Lahat ng Kabanata ng THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Kabanata 21 - Kabanata 30

Habang naglalakad si Vera, hinila ni Yannah ang damit niya. Hindi niya agad iyon pinansin dahil magulo pa rin ang isip niya. Nanginginig pa ang mga kamay niyang mahigpit na nakahawak sa maliit nilang bag. Gusto na lang niyang makalabas ng mansyon kasama ang anak. Ngunit muli siyang hinila ni Yannah kaya napatigil siya sa paglalakad. “Ano ’yon anak?” mahina niyang tanong habang pilit pinapakalma ang sarili. Pagtingala ng bata, agad niyang nakita ang pamumuo ng luha sa mga mata nito. “Aalis na ba talaga tayo rito, Mommy?” nanginginig nitong tanong. “Saan po tayo pupunta?” Napakurap si Vera. “Ayoko na pong bumalik doon kila Tita, Mommy… inaaway ako lagi doon ng pinsan ko…” naluluhang saad ni Yannah habang yakap ang maliit nitong stuffed toy. Parang may biglang kumuyom sa puso ni Vera. Hindi niya namalayang tumutulo na rin ang mga luha niya habang nakatingin sa anak. Sa lahat ng hirap na pinagdaanan niya, kaya niyang tiisin kung siya lang. Pero ang makitang nasasaktan si Yannah…

KINAGABIHAN… “Nagustuhan mo ba ang silid na ito, anak? Si Tito mo mismo ang nagdesign ng silid mo,” malambing na tanong ni Vera habang inaayos ang kumot ni Yannah sa malambot na kama. “Opo mommy, sobrang ganda po… sana magtuloy-tuloy na po ang swerte natin mommy. Ayoko na po bumalik sa dati nating buhay,” inosenteng saad ni Yannah habang nililibot ng tingin ang napakalaking silid. Napahinto sandali si Vera. Saglit niyang pinigilan ang sariling maluha bago ngumiti sa anak. “Wag kang mag-alala anak, dahil kahit kailan, hinding-hindi na tayo babalik sa dati nating buhay,” sagot niya habang marahang hinahaplos ang buhok ng bata. “Sige na anak, matulog ka na.” Ngunit bago pa man pumikit si Yannah, muli itong nagsalita. “Mommy… kailan po babalik si Tito Brooklyn?” Napangiti si Vera nang bahagya. “Bakit? Namimiss mo na ba siya?” “Opo mommy…” mahina nitong sagot bago kumapit sa braso niya. “Pero mommy… hindi ko ba siya pwedeng tawaging daddy? Pag kasal na kayo?” “H-huh?”

“Habang dini-dial ni Brooklyn ang numero ni Vera, isang pamilyar na mukha ang biglang dumaan sa harapan ng kanyang sasakyan kung saan nakaparada ang kotse niya. Bahagyang nagsalubong ang makakapal niyang kilay habang sinusundan ng tingin ang lalaki. “Mr. Rogers?” biglang saad ni Brooklyn, halos hindi makapaniwala. Si Mr. Rogers ang kaibigan niyang matagal na niyang hindi nakikita. Huli pa nilang pagkikita ay noong nag-inuman sila sa isang bar—isang gabing puno ng alak, usok ng sigarilyo, at mga sikreto na hindi dapat nabunyag. Agad na bumaba si Brooklyn mula sa sasakyan. Bumigat ang tunog ng sapatos niya sa sementadong kalsada habang mabilis niyang tinawag ang lalaki. “Mr. Rogers Ingman?” tawag niya, malamig ngunit may halong pagtataka ang boses. Napahinto si Rogers sa paglalakad. Dahan-dahan itong napalingon, tila sinusubukang kilalanin kung sino ang tumawag sa kanyang pangalan. Nang tuluyang magtagpo ang kanilan

“Tita, ano bang sinasabi mo?!” gulat at bahagyang inis na saad ni Draven. “Kampi tayo rito, hindi ba? Kaya huwag n’yo akong sinasabihan ng ganyan tungkol kay Vera dahil wala akong pakialam sa kanya.” “’Wag kang mag-alala, Honey,” malambing na sabat ni Savannah habang hinahaplos ang kamay nito. “Hindi naman ako naniniwalang gusto mo ang katulong na iyon.” Nanatiling tahimik si Draven sa loob ng ilang segundo bago siya napabuntong-hininga. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa kanyang tiyahin. “Ano ba talaga ang balak mo, Tita?” seryoso niyang tanong. “Bakit kailangang magpakasal si Savannah sa ama ko?” Bahagyang ngumiti si Velma, ngunit may kakaibang kislap sa kanyang mga mata. “Alam mo, iho,” mababa ngunit mariing sabi niya, “kapag natuloy na pinakasalan ng ama mo ang katulong na iyon, malaking posibilidad na mapunta sa kanya ang malaking bahagi ng kayamanan ng pamilya ninyo. Gusto mo bang mangyari iyon?” Napayuko sandali si Draven na tila nag-iisip. Hindi niya agad sinagot

“Iniwan pa nga niya ang sarili niyang anak kay Draven!” singit ng isa. “Ang lakas talaga ng loob ng katulong na iyon para iwan ang anak niya rito at sumama sa ibang lalaki nang mabigo siyang makuha si Draven.” Agad namang tumango si Savannah at lumapit kay Mr. Brooklyn. “Tama sila, Dad,” pagpapatotoo niya. “Kung talagang mahal ni Vera ang anak niya, bakit niya ito iniwan?” Nagkatinginan ang mga naroroon habang patuloy ang pagbato ng masasakit na salita laban kay Vera. Ngunit biglang tumigas ang ekspresyon ni Mr. Brooklyn. “Tumigil kayong lahat!” malakas niyang sigaw. Agad na natahimik ang buong sala. Maging sina Savannah at Velma ay napatingin sa kanya. “Kilala ko si Vera.” mariin niyang saad. “At hinding-hindi niya gagawin ang bagay na ipinipilit ninyong paniwalaan ko.” Bahagya siyang huminga nang malalim bago muling nagsalita. “Maaaring marami siyang pagkukulang, ngunit hindi niya kayang talikuran ang sarili niyang anak.” Matalim niyang tiningnan ang bawat isa sa kanil