-angkin, at parang kayang basahin lahat ng tinatago ko. “Pssst…” halos bulong niya habang yumuyuko nang kaunti para