Novel & Cerita Badboy

“ลงโทษเบย์เรื่องอะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถามเขาด้วยความไม่เข้าใจ “โทษฐานที่ดูแลและปรนนิบัติไม่ดี เธอต้องชดเชยให้ฉัน…จนถึงเช้า”

เกริ่น เมื่อคืนผมกลับมาคอนโดนได้ไงวะ เมาชิบหาย!! ผมค่อยๆกวาดสายตามองไปรอบๆห้องเพื่อหาเส้นด้าย แต่!! เชี้ย!! นี่มันไม่ใช่คอนโดผม แต่มันเป็นบ้านของไอ้ป่า ผมมาที่นี่ทำไมวะเนี่ย!! ผมดีดตัวลุกนั่งพรวด แล้วก็มองไปรอบๆห้องอีกครั้ง จนสายตามาสะดุดกับผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆผม เธอกำลังนอนลืมตามองผมอยู่ เธอเอาผ้าปิดใบหน้าของตัวเองไว้ครึ่งหน้าให้เห็นแค่ช่วงตากับหน้าผาก ผมจะไม่ตกใจเลย ถ้าเธอเป็นเส้นด้าย เธอนี่เธอไม่ใช่ "เธอ...." ผมค่อยๆเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มที่ปิดใบหน้าของเธอ "ยะ อย่านะ อย่าดึงผ้าออกนะ" มือเล็กขว้ามาจับมือผมไว้ ไม่ให้ผมดึงผ้าออก "วีนัส...'' ผมขมวดคิ้วมองเธอ เธอเงียบไม่ตอบอะไรผม ต้องใช่แน่ๆ นี่ผมทำบ้าอะไรลงไปวะเนี่ย!! ผมมีอะไรกับเด็กนี่หรอวะ "พี่ใจร้าย...." น้ำตาเธอเอ่อล้นขึ้นมาเต็มสองตาทันทีที่พูดจบ "ขอโทษ เมื่อคืนฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันเมา เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามา"

แค่แฟนเก่า ถ้าดีจริงจะกลายเป็นของเก่าได้ยังไง “มึงนี่สร้างเรื่องเซอร์ไพรส์ได้เก่งมาก” “ไหนว่าโค้ชลงสนามเองไม่มีทางแพ้” “มันแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มลงเลย” . . . “ไม่คิดเลยว่าตั้งแต่เลิกกันจะตกต่ำถึงขนาดต้องเป็นเด็กเสี่ย” “...” “หรือตอนนั้นก็เป็นเด็กเสี่ยแล้วเหรอวะ ของแบรนด์เนมถึงได้ไม่เคยขาด” “ระหว่างเราตอนนี้เป็นแค่แฟนเก่า จำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอ”

ริน หรือ ภวริน ฉันคือผู้หญิงขายตัว มันหน้ารังเกียจใช่ไหม หึ...ใครๆก็บอกว่าฉันมันหน้ารังเกียจ แต่ไม่เคยมีใครถามถึงเหตุผลเลยว่าทำไมฉันถึงต้องมาขายตัวแบบนี้ โลกนี้มันชั่งไม่มีความยุติธรรม "เอาเงินไปแล้วถอดเสื้อผ้ามึงออกซะ" "แต่นี่มันห้องน้ำมหาลัยนะ" "กูไม่สน" ฉันทำท่าคิดก่อนจะหยิบเงินเอามาใส่กระเป๋าแล้วถอดเสื้อผ้าออกจนหมด "จัดการมันให้กูหน่อย" พี่ซันควักท่อนเอ็นออกมาแล้วรูดขึ้นลงตรงหน้าฉัน ฉันนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเป้าพี่ซันแล้วเอามือไปจับท่อนเอ็นของพี่ซันแล้วรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ จากนั้นก็ใช้ปลายลิ้นแตะตรงปลายหัวเห็ดสีชมอ่อนเลียวนไปมาสามสี่รอบ ก่อนที่จะอมลงไปจนมิด "อ๊า~แบบนั้นริน...ซี๊ด~" พี่ซันรวบผมฉันขึ้น

‘พีชญา’ หรือ ‘พีช’ กำลังจะเข้ารั้วมหาวิทยาลัย อายุ18ย่าง19ปี “ไม่ทำได้ไหมคะ เรื่องแบบนี้หนูไม่ชอบ” ฉันขอร้องผู้ชายตรงหน้า “แต่ฉันโคตรจะชอบเรื่องแบบนี้” นี่คือคำตอบที่เขามีให้กับเรื่องที่ฉันขอร้อง ความสุขสบายใครมันก็อยากได้กันทั้งนั้นแหละวะ แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดคือ ‘อิสรภาพ’ ‘อิสรภาพ’ สิ่งนี้หายไปตั้งแต่เขาย่างกายเข้ามามีบทบาทในชีวิตของฉัน! ‘ธนภพ’ หรือ ‘เสี่ยภพ’ ผู้ชายที่ปิดกั้นหัวใจตัวเอง เพียงเพราะกลัวความเสียใจ “บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำในสิ่งที่เฮียไม่ชอบ!” “ก็พีชชอบแบบนี้ คุณอย่างี่เง่าได้ไหมคะ” ครอบครัว ผู้หญิง เซ็กส์ ยา... คือความสุขของผม ไม่จำเป็นต้องใช้หัวใจ! แค่ร่างกายร้อนรุ่มเมื่อสัมผัสกัน แค่นั้นก็เพียงพอ...

เอมมาลินถูกส่งตัวมาเป็นเมียเก็บมาเฟียธุรกิจการเงินตั้งแต่อายุ 18 ความดิบ เถื่อน เร่าร้อน รุนแรง ทำให้เธอต้องตกเป็นทาสรักเขาตลอดไป...

“ลูคัส เดมเชีย” บุตรชายของเจ้าของเดมเชียเทรด ซึ่งเป็นมหาอำนาจทางการเงินล้มครืนลงมาในค่ำคืนเดียว แม้พ่อของเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อฉุดให้เดมเชียเทรดขึ้นมา แต่ก็เปล่าประโยชน์! เพราะเบื้องหลังหายนะนี้เกิดจากน้ำมือคนหน้าเนื้อใจเสือที่ชื่อ คลอลิน บาร์ว การล้มละลายในครั้งนั้นทำให้พ่อแม่ฆ่าตัวตาย ส่วนคนรักก็ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี ชายหนุ่มจึงเข้าไปเสี่ยงโชคในกาสิโน แต่...พระเจ้าดันเข้าข้างเขาเสียอย่างนั้น คืนนั้นเขาทำเงินให้กับตัวเองเป็นจำนวนมหาศาล เขาจะกลับไปแก้แค้น ทวงคืนสิ่งที่ตัวเองเสียไป เอาคืนคนในตระกูลบาร์วทุกคน ลูคัสสร้างเดมเชียอินดัสเทรียลให้ผงาดขึ้นมาเทียบเท่าบาร์วคอมโพสิตของบาร์ว ชายหนุ่มตามจีบเฮนน่า บุตรสาวคนโตของบาร์ว เขาหยอดคำหวานจนหล่อนหลงใหล แต่ “เอรินทร์” บุตรสาวคนเล็กรู้ว่านั่นคือคำหลอกลวงจึงพยายามช่วยพี่สาว เธอเข้าขัดขวางลูคัส แต่กลับตกเป็นเหยื่อเสียเอง...

"ฉายาเพลย์บอยต้องกลายเป็นเพียงตำนาน เมื่อโดนเด็กแว่นฟันแล้วทิ้ง." ซีวิค หนุ่มเพลย์บอยสุดฮอต อายุ 26 ปี เขาเป็นเจ้าของสนามแข่งรถและทายาทธุรกิจเครื่องดื่มน้ำเมา สถานะ : โสดมาตั้งแต่เกิด แต่ไม่สดไม่ซิง สเปก : ไม่มี ถ้าใช่ก็คือใช่ ของขลังที่พกติดตัว : คอนด้อม ... เจ้าขา สาวแว่น (ไม่เนิร์ด) อายุ 18 ปี เฟรชชี่ปี 1 คณะบริหารธุรกิจ สถานะ : โสด สด (ยิ่งกว่าปลาในตลาด) สเปก : ไม่มี แต่ขอคนที่ศรัธทาในรักเดียว ของขลังที่พกติดตัว : วิชาต่อยมวย

เมื่อเขาเป็นศัตรูของพี่ชาย ราฟาเอล ก็คือศัตรูของเธอด้วย แทนฤทัย คุณหนูแสนสวยรวยเริด หยิ่งผยองในความสวยและร่ำรวยของตนต้องมีอันหวั่นไหววาบหวามเมื่อ ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองดวงตาสีมรกตเร้าใจเข้ามาป่วนชีวิตสาวโสดอันแสนสุขของเธอ เขาเสน่ห์แรง ร้ายกาจ เร่าร้อน และไม่ยอมให้เธอเลยสักครั้ง แต่มีหรือที่แทนฤทัยจะยอมอ่อนข้อให้เขาง่ายๆ ศึกความแค้นครั้งนี้ ใครจะชนะ ใครจะแพ้ แต่ที่แน่ๆ มันแผดเผาเขาและเธอให้เร่าร้อนโหยหากันมิสร่างซา...

"รู้จักไหม คำว่าวันไนท์น่ะ!"เราควรจบกันแค่คืนนั้น ไม่ควรมาเจอกันอีก!! (คิว×เตยหอม)