Novel & Cerita There's Someone Inside Your House

Tss. Nang makarating sa bahay nila Maxine ay wala kaming naabutang mga tao. Ang weird lang. Napakatahimik dito. Parang hunted house kahit na sobrang linis. Nasaan na kaya ang mga tao dito? "S-Sino po sila?" Tanong ng isang matands na nanginginig sa takot. Napa-tingin kami sa kaniya. Nginitian ko siya.

Marami rin kasing dinadala dito kahit na medyo maliit lang naman ang bahay kubo niya. Pagkapasok namin ay hindi ko maiwasang mamangha dahil kahit na maliit lang itong tignan sa labas. Makikita mo naman kung gaano kaganda pagdating sa loob. Pagkapasok mo pa lang ay makikita na ang lahat ng parte ng bahay niya.

marahan kong hinawakan ang baba niya at pinaharap pinatingin siya sa akin. "Next time, don't go inside the washroom if someone is using it especially men. What you did earlier is not right. Paano kung ibang tao ang andun? Ayaw mo naman sigurong makulong sa loob ng washroom kasama ang monster diba?" "Walang monster dito sa bahay namin. I'm not scared of monsters and I don't believe on them. There's no monster at all. " pagyayabang niya pa sa akin. "

bulong niya, “the woman who was sleeping three rooms away from you may have sold your location.” Nanlamig ako. “Someone inside this house wanted you exposed.” Mas lalo siyang lumapit. “At if I put you anywhere else tonight,” dagdag niya, mas mariin, “I won’t be able to see you.” My breath hitched. “Then maybe that’s the problem,” mahina kong sabi. Tumigil siya. “Anong ibig mong sabihin?” “Na lagi mo akong kailangang bantayan.”

tanong niya, nauunang magtungo sa main door. Should I thank him for that? I heard the clinking of the keys when he opened the door. Bumukas ang mga ilaw sa loob at nauna siyang pumasok. Nakasunod lang ako at pinagmamasdan ang paligid. Malinis sa loob pagpasok namin. Kahit mukhang walang lumalagi ay maintained ito. “Who lives here?” tanong ko. “No one. Just some helper when she needs to clean the house,” sagot ni Isles at binaba ang kumpol ng mga susi sa table.

Hindi pa rin niya alam ang buong katotohanan tungkol sa kanyang nakaraan. Ngunit isang bagay ang unti-unti niyang natitiyak. Ang tahanan ay hindi lamang nabubuo ng magagandang kasangkapan o malalawak na silid. Minsan, sapat na ang presensya ng mga taong kusang kumakatok sa iyong pinto, nagdadala ng lutong pagkain, at nagpapaalala na hindi ka nag-iisa.

bulong ko, ang boses ko ay halos hindi lumabas sa aking lalamunan. He stepped closer. Ramdam ko ang kaniyang init, ang pamilyar niyang pabango na sandaling nagpatahimik sa kabog ng puso ko, ngunit ang kaniyang mga susunod na salita ang tuluyang nagpabagsak sa akin. "You’re not safe alone anymore in this house, Marianne." Napasinghap ako, napatingin sa kaniya nang may halong pag-aalinlangan. "Even here? Sa loob ng bahay mo?"

Terdengar suara desahan dan lenguhan dari dalam kamar itu. Savita memejamkan matanya sesaat. Sesak di dadanya kembali lagi. Diremas bajunya letak jantungnya berada. Dia tidak menyangka ada wanita lain di dalam rumah tangganya yang kini tidur di kamar utama tempatnya dulu memadu kasih.

--- "I let my heart close and I know it's not the right thing to do. But I'm afraid, afraid of what could happen if i let you enter my home." quotes by floribel. ---

“Orang yang bekerja untuk orang di balik Rendra.” Suara langkah masuk dari dapur. Orang itu sudah ada di dalam rumah.