Se connecterNang matapos ang event at tuluyang makaalis ang mga VIP guests, bumalik ako sa private holding room. Pagkapasok na pagkapasok ko, agad akong sinalubong nina Paula at Jessica ng mahigpit na yakap habang halos nagtatalon sila sa tuwa.Binati ako ng lahat ng nasa loob ng silid, maliban sa asawa ko na tahimik lang na nakatayo sa gilid. Nakatitig lang siya sa akin, pero halatang nag-uumapaw ang pagmamalaki sa kanyang mga mata. Ilang minuto ring naging maingay ang buong silid dahil sa tagumpay ng event. Maya-maya, isa-isa na ring lumabas ang mga staff para magligpit at asikasuhin ang iba pang mga gamit.Pagkalabas ng lahat, kaming dalawa na lang ni Alistair ang naiwan sa loob.Nagkatinginan kami habang pareho kaming nakangiti, kahit may kaunting distansya pa rin sa pagitan namin.“I am so proud of you, baby,” sabi niya. Halos hindi maipinta ang saya sa mga mata niya.Hindi ko na napigilan ang mga luhang kanina pa gustong tumulo. Mabilis akong lumapit at mahigpit siyang niyakap.“Nagawa ko,
Pagkapasok na pagkapasok ko sa kuwarto, mabilis na isinara ni Alistair ang pinto. Agad niya akong nilapitan at hinawakan ang magkabilang balikat ko. Puno ng galit ang mga mata niya para sa mga taong gumawa nito, pero nang tumingin siya sa akin, puro pag-aalala lang ang makikita roon.“John is already tracing the breach,” malamig niyang sabi. “I can cancel this event right now, Eve. I can shut down Aura Luxe’s stream in five minutes and file an immediate injunction against Violet.”“No,” mabilis at matigas kong sagot.Unti-unti nang bumalik ang tibay ng loob ko. Tumingin ako nang diretso sa mga mata ni Alistair.“This is my biggest launching event, Alistair. Ayaw kong ma-miss ang oportunidad na ito dahil lang may nagnakaw ng pinaghirapan kong design. Kapag hinayaan kong masira ang gabing ito, para ko na ring ibinigay sa kanila ang tagumpay.”“Pero paano ang presentation mo? Hawak na nila ang mga files ng L'Aurore,” paalala ni Paula, na nar
EVORIE EVENakatayo ako sa gilid ng engrandeng entablado ng Grand Ballroom sa Heinz Hotel, hawak ang pointer at mic ko. Ngayong gabi ang pinakamalaking milestone ng karera ko, ang opisyal na unveiling ng luxury jewelry collection ko para sa Eve & Elite Designs.Ilang buwan ko itong pinaglaanan ng oras. Napakaraming gabing wala akong tulog, at ibinuhos ko ang buong puso ko para mabuo ang L'Aurore – an exceptional jewelry collection inspired by the beauty of the sunrise and the promise of new beginnings.Mula sa kinatatayuan ko, kitang-kita ko ang mga kilalang personalidad, mga negosyante, at mga kritiko mula sa iba't ibang panig ng Asya. Pero sa pinakadulong bahagi ng bulwagan, bahagyang natatakpan ng dilim, naroon ang napaka-supportive kong asawa na si Alistair. Nakasuot siya ng simpleng itim na tuxedo, nakakrus ang mga braso, at tahimik lang akong pinagmamasdan, may halatang pagmamalaki sa mga mata niya.Nang mag-cue ang stage director, huminga a
Five Years Later... Mabilis na lumipas ang panahon matapos ang nakatatakot na gabing iyon sa highway. Noong una, akala naming katapusan na namin. Mabuti na lamang at dahil sa mabilis na pagmaniobra ni Marco sa manibela, kaunting gasgas lang ang tinamo ng sasakyan at ligtas kaming nakaiwas sa truck na nawalan pala ng preno.Ang insidenteng iyon ang tuluyang nagmulat sa amin kung gaano kahalaga ang bawat segundo. Isang maling galaw lang, maaaring wala na kaming lahat.Ngayon, limang taon pagkatapos ng magulong laban sa korte na nagtapos sa pagkakabilanggo ng mga taong naging mitsa ng pagkasira ng mabuting pangalan ng Vanderbilt, iba na ang takbo ng buhay ko—ng takbo ng buhay namin ni Alistair.Ipinatong ko ang designer bag ko sa gilid ng sofa pagkapasok ko sa loob ng mansiyon. Kagagaling ko lang sa head office ng Eve & Elite Designs, ang sarili kong haute couture fashion line na ngayon ay may tatlong malalaking branches na sa bansa. Bukod doon, kaka-inspect ko lang din sa dalawa sa pit
EVORIE EVEPanay ang silip ko sa suot kong relo. Alas-sais y media na ng gabi, at tahimik ko nang inaantay na matapos ang klase namin sa panghuling subject ko ngayong araw.“See you next meeting, class,” pormal na saad ni Professor Agoncillo sa buong silid noong natapos din sa wakas ang kaniyang diskusyon.Mabilis nang nagsitayuan ang mga kaklase ko. Kaniya-kaniyang ligpit ng mga gamit sa ibabaw ng desk at pagkatapos ay diretso na sa paglabas ng classroom para makauwi.“Tulungan na kita, Ate Evorie,” saad ni Paula habang lumalapit sa akin. Akmang ililigpit niya na ang mga notebook at laptop ko pero pinigilan ko siya.“Ako na, Paula. Masyado mo naman akong bini-baby,” nakangiti kong pigil sa kaniya kaya mahina na lamang siyang natawa habang ibinababa ang kaniyang kamay.“Sure ako na nasa baba na si Kuya Alistair at kanina pa naghihintay,” panunukso niya.Of course, siguradong-sigurado ako roon. Kailan ba naman na-late sa pagsundo ang taong iyon? Simula noong nakaranas ako ng kaunting p
EVORIE EVEKatatapos lang ng huli naming klase para sa umagang ito. Habang inililigpit ko gamit ko sa ibabaw ng desk, lumapit sa akin si Paula na may bakas ng matinding pag-aalala sa kaniyang mukha.“Ate Evorie...” mahinang tawag niya, tila nag-aalangan. “H-Huwag kang mabibigla, pero may stain ng dugo ang dress mo sa likod.”Isang matinding kaba ang agad na sumakop sa dibdib ko nang marinig ko iyon. Mabilis akong napasilip sa likuran ko at sinilip ang likod ng suot kong dress, bago ako awtomatikong napahawak sa tiyan ko. Wala naman akong naramdamang anumang pananakit o kakaiba sa katawan ko. Lumapit si Richard. “Anong nangyayari? May problema ba?” mabilis nitong usisa.“May dugo ang palda niya,” sagot ni Paula kay Richard. Pilit niyang pinananatiling kalmado ang boses niya, pero halata pa rin ang bahagyang panginginig nito.Agad na sumilip si Richard.“Oh my gosh! Bakla, anong gagawin natin?!” natatarantang sigaw ni Ric
Violet and Rafael had history. They had a sweet relationship since we were in college. Violet was my husband’s first love, and apparently, his only love.Hindi lamang natuloy ang kanilang kasal noon dahil mas pinili niyang tanggapin ang alok ni Chairman Constantine—na para sana sa akin—na mag-aral
“You!!” sigaw niya, muling umalingawngaw sa loob ng store ang matinis na boses ni Violet.Hinarap ko siya at bahagyang napaarko ang isa kong kilay.“Hindi bagay sa isang katulong ang dalawang mamahaling bag na iyan, Evorie. Kahit nadamitan ka pa ng mamahalin at nakaayos ang mukha mo, hindi mo pa ri
“Boss, wala pa rin siya. Hindi rin siya ma-contact, kahit ang kanyang mga magulang ay hindi matawagan,” anunsiyo ng isang tauhan na nakasuot ng black suit and tie.“Damn that woman. Talagang inuubos niya ang pasensya ko!” he growled.“Ang lakas ng loob niyang paghintayin ang isang katulad ko! Sino
Violet's Wedding Day...Mahigpit ang hawak ko sa manibela ng isang lumang Toyota sedan habang matalim ang tingin ko sa unahan. Dalawang oras na lamang at ikakasal na sina Violet at Alistair. Ang kotseng ito ay hindi nakarehistro sa pangalan ko, isang mahalagang detalye para sa aking plano.Naroon s







